Nα υπερασπιστούμε το ‘Όχι του ελληνικού λαού!

 

Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο.

Διακήρυξη του Μίκη Θεοδωράκη

Στις 5 Ιουλίου, ο ελληνικός λαός απέρριψε, με συντριπτική πλειοψηφία, το τελεσίγραφο των Πιστωτών, που ενεργούν ως ανελέητοι αποικιοκράτες και καταστροφείς της χώρας μας.

Ζήτησε την διακοπή της μνημονιακής πορείας καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, αποικιοποίησης της Ελλάδας, που ξεκίνησε τον Μάιο 2010.

Αυτό το ‘Όχι, που άφησε κατάπληκτη όλη την ανθρωπότητα, δόθηκε στις πιο δύσκολες συνθήκες, συνθήκες τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ, απειλών και εκβιασμών από τις ισχυρότερες διεθνείς δυνάμεις και αρχόμενου οικονομικού πολέμου, που οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών. Είναι εφάμιλλο των μεγάλων ‘Όχι της ιστορίας μας, όπως τα ‘Οχι του 1821, του 1940, του 1941-44 και πολλών άλλων, με τα οποία ο ελληνικός λαός διατήρησε την αξιοπρέπεια, τον πολιτισμό και τις πιο βασικές ηθικές προϋποθέσεις της ύπαρξής του ως συγκροτημένο έθνος.

Σύμφωνα με τις πιο βασικές αρχές του πολιτεύματός μας, αυτό το ‘Όχι υπερέχει όλων των αποφάσεων της κυβέρνησης και της Βουλής. ‘Όλα τα ελληνικά κρατικά όργανα  και τα ευρωπαϊκά, οφείλουν να το σεβαστούν, πόσο μάλλον που απολύτως τίποτα δεν μεταβλήθηκε από τις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου (αν κάτι έγινε είναι ότι επιδεινώθηκαν οι όροι που επιβάλλουν οι Δανειστές στον ελληνικό λαό).

Η απόφαση ενός δημοψηφίσματος αλλάζει μόνο με άλλο δημοψήφισμα. Η τήρηση αυτών των κανόνων, ο σεβασμός της άμεσης έκφρασης της βούλησης του ελληνικού λαού και της ουσίας του πολιτεύματός μας, δεν είναι μόνο ένα σοβαρό νομικό,  πολιτικό και οικονομικό θέμα. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση για τη διατήρηση της δημοκρατίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Είναι ο μόνος δρόμος για να διατηρηθεί η ειρήνη στην ελληνική κοινωνία.

Είναι επιπλέον ο μόνος δρόμος για να εξασφαλισθεί η ηθική και υλική μας επιβίωση, για να επιζήσει η Ελλάδα ως κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ταυτότητα. Τα τελευταία πέντε χρόνια αποδείχθηκε, με τον πιο απόλυτο και τραγικό τρόπο, ότι τα προγράμματα αυτά, που επιβλήθηκαν από την Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ)  στον ελληνικό λαό (με τη συγκατάθεση ελληνικών κυβερνήσεων που παραβίασαν μαζικά το Σύνταγμα, την βούληση των εκλογέων, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο), δεν οδήγησαν παρά στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή που σημειώθηκε στην Ευρώπη μετά το 1945. Είναι προγράμματα δολοφονίας της χώρας μας!

Η συνέχιση του προγράμματος αυτού επί μιας χώρας που έχει ήδη υποστεί πρωτοφανή καταστροφή θα την οδηγήσει σε πλήρη αποσύνθεση και διάλυση σε όλα τα επίπεδα. Ούτε άλλωστε αυτοί που ψήφισαν στη Βουλή τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλει η τελευταία, έκδηλα παράνομη και αντισυνταγματική «συμφωνία», δεν επικαλέστηκαν πειστικά κάποιο πλεονέκτημά της. Το μόνο τους επιχείρημα είναι «δεν έχουμε άλλη λύση, πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι, να παραδοθούμε». Ουσιαστικά, μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε ως χώρα και ως λαός.

Ο ελληνικός λαός, όλοι οι ‘Ελληνες πολίτες και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει πως, μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε, μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό λαό άρχισε, ουσιαστικά μόλις έκλεισαν οι κάλπες, να ενεργεί ωσάν να είχε κερδίσει το Ναι. Δυσκολεύεται να καταλάβει πως, πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου, συνομολόγησε με εξευτελιστικές διαδικασίες, μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα «συμφωνία». Μια «συμφωνία» που δεν τόλμησε να υποβάλλει στη Βουλή για κύρωση, όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά υπέβαλε για ψήφιση, όπως έκανε και τον Μάη του 2010 η τότε κυβέρνηση, ένα νομοσχέδιο που βάφτισε «συμφωνία», όπως τότε το βάφτισαν «Μνημόνιο». Ο εξευτελισμός της Ελλάδας και του Συντάγματος ολοκληρώθηκε συμβολικά με τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του νόμου με τα μέτρα, που ψήφισε η Βουλή, με τοποθετημένο πάνω από τον νόμο και από το όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας ανυπόγραφου, χωρίς να έχει ψηφιστεί από τη Βουλή, του κειμένου της «συμφωνίας στα αγγλικά και ελληνικά», δίκην πίνακα εντολών ανώτερης εξουσίας.

Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και να εξηγήσει τις οβιδιακές της μεταμορφώσεις, η κυβέρνηση έγινε τώρα ο κύριος προπαγανδιστής όλων των επιχειρημάτων του Ναι. Ενσταλλάσει η ίδια τον φόβο και τον πανικό στους ‘Ελληνες πολίτες. ’Εβαλε το κύρος που της έδωσε η προηγούμενη, αντιμνημονιακή στάση της, αλλά και το κύρος μιας αριστεράς, που έδωσε στο παρελθόν ηρωϊκούς αγώνες, στην υπηρεσία δυνάμεων που θέλουν να διαλύσουν το ηθικό του ελληνικού λαού, να τον πείσουν ότι το κράτος του είναι τελείως ανίσχυρο, ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να παραδώσει αμαχητί την εθνική και λαϊκή κυριαρχία του στους Πιστωτές και να ελπίσει στο έλεός τους. ‘Ελεος που, όπως έμαθαν οι ‘Ελληνες, με τίμημα τη διάλυση της χώρας μας την τελευταία πενταετία, δεν υπάρχει καν.

Αυτά που λέει σήμερα η κυβέρνηση, τα έλεγαν πριν το δημοψήφισμα οι χρεωκοπημένοι πολιτικοί και τα κόμματα που φέρουν την ιστορική ευθύνη της διάλυσης και υποδούλωσης της Ελλάδας. Οι ‘Ελληνες τα αγνόησαν, δίνοντας στην κυβέρνησή τους το ‘Όχι που ζήτησε, αλλά δεν ξέρουμε αν ήθελε. Το να επαναλαμβάνει όμως, ο ίδιος ο «αρχηγός» των αντιμνημονιακών τέτοια επιχειρήματα, γεμίζει φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Στα άμεσα, υλικά και αντικειμενικά αποτελέσματα της συνθηκολόγησης, προστίθεται η ηθική αποσύνθεση του έθνους, η κατάρρευση του ηθικού, της αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησής του!

Λέει βέβαια ο Πρωθυπουργός, όπως και οι προκάτοχοί του: «Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα». Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θα ήταν αξιόπιστο ένα τέτοιο επιχείρημα, μόνο αν στη μάχη για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της πατρίδας του, της δημοκρατίας, των δικαιωμάτων του ανθρώπου, είχε χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διέθετε η Ελλάδα, όπλα που δεν χρησιμοποίησε και επιμελώς απέκρυψε. ‘Όταν έχεις λαό αποφασισμένο πίσω σου, πάντα υπάρχει εναλλακτική λύση! Και πάντως, ο πρώτος υπεύθυνος και αρμόδιος να οργανώσει την άμυνα του κράτους και του λαού μας που δέχονται επίθεση και πόλεμο – και επίθεση και πόλεμο δέχονται οι ‘Ελληνες και το κράτος τους εδώ και πέντε χρόνια- είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Αυτοί πρέπει να ενθαρρύνουν, όχι να πανικοβάλλουν. Να βάλουν στην υπηρεσία του απειλούμενου κράτους και λαού όλα τα μέσα στη διάθεσή τους. Και όχι βέβαια να διατάσσουν έμφοβοι αποστρατεία του λαού και του κράτους τη στιγμή της εχθρικής επίθεσης!

Γιατί άλλωστε επί δυόμισυ χρόνια, από τις εκλογές του 2012 μέχρι τις εκλογές του 2015, ο Πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοιμάστηκαν για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές;
Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από τις διαπραγματεύσεις;
Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθεματικά για να διατηρήσουν πέντε μήνες μια παρωδία «διαπραγματεύσεων»;
Γιατί παραπλανούσαν και καθησύχαζαν τον ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί να τον προετοιμάζουν;
Γιατί, όχι μόνο δεν αναζήτησαν χρηματοδοτική βοήθεια διεθνώς, εκτός ΕΕ, αλλά και την απέκλεισαν με επανειλημμένες δηλώσεις τους;
Ποιών τις διαβεβαιώσεις αφρόνως εμπιστεύτηκαν;
Για ποιον ακριβώς λόγο ευχαριστούν τώρα τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο Λαός και η Ιστορία.

Καλούμε τον ελληνικό λαό, αυτές τις τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, να μη το βάλει κάτω, να διατηρήσει το θάρρος και την ευθυκρισία του. Να μην επιτρέψει να του σπάσουν ξανά την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του, την εμπιστοσύνη του στις αστείρευτες, ιστορικά αποδεδειγμένες δυνάμεις του. Να μη λυγίσει.

Οι πατεράδες και οι μανάδες μας, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας έζησαν τη γερμανική κατοχή. ‘Εζησαν την πείνα του 1941. Επιβίωσαν όμως, αντιστάθηκαν και νίκησαν τον κατακτητή. ‘Ετσι θα γίνει και τώρα.

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να οργανωθούν και να παλέψουν άμεσα για να βοηθήσουν τους πιο αδύνατους να αντιμετωπίσουν την πείνα, την αρρώστια, την ανέχεια, για να στηρίξουμε την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.  Να συνδράμουμε πρώτα απ’ όλα αυτούς που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα στα σπίτια τους, ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, τα φάρμακα που χρειάζονται!

Καλούμε τους ‘Ελληνες πολίτες να βάλουν πλάτη για να μη διαλυθούν, από το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, οι πιο βασικές λειτουργίες της κοινωνίας και του κράτους.

Τους καλούμε να αντισταθούν, όπου μπορούν και όπως μπορούν, στην επιβολή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Αυτή η χώρα είναι δική μας. Δεν θα την παραδώσουμε.

Καλούμε τον ελληνικό λαό να βγάλει τα οδυνηρά αλλά αναγκαία συμπεράσματα από την εμπειρία του και να οικοδομήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο μέτωπο αντίστασης, να μην ξαναεμπιστευτεί τυφλά αυτοσχέδιους σωτήρες, τυχοδιώκτες και καιροσκόπους. Δεν υπάρχει πιο μεγάλο εθνικό και λαϊκό καθήκον σήμερα από τη διακοπή του συνολικού δανειακού προγράμματος καταστροφής και υποδούλωσης της χώρας. Είναι προτιμότερο η διακοπή αυτή να γίνει συμφωνημένα, από κοινού με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ‘Ενωσης. Αν δεν μπορεί όμως να γίνει έτσι, πρέπει να γίνει μονομερώς. Δεν έχουμε άλλο  δρόμο για να σωθούμε, ούτε την πολυτέλεια για καινούριες αυταπάτες! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να σωθεί η Ελλάδα από ολοκληρωτική καταστροφή, να σωθεί με δυνάμεις ικανές να κρατήσουν τον κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας και τον πολυτιμότερο θησαυρό που έχει, το ζωντανό κεφάλαιο των νέων, που χάνεται σήμερα στον δρόμο της μετανάστευσης.

Για να μπορέσει να γίνει αυτό, χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση του ελληνικού λαού, χωρίς ιδιοτέλειες, μικροκομματισμούς, εύκολα συνθήματα και καιροσκοπισμούς. Χρειάζεται η  αναζήτηση ερεισμάτων και συμμαχιών σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, χωρίς αποκλεισμούς. Χρειάζεται θάρρος, ανιδιοτέλεια και σοβαρότητα. Καταστραφήκαμε από τα εύκολα συνθήματα, τους πολιτικαντισμούς, τις κραυγές χωρίς περιεχόμενο, τους τυχοδιώκτες, την καιροσκοπική εκμετάλλευση της τραγωδίας του λαού μας.

Χρειαζόμαστε επιστημονικά άρτια επεξεργασία των εναλλακτικών, πλατιά και σοβαρή συζήτηση στην ελληνική κοινωνία και στους ‘Ελληνες του εξωτερικού για τις λύσεις που έχουμε και το που πάμε ως έθνος.

Ο Δαυίδ μπορεί να νικήσει τον Γολιάθ. Αλλά πρέπει να είναι πιο σοβαρός, πειθαρχημένος και πιο έξυπνος από τον Γολιάθ. Σήμερα, ο ελληνικός λαός πληρώνει πανάκριβο, τεράστιο τίμημα, όπως και τόσες άλλες φορές στην ιστορία του, γιατί οι λεγόμενες αντιμνημονιακές δυνάμεις και τα δύο κόμματα που κυβερνούν, ακριβώς γιατί επαγγέλθηκαν τη διακοπή της μνημονιακής πορείας, δεν έπραξαν το καθήκον τους, δεν προετοιμάστηκαν και δεν προετοίμασαν το λαό, κινήθηκαν συχνά με πνεύμα καιροσκοπισμού και μικροκομματισμού, εμπιστεύτηκαν διαβεβαιώσεις και συμβουλές ξένων, που σε όλη την ιστορική διαδρομή μας απέδειξαν ότι δεν είναι φίλοι μας.

Η πατρίδα μας δεν κινδύνευσε όταν ο λαός, ενωμένος σε μια γροθιά, αγωνίστηκε για την ανεξαρτησία και την προκοπή του. Κινδύνευσε πάντα και καταστράφηκε συχνά, όταν οι δυνάμεις της ξένης εξάρτησης πήραν το πάνω χέρι.

Καλούμε ιδιαίτερα τα κοινωνικά στρώματα που κατάφεραν, μέσα στον καιρό της κρίσης, να διατηρήσουν παρόλα αυτά κάποιες καταθέσεις και κάποια εχέγγυα υλικής άνεσης και ασφάλειας, να συνειδητοποιήσουν ότι παίζουν με τον φόβο τους για το τι μπορεί να σημαίνει μια σύγκρουση, αλλά δεν τους λένε τι θα συμβεί αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία της χώρας. Σίγουρα, κάθε άμυνα, κάθε αντίσταση, κάθε αγώνας είναι σύγκρουση με τις ισχυρότερες δυνάμεις της καταστροφής και της υποδούλωσης. Σίγουρα, κάθε σύγκρουση έχει κινδύνους για τους αγωνιστές. ‘Ερχονται όμως στη ιστορία στιγμές που η σύγκρουση γίνεται  απαραίτητη για να σωθεί η πατρίδα, ο λαός, ο πολιτισμός του και οι επόμενες γενηές. Για να σωθεί η αξία και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Σε κάθε αγνό αγώνα, οι αγωνιστές κλείνουν τα αυτιά τους και στους ευχάριστους και στους τρομοκρατικούς ήχους των σειρήνων του κατακτητή.

‘Ένα από τα πιο απάνθρωπα όπλα που χρησιμοποιούν σήμερα οι κάθε είδους κατακτητές είναι η «συντεταγμένη χρεωκοπία», που συνήθως ψευδεπίγραφα ονομάζεται «βοήθεια αλληλεγγύης». Είναι από τα πιο απάνθρωπα όπλα, γιατί εξαρθρώνει ολοκληρωτικά ένα λαό και τις επόμενες γενηές του. Το όπλο αυτό, που χρησιμοποιούν κατά του ελληνικού λαού από το 2010, οδηγεί στον πλήρη αφανισμό της Ελλάδας ως εθνικού κράτους, ως κοινωνίας, ως ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας, μαζί με τις επόμενες γενηές της. Αυτή τη χρεοκοπία μάς έχουν επιβάλλει σήμερα, αυτήν έχουμε και αυτή συμφώνησε η σημερινή μας πολιτική ηγεσία με τους δανειστές μας να συνεχίσουν και να διαιωνίσουν.
Ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να το επιτρέψει.

Αν οι πιστωτές νικήσουν, θα τα πάρουν όλα κι από αυτούς που σήμερα κάτι διαθέτουν. Η Κυρία Μέρκελ μόνο τον θεσμό της δουλείας δεν έχει δοκιμάσει να εφαρμόσει στη χώρα μας. Ίσως βέβαια κι αυτό έγινε γιατί πέτυχε να επιβάλλει τα «ισοδύναμά» του. ‘Οσοι διαθέτουν ακόμα κάτι από τις οικονομίες και τον ιδρώτα τους, όσοι ‘Ελληνες έχουν επιχειρήσεις, μικρές, μεσαίες ή μεγάλες, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα φύγουν από τα ελληνικά χέρια τους, ότι σκοπός των δανειστών είναι να περάσουν αυτές και ολόκληρη η αγορά στα χέρια των πολυεθνικών επιχειρήσεων και του κερδοσκοπικού χρηματιστικού κεφαλαίου.

Η επιβολή αυτής της συμφωνίας και μάλιστα η εφαρμογή της από μια κυβέρνηση που μιλά στο όνομα της αριστεράς, συνιστά πλήρη κατίσχυση του νεοφιλελευθερισμού, στην πιο ακραία του μορφή. Συνιστά ολοσχερή κατάργηση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απαξίωση των ήδη πληγέντων μεσαίων στρωμάτων, καταστροφή αγροτών και ανέργων.

Η προστασία του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, η κοινωνική και οικονομική αναδιανομή δεν είναι μια πολυτέλεια. Είναι η πιο απόλυτη, η πιο ζωτική προϋπόθεση για τη σωτηρία της πατρίδας. Το έθνος, η πατρίδα  δεν είναι αφηρημένες έννοιες, ταυτίζονται με τον ζωντανό, υπαρκτό ελληνικό λαό που μοχθεί και αγωνίζεται. Ούτε μπορεί να υπάρχει έθνος και πατρίδα χωρίς τον λαό και χωρίς την αξιοπρέπειά του. Ούτε φυσικά μπορεί να ταυτίζεται η Ελλάδα με μια ολιγαρχία, άρρηκτα συνδεδεμένη με ξένα συμφέροντα.

Η παράδοση της κρατικής κυριαρχίας στην ηγεσία της ευρωζώνης και το ΔΝΤ είναι ο τόπος συνάντησης της ντόπιας «ελίτ» με το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Είναι το σχέδιο εκχώρησης της δημόσιας, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, του τραπεζικού τους συστήματος, των πρώτων κατοικιών τους, που ήδη αίρεται η προστασία τους, ακόμα και της γης των αγροτών στους δανειστές. Είναι το σχέδιο της πλήρους φτωχοποίησης, της εξαθλίωσης και του εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού.

Είμαστε βέβαιοι ότι το φιλότιμο και ο πατριωτισμός των Ελλήνων θα νικήσουν τη βαθειά απογοήτευση και την αποθάρρυνση που είναι τόσο φυσικό να νοιώθουμε όλοι μας τώρα. Οι Πιστωτές είναι άλλωστε τόσο ανελέητοι, που δεν μας αφήνουν κανένα άλλο περιθώριο, αν θέλουμε να επιβιώσουμε, ως άτομα και ως λαός.

Απευθυνόμαστε σε όλους τους λαούς του κόσμου και τους καλούμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο δικός μας αγώνας είναι και δικός τους. Να καταλάβουν το είδος των δυνάμεων που αντιμετωπίζουμε και που διάλεξαν την Ελλάδα ως πειραματόζωο.

Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στους Ευρωπαίους που συμπαραστάθηκαν στους ‘Ελληνες κατά τη διάρκεια της μαύρης περιόδου της στρατιωτικής δικτατορίας και τους ζητάμε να εμποδίσουν τώρα το πραξικόπημα που οργανώνουν οι κυβερνήσεις τους, μαζί με το ΔΝΤ και την ΕΚΤ, υπό την καθοδήγηση του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, για να επιβάλλουν τη δικτατορία των Πιστωτών στην Ελλάδα σήμερα, σε όλη την Ευρώπη αύριο!

Οι δυνάμεις που σχεδίασαν και μετατρέπουν τώρα μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Ιράκ ή Λιβύη με «οικονομικούς βομβαρδισμούς», αν επικρατήσουν, θα καταστρέψουν όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά ολόκληρη την ανθρωπότητα. Μπροστά στον νέο ολοκληρωτισμό των «Αγορών», το ίδιο, αν όχι περισσότερο επικίνδυνο από τους ολοκληρωτισμούς των δεκαετιών του 1930 και του 1940, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να ενωθούμε και να πολεμήσουμε. Πρέπει να το κάνουμε τώρα.  Αύριο κινδυνεύει να είναι πολύ αργά για όλη την Ευρώπη, για όλη την ανθρωπότητα.

Η Ελλάδα θα νικήσει, η Δημοκρατία θα νικήσει, η δημοκρατική Ευρώπη θα νικήσει!

Αθήνα, 29 Ιουλίου 2015

Μίκης Θεοδωράκης

Αγγελόπουλος Βένιος

Ομότιμος Καθηγητής Μαθηματικών,
Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Βήχας Γιώργος

καρδιολόγος,
μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού

Γρίβας Κλεάνθης

ψυχίατρος

Θανοπούλου Κατερίνα

εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Καραΐσκος Κώστας

εκδότης εφημερίδας «Αντιφωνητής» Θράκης

Κασιμάτης Γιώργος

ομότιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών,
ιδρυτικό μέλος και επίτιμος Πρόεδρος της Διεθνούς ‘Ενωσης Συνταγματικού Δικαίου,
πρώην νομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπανδρέου

Παπα-Αντρέας Κεφαλογιάννης

από τα Ανώγεια της Κρήτης

Κουβελάκης Στάθης

Καθηγητής, King’s College, Λονδίνο,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Κουτσού Νίκος

Βουλευτής Αμμοχώστου, o ένας εκ των δύο Κυπρίων βουλευτών που αντιτάχθηκαν μέχρι τέλους στα Μνημόνια της Κύπρου

Κρητικός Μάριος

αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

Κωνσταντακόπουλος Δημήτρης

δημοσιογράφος και συγγραφέας,
συντονιστής της «Πρωτοβουλίας των Δελφών»,
μέλος της συντακτικής επιτροπής της διεθνούς επιθεώρησης για την αυτοδιαχείριση «Utopie Critique» («Κριτική Ουτοπία»)

Κωνσταντινίδης Λευτέρης

στέλεχος του ΠΑΚ, πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ

Λαβδιώτης Δημήτρης

οικονομολόγος,
συγγραφέας,
πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά

Μαύρος Γιάννης

μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδα

Μουστάκης Γιώργος

σκηνοθέτης

Μπελλαντής Δημήτρης

δικηγόρος, Δρ. Συνταγματικού Δικαίου,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Νεγρεπόντη-Δεληγιάννη Μαρία

οικονομολόγος,
τρις εκλεγείσα Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσαλλονίκη,
συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της

Παντελίδης Παναγιώτης

οικονομολόγος-ερευνητής

Πατέλης Δημήτρης

αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πολυτεχνείο Κρήτης

Πέτρας Τζέιμς

Bartle-ομότιμος Καθηγητής Κοινωνιολογίας του Binghamton University της Νέας Υόρκης, πρώην σύμβουλος του Πρωθυπουργού Ανδρέα Γ. Παπαδρέου,
πρώην διευθυντής του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών,
συνεργάτης μιας πλειάδας ηγετών και κινημάτων της Λατινικής Αμερικής

Πορτάλιου Ελένη

Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο,
μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

Σταυρόπουλος Στάθης, «Στάθης»

σκιτσογράφος

Στοφορόπουλος Θέμος

Πρέσβης

Στυλιανού Μιχάλης

δημοσιογράφος, διευθυντής της ελληνικής εκπομπής της Κρατικής Γαλλικής Ραδιοφωνίας κατά τη διάρκεια της ελληνικής στρατιωτικής δικτατορίας

Σχίζας Γιάννης

συγγραφέας

Τερζάκης Φώτης

συγγραφέας

Τσεκούρας Βαγγέλης

δικηγόρος

Φραγκιαδάκη Μαρία

μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ,
πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας

Χαμπίμπης Στάθης

φυσικός

Mail επικοινωνίας με τους υπογράφοντες:

defend.democracy.in.Greece@gmail.com

 

 

Advertisements

ο ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεμονία στο αστικό κράτος

Το δοκίμιο θεωρεί ειλικρινείς τις δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργού της Ελλάδας από τις 25 Ιανουαρίου 2015, ότι
(1) θα πρωτοτυπίσει τηρώντας τις προγραμματικές δηλώσεις
(2) ότι είναι «σάρκα από τη σάρκα του λαού μας»
(3) ότι είναι «κάθε γράμμα του συντάγματος».
Image result for syrizaΘεωρεί επίσης ότι ορισμένες επιλογές του πρωθυπουργού
«(1) δημιουργία ομάδας εμπιστοσύνης (Παπάς, Φλαμπουράρης, Βαρουφάκης),
(2) επιλογή προέδρου, ένα ευρείας αποδοχής, άτομο, δηλαδή αποδοχής από την αστική τάξη
(3) επιλογή υπουργού οικονομικών τον Γ. Βαρουφάκη, ενός συμβούλου του κ. Γ.Α.Παπανδρέου, ο οποίος είχε μια έμμεση συμβολή στο οικονομικό πλάνο του ΣΥΡΙΖΑ, για το οποίο υπεύθυνος παρουσιάζεται ο Γ. Μηλιός, ήταν κατά την άποψή του απαραίτητες για να διατηρήσει μια ισσοροπία στην κυβερνητική ομάδα, ή κατά μια άλλη άποψη επιλέγοντας να διορίσει το «κατάλληλο» άνθρωπο στην «κατάλληλη θέση, γνωρίζοντας ότι η κυβέρνηση δεν είναι μια κυβέρνηση πλειοψηφίας αλλά μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, άρα να ικανοποιήσει την εξουσία της αστικής τάξης, αλλά να δείξει και μετριοπάθεια στο μικροαστικό, αντιμνημονιακό κόμμα των ΑΝ.ΕΛ. και τα πασοκογενή στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ» ήταν ενδοτικές κινήσεις και πήγαζαν από μια έλλειψη ασφάλειας για τη νέα θέση την οποία αναλάμβανε…

Θεωρεί επίσης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, τους πρώτους 6 μήνες διακυβέρνησης, αντιμετώπισε μια ενορχηστρωμένη επίθεση από την Γερμανία και τις συμμαχίες της, και το ΔΝΤ, όσον αφορά στην υπογραφή μιας συμφωνίας, για να κρατήσει την Ελλάδα μέσα στην Ευρωζώνη και να διαμορφώσει συνθήκες οικονομικής ανάπτυξης, ώστε η χώρα ν’ απαγκιστρωθεί από την ύφεση και την λιτότητα.

Το δοκίμιο θεωρεί επίσης ότι η αναρρίχηση με δημοκρατικές διαδικασίες μέσα σε ένα περιβάλλον ανθρωπιστικής κρίσης και οικονομικής ύφεσης, στη διακυβέρνηση της χώρας, υποχρέωνε την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας, να διαχειριστεί ένα κράτος το οποίο η χυδαία ελληνική αστική τάξη οδήγησε για έκτη φορά στην χρεωκοπία και στην αποσύνθεση (αυτοί που χρησιμοποιούν αποκλειστικά την θρησκεία ως κόλλα της κοινωνικής συνοχής).

Ο καθένας μπορεί να καταθέσει τις απόψεις του, όσον αφορά στο τι πήγε λάθος… μέχρι σήμερα
Greeks Celebrates  462195882

Το δοκίμιο θεωρεί ως γεγονός, το οποίο άμεσα ή έμμεσα το έχουν παραδεχτεί και οι εκπρόσωποι ης χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης στη βουλή, ότι (1) η άρνηση της σαμαροβενιζελικής κυβέρνησης απέφυγε να υποστεί την τελευταία αξιολόγηση διότι γνώριζε πως δεν είχε πραγματοποιήσει τις συμφωνίες που είχε υπογράψει, επίσης (2) οι εκπρόσωποι της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης, ως «άξια» τέκνα της, φόρτωναν συστηματικά τα βάρη των μνημονίων αποκλειστικά και κατά προτεραιότητα, στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, χωρίς να μεριμνούν για το βιοτικό τους επίπεδο, διότι δεν «περίσσευαν χρήματα», αφού οι μεγαλοφοροφυγάδες διευκολύνονταν από την κυβέρνησή «τους», (3) για να συνεχίσουν την διακυβέρνησή τους προτίμησαν να εκλέξουν τον πρόεδρο δημοκρατίας νωρίτερα της τυπικά καθορισμένης ημερομηνίας, για δυο λόγους, ο ένας ήταν να μην συνεχίσουν οι ίδιοι την διαπραγμάτευση με την τρόικα, αν όμως εκλεγόταν ο δικός τους νέος πρόεδρος, τότε θα ήταν ελεύθεροι να επιβάλουν τα δραστικά μέτρα που δεν θα μπορούσαν να αποφύγουν, και που απρόσκοπτα θα φόρτωναν στους εργαζόμενους για μια ακόμη φορά μέχρι το τέλος της 4ετούς θητείας. Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και το γράμμα Χαρδούβελη, ένα αποπροσανατολιστικό γράμμα, φτιαγμένο κατά τρόπο συναλλαγής «γιουσουρούμ«.
Ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης κ. Γκ. Χαρδούβελης, αυτός που ενώ ήταν υπ.Οικ. έβγαζε κάτω από τη μύτη της Τράπεζας, στο εξωτερικό, χρήματα σε δόσεις των 9000€ (πάνω από 50 δόσεις), γράφει μεταξύ άλλων προτάσεων προς την Τρόικα, τα εξής:
«Για τον προϋπολογισμό… συμφωνούμε ότι διαφωνούμε. Προτείνουμε να γεφυρώσουμε την καθ’όλα κατανοητή διαφωνία μας και να προχωρήσουμε κατά τον ακόλουθο τρόπο: Αφενός υποσχόμαστε να λάβουμε πρόσθετα μέτρα μετά την 1η Ιουλίου 2015 για να κλείσουμε το χάσμα που μπορεί να προκύψει αν οι προβλέψεις μας δεν επιτευχθούν κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού εντός των πρώτων έξι μηνών, αφετέρου θα υιοθετήσουμε αμέσως πρόσθετα οικονομικά μέτρα για τον ΦΠΑ και σε άλλους τομείς για να κλείσουμε το χάσμα….»
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η κυβέρνηση της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης προσπαθούσε με τον συνήθη τρόπο (που εφάρμοζαν οι κοτζαμπάσηδες, στην προσπάθεια τους να αποφύγουν τις σκληρές διαταγές των πασάδων εναντίον των ραγιάδων, με παρακαλητά, καθυστερήσεις αλλά τελικά τον εξανδραποδισμό των κατακτημένων), όπως εξάλλου έκανε από το 2008, να καθυστερεί τα μέτρα που υποσχόταν και υπέγραφε ότι θα πάρει. Η γνωστή τακτική του «κρυφτούλι», που οδήγησε στην έλλειψη αξιοπιστίας.
Εκεί οφείλεται η αναξιοπιστία και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Βαρουφάκη.

Μέσα στην οικτρή οικονομική κατάσταση μιας χρεοκοπημένης χώρας, ανέλαβε μια κυβέρνηση της Αριστεράς που ηθελημένα ή όχι προπαγάνδιζε ότι αν φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη θα καταλυθούν οι αγορές, και ότι «εμείς θα παίζουμε τους ζουρνάδες και αυτοί θα χορεύουν». Ίσως τα μηνύματα που είχε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ από την Ευρώπη, να τον βεβαίωναν ότι θα διαπραγματευτούν αποτελεσματικότερα.
Greeks Celebrates  462176062
Η διαπραγμάτευση ήταν πράγματι σε ένα επίπεδο ιδιαίτερο υψηλό. Οι θεσμοί αντιμετώπισαν έναν Βαρουφάκη, που σε αντίθεση με τους άλλους έλληνες υπ. Οικ. ήξερε τι έλεγε και έλεγε αυτά που ήξερε καλά. Αλλά σε αυτούς τους πολιτικούς κύκλους δεν εφαρμόζουν τις οικονομικές θεωρίες του Βαρουφάκη, αλλά τις θεωρίες του δικού τους νεοφιλελευθερισμού, των δανειστών, τεχνικές δηλαδή για να λύνουν μόνον τα προβλήματά τους. Εξ άλλού ο «Σκρουτζ» δεν είναι ελληνικός χαρακτήρας, αντιπροσωπεύει τον καπιταλισμό στην εξέλιξή του και την αλλοτρίωση μέσα σε αυτόν.

Με την λογική απειρία και του πρωθυπουργού, τα πράγματα δεν κατέληξαν παρά να μας υποχρεώσουν να εφαρμόσουμε αυτά που οι δανειστές ζήταγαν εδώ και 8 χρόνια. Ο πρωθυπουργός, με μια γρήγορη απόφαση, κάνει το δημοψήφισμα, με αποτέλεσμα να κερδίσει την τελευταία στιγμή την έκθεση του ΔΝΤ ότι «το χρέος δεν είναι βιώσιμο», και ένα κονδύλι για την μείωση της ανεργίας και την οικονομική ανάπτυξη. Οι τραπεζικοί έλεγχοι των κεφαλαίων οδηγούν την κυβέρνηση σε μια άτακτη υποχώρηση για να αποφευχθεί μια άτακτη χρεωκοπία. Ο Economist (της 1ης εβδομάδας του Ιούλη 2015), χαρακτήρισε τις κινήσεις του Α. Τσίπρα ως «erratic», και ίσως είναι η πιο σωστή λέξη, λέξη που υποδεικνύει ότι είχε μείνει χωρίς τακτικές κινήσεις ή οι κινήσεις που είχαν προγραμματιστεί δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν χωρίς οι αρνητικές επιπτώσεις να μην είναι ασσύμετρες .
Οι ελιτ της Ευρώπης ηγεμόνευσαν για μια ακόμη φορά. Η ηγεμονία τους δεν είναι απλά η επιβολή ενός «ισχυρού κράτους» αλλά η συστηματική πολιτική των χρηματοπιστωτών να καθοδηγούν την κοινή γνώμη και να την ελέγχουν μέσω του δανεισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχώρησε ακρβώς από αυτόν τον λόγο.
Κατ’αρχάς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τις πρωτοβουλίες. Με παντιέρες την «δημοκρατία», την «ισότητα των εταίρων», «τις αρχές της Ε.Ε. για αλληλεγγύη», προσήλθε σε ένα «τραπέζι διαπραγματεύσεων» για «έντιμο συμβιβασμό», όπου η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από άλλες αρχές, αρχές όπως «οικονομική βιωσιμότητα», «αποπληρωμή χρεών», «αποφυγή εκτροχιασμού από λιτότητα», και κυρίως από το «σύνδρομο της Μαντάμ Ορτάνς» (που με τον θάνατό της μπήκαν οι γειτόνισσες και άρπαζαν ότι τους άρεσε κι ότι προλάβαιναν, στην ταινία «Ζορμπάς»). Αυτή η ηγεμονία είναι υποχρέωση των ευρωπαίων «καλαμαράδων» (Γιούνκερ, Ντάισεμπλουμ, Σόιμπλε, Ντράγκι, κ.ά.) οι οποίοι κρίνονται από τους χρηματοπιστωτικούς οίκους, και παραμένουν στη θέση τους μόνον όταν επιτυγχάνουν τους στόχους που οι χρηματοπιστωτές θέτουν, διαφορετικά αντικαθίστανται… και υποβαθμίζονται.
Σ’αυτή την σύγκρουση ο νεοφιλελεύθερος επαγγελματισμός νίκησε τον αυθορμητισμό, την προάσπιση του δικαίου, τον πατριωτισμό. Ήταν μια καθαρά ταξική νίκη και κατ’επέκταση μια καθαρά ταξική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ή αν θέλουμε μια Πύρρειος νίκη, θεωρώντας ως νίκη μια πολιτισμική κυριαρχία των αρχών που συσπείρωσαν τα λαϊκά κινήματα της Ευρώπης και της Αμερικής, ανέδειξαν την πραξικοπηματική επιβολή του ταξικού εχθρού ντόπιου και ξένου. Οποιαδήποτε συνέχιση αυτής της σύγκρουσης, , επιμένοντας στο ΟΧΙ, μοιραία θα οδηγούσε σε μια «κατά κράτος» ήττα.
Greeks Celebrates  AP857813005552Image result for syriza images
Μια άλλη στρατηγική έπρεπε να χαραχτεί και πρέπει να χαραχτεί από δω και πέρα.
Image result for syriza imagesΜε τον όρο «ηγεμονία«, ο Γκράμσι αναφέρεται, όπως πολλοί γνωρίζουμε ,   στην επιτυχία των κυρίαρχων τάξεων να παρουσιάζουν τον δικό τους (ταξικό δηλαδή) ορισμό της πραγματικότητας, της δικής τους οπτικής του κόσμου, κατά τέτοιον τρόπο, που να γίνεται αποδεκτή από τις άλλες τάξεις ως η «κοινή λογική«. Η γενική «συναίνεση» των τάξεων είναι ότι μόνον αυτή η οπτική του κόσμου είναι αυτή που είναι κατανοητή και έχει νόημα. Οποιαδήποτε άλλη «πραγματικότητα» περιθωριοποιείται.

Image result for syriza images

Η ηγεμονία επετυγχάνεται δια της ισχύος και της πειθούς, σε μια «ισορροπημένη» πορεία μεταξύ των δύο.
Την βλέπουμε στην συμπεριφορά των νεοφιλελεύθερων. Ο κ. Sorros σε εισήγησή του το 2006, σε φόρουμ της Ευρώπης, μετά τα δημοψηφίσματα σχετικά με το καταστατικό της Ερώπης, συνέστεινε στους ευρωπαίους ηγέτες να συμβιβάζονται με τα δημοψηφίσματα, αλλά να μπορούν να καθοδηγούν την «κοινή γνώμη». Η Ν.Δ., θυμόμαστε πως χρησιμοποιούσε τον φόβο εις βάρος της πειθούς, όταν έλεγε ότι την επομένη των εκλογών, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, δεν θα έχουμε, μεταξύ άλλων, ούτε «χαρτιά τουαλέτας».
Το λαϊκό κίνημα στην Ελλάδα έχει αναδειχτεί ως μια ηγεμονική τάξη με την διανόηση και την ηθική ηγετική θέση που έχει, ιδιαίτερα μετά την εθνική αντίσταση, ενώ η χυδαία ελληνική αστική τάξη κυριαρχεί δια της ισχύος. Αυτή η διχαστική ηγεμονία, η πολυπλοκότητα της οποίας σημειώνεται επίσης από τον Γκράμσι (που προσπαθεί να εξηγήσει ότι δεν είναι πάντα όλα «ασπρα-μαύρα») αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης. Με την αδναμία της να εκπληρώσει τις «πελατειακές» υποχρεώσεις της, έχασε την κυριαρχία (δια της εξαγοράς των ψηφοφόρων με θέσεις στο δημόσιο, διευκολύνσεις σε κουμπαριές,κλπ), και υποχώρησε πάρα πολύ εύκολα από την διακυβέρνηση, αφήνοντας την ευρωπαϊκή αστική τάξη «τραυματισμένη» και αφήνοντας το χρέος, να «το τακτοποιήσουν» οι θεσμοί, άλλοτε με την προσπάθεια να ρίξουν την κυβέρνηση της Αριστεράς, άλλοτε με εκφράσεις «the game is over», ή «take it or leave it» και τελικά με το σχέδιο «grexit».
Image result for syriza images

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, οφείλει να διαχειριστεί επαγγελματικά τη λειτουργία του κράτους. Η αριστερή κυβέρνηση οφείλει να περάσει μέσα από το στάδιο της διαχείρισης (γι αυτό και το δοκίμιο θεωρεί αδόκιμη την προσπάθεια ορισμένων συνιστωσών να μετατρέψουν το ΟΧΙ σε επαναστατκή ανατροπή του ευρωπαϊκού status quo),  προετοιμάζοντας το έδαφος για την εφαρμογή των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής (δηλ. ο καθένας να εργάζεται ανάλογα με τις δυνατότητές του και να αμοίβεται ανάλογα με την εργασία του).
Για να περάσει όμως μέσα από το στάδιο της διαχείρισης πρέπει να ηγεμονεύσει. Η Αριστερά, όσον αφορά στην διανόηση και την ηθική ηγετική στάση στην κοινωνία, κυριαρχεί, όσο δε σε σχέση με την ισχύ, υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα για το πώς θα την εφαρμόσει.
Η σωστή, κατά τον δοκιμιογράφο, απάντηση είναι να χρησιμοποιήσει την ισχύ που της δίνει το σύνταγμα και η βουλή, τσακίζοντας την χυδαία ελληνική αστική τάξη, δηλαδή τσακίζοντας τις δομές της, είτε είναι η σχέση κράτους-εκκλησίας, η περιουσία της εκκλησίας, η δικαιοσύνη, η παιδεία, τα ΜΜΕ, αλλά κυρίως την αδιαφορία της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης προς τον πρωτογενή και δευτερογενή οικονομικό τομέα.
Ως κυβέρνηση, την ισχύ της μπορεί να την χρησιμοποιήσει κα εναντίον της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και της ενδοκοινοβουλευτικής αριστεράς. Αυτό βέβαια ενέχει μια τεράστια ανισορροπία στην ηγεμονία της… προς τα αριστερά διακυβεύεται η ηγεμονία εφόσον η διανόηση και η ηθική ηγετική στάση θα διχαστεί και θα υπάρξει μια πόλωση, έχοντας ένα κομμάτι της διανόησης και της ηθικής ηγετικής στάσης να αμφισβητεί το άλλο (γι αυτό η πολιτική του κ. Πανούση συναντά ανάμικτες κριτικές). Ακούσαμε, π.χ. μέσα στην ΚΕ, ότι ορισμένα μέλη προκάλεσαν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για τη θέση της μητέρας της στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοφωνίας (ΕΣΡ), όπως και άλλα μέλη να καθυβρίζουν τον Γιάνη Βαρουφάκη. Μέσα από αυτή την εσωτερική ρήξη, τα στελέχη της προπαγάνδας της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης, θα προσπαθήσουν να βαθύνουν το χάσμα. Επίσης το ΚΚΕ μέσα από την πολιτική του, εκμεταλλεύεται το Μ. Θεοδωράκη για να αναδείξει μια ηθική και διανοούμενη ηγετική στάση ενάντια στην διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η επικείμενη διάσπαση το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς αμφιβολία θα οδηγήσει αυτή την ηγεμονία δια της πειθούς, σε υποχώρηση και θα δημιουργήσει ένα κενό στο οποίο θα ανδρωθεί ο αστικός λαϊκισμός.

Αποτελεί υποχρέωση των αριστερών δνάμεων να μην παίξουν το παιχνίδι της αστικής τάξης της Ευρώπης, η οποία με την επιβολή του μνημονίου καλλιεργεί τις ώριμες, γι αυτό, συνθήκες.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι πρέπει να σιωπήσουν οι διαφορετικές γνώμες;
Τουναντίον, είναι η απάντηση. Όλες οι απόψεις θα πρέπει να είναι προτάσεις για συζήτηση, ανάλυση, ζύμωση, προβληματισμό, όσο πιο ανοιχτά και μέσα στο λαϊκό κίνημα, γίνεται. Όσο δε, ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί τις ίδιες προγραμματικές θέσεις, οι βουλευτές που το επιλέγουν συνειδησιακά οφείλουν να ψηφίζουν στην βουλή ΟΧΙ. Αυτοί που πιστεύουν ότι επιθυμούν να στηρίξουν τις θέσεις της κυβέρνησης, ως αποτέλεσμα ενός αναπόφευκτου πραξικοπήματος, κάτι που δηλώθηκε και διεθνώς (#thisisacoup), να ψηφίζουν ΝΑΙ στα νομοσχέδια της κυβέρνησης της Αριστεράς, νομοσχέδια στα οποία η αντιπολίτευση είναι εγκλωβισμένη και υποχρεωμένη και από τους ευρωπαίους πάτρωνές της, να ψηφίζει, μέχρι να κλείσει η συμφωνία του τριετούς μνημονίου.
Το επιχείρημα βέβαια είναι απλό για την Αριστερά: Μια συνέλευση αντιπροσώπων των πολιτών, σε μια αταξική κοινωνία, δεν θα έχει κάποιους που ψηφίζουν ΥΠΕΡ και κάποιους που ψηφίζουν ΚΑΤΑ; Με αυτή την προσέγγιση θα ήταν ωφέλιμο να προσεγγίσουμε την σημερινή κοινοβουλευτική κατάσταση, όπου η Αριστερή κυβέρνηση υποχρεώθηκε από το δεξιό κράτος να υπογράψει μνημόνια, και η δεξιά αντιπολίτευση ψηφίζει τις συμφωνίες μιας αριστερής κυβέρνησης. Έχουν δηλαδή καταρεύσει τα ταξικά διαχωριστικά σύνορα στις ψηφοφορίες του μνημονίου, και η τακτική της Αριστεράς είναι ανάγκη να προσαρμοστεί ανάλογα, μέχρι την ολοκλήρωση της 4ετούς θητείας, θητείας, δηλαδή, που πρέπει να εξαντληθεί.
Αν η τάξη των εργαζομένων διατηρήσει την ηγεμονία της, δια της πειθούς, τότε η ηγεμονία της δια της ισχύος οφείλει να στραφεί προς την χυδαία ελληνική αστική τάξη, να αναδείξει τη φοροδιαφυγή, διαφθορά, διαπλοκή, οικονομικές ατασθαλείες, τα προβλήματα των ιδιωτικών καναλιών και να οδηγήσει τους υπόλογους στην δικαιοσύνη, που και αυτή οφείλει να προσανατολιστεί μακρυά από το δικαστικό παρακράτος και να αποδοθεί δικαιοσύνη ανάλογα με το παράπτωμα, που σημαίνει ότι πρέπει να προβλέπεται από τους νόμους, που σημαίνει ότι πρέπει να διορθωθούν οι νόμοι ανάλογα με την ηγεμονική στρατηγική της Αριστεράς.

Το επείγον όμως, που θα βοηθήσει τα μέγιστα στην ηγεμονία της Αριστεράς, είναι μια μεγάλη προσπάθεια ανασυγκρότησης της οικονομίας. Η κυβέρνηση οφείλει στον ελληνικό λαό, να καλέσει τις παραγωγικές δυνάμεις σε ένα μεγάλο συνέδριο ή πολλά περιφερειακά, με την συμβολή των πανεπιστημιακών και άλλων επιστημόνων, για τα προϊόντα, τις τεχνολογίες, την κλιματική αλλαγή, τις ανάγκες των λαών αλλά και την προσφορά προς τους φτωχότερους λαούς ως ένδειξη αλληλεγύης… Να διαμορφωθεί ένα 5αετές πρόγραμμα, με νόμους απλούς, καθαρούς, με κόκκινα εισαγωγικά οι υποχρεώσεις του μνημονίου, που δεν θα αλλάζουν για όλη την 5ετία. Έτσι ώστε η παραγωγή να μπει σε μια συντονισμένη τροχιά.

Η χώρα, υπό μια κυβέρνηση της Αριστεράς, πρέπει να τσακίσει ολοσχερώς την νοοτροπία της χυδαίας ελληνικής αστικής τάξης, για να αναδειχτεί μια νέα κοινωνία, του πολιτισμού και της παραγωγής.
604b1-syriza17jun3