Οι ερανικές εκδηλώσεις των «αθανάτων» εθελοντών

Σημαντικό βήμα επετεύχθη στην ελληνική παροικία του Μοντρεάλ. Η περίοδος «μούγκα στη στρούγκα» άρχισε να περνάει. Η περίοδος χάριτος προς τα «νέα παιδιά» με τα «γεροντικά μυαλά» εξαντλείται.

Η Κοινότητα μας μετά από την πραξικοπηματική ενέργεια διαγραφής αντιπάλων, από το ίδιο γκρουπ που βρίσκεται στη διοίκηση τα τελευταία 8 περίπου χρόνια, βρίσκεται σε κατάσταση κώματος. Άλλοι λένε ότι είναι στον «αυτόματο πιλότο». Πρόσφατα το δ.σ. αναγκάστηκε να ζητήσει από μια συρρικνωμένη γ.σ. συμπλήρωση κενών θέσεων συμβούλων που παραιτήθηκαν. Όπως καταλαβαίνετε δεν υπήρχαν εκλεγμένοι να αναπληρώσουν τις θέσεις αυτές.

Αν κανείς κάνει μια πολιτική βυθοσκόπιση στους διοικούντες την ΕΚΜ, πολύ εύκολα θα διαπιστώσει δυο καταστάσεις (1) ότι η κοινότητα είναι υποχείριο του ελληνικού λόμπι του Φιλελεύθερου κόμματος. Όποτε μια εκλεγμένη διοίκηση επιχειρούσε να διαμορφώσει μια διπλωματική πολιτική φιλικής προσέγγισης προς όλα τα κόμματα, ομοσπονδιακά και επαρχιακά, μια πολιτική ίσων αποστάσεων, συνάντησε την «μήνιν» του ελληνικού λόμπι του Φιλελευθέρου Κόμματος, (2) το ελληνικό λόμπι έχει την υποστήριξη και του παραεκκλησιαστικού περιβάλλοντος της παροικίας, όχι βέβαια, τυχαία.

Για ιστορικούς λόγους, είναι φυσιολογικό για τους «παροικούντες παρά την Ιερουσαλήμ», να ερμηνεύουν ορθολογιστικά αυτή την «ερωτική σχέση» ορθοδόξων και Φιλελευθέρων. Τον μεν Φιλελεύθερο Κόμμα ήταν αυτό που αγκάλιασε πολιτικά και κομματικά τους μετανάστες, απολαμβάνοντας τον τίτλο «το συστημικό κόμμα των μεταναστών», και αφετέρου το πλειοψηφόν κεμπεκιώτικο στοιχείο, το γαλλόφωνο, είναι πιστό στην καθολική εκκλησία, άρα βρίσκεται στην απέναντι όχθη από την ελληνορθόδοξη εκκλησία. Τούτο και άλλες λεπτομέρεις που ενίσχυσαν αυτή την πόλωση, επέτρεψαν στη ελληνική παροικία να είναι ελληνορθόδοξη, αγγλόφωνη και Φιλελεύθερη. Αυτή την τριαδική υπόσταση προσπάθησε ιστορικά να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση. Έτσι χωρίς δυσκολία η Φιλελεύθερη επαρχιακή κυβέρνηση άρχισε να κόβει τις επιδοτήσεις προς τα σχολεία της ελληνικής Κοινότητας, χωρίς να ανοίξει «μύτη», αφού τα μέλη του δ.σ. της ΕΚΜ ήταν Φιλελεύθεροι, οι οποίοι έκαναν κάθε τι που πέρναγε από το χέρι τους για να μην πάρει έκταση η δυσαρέσκεια της παροικίας. Αυτή η «ερωτικ’η σχέση» εκκλησίας και ελληνικού λόμπι του Φιλελεύθερου κόμματος, είχε μια εξαιρετική έξαρση στους πρώτους 10 μήνες της διακυβέρνησης του δ.σ. που ήταν εγκάθετο αφού δεν έγιναν ποτέ εκλογές, λόγω της προσπάθειας να υπάρξουν μόνον οι υποψήφιοι του ελληνικού φιλελεύθερου λόμπι. Η έξαρση αυτή πήρε τη μορφή την υπτέλειας προς την επισκοπή τορόντο, υποχρεώνοντας την Κοινότητα να πληρώνει έναν μεγάλο κεφαλικό φόρο, τον οποίον απέρριψε η γ.σ., μια μαζικότατη γ.σ. του μεγέθους των εκατοντάδων μελών (400 περίπου αν θυμάμαι καλά) που επιβεβαιώνει το πραγματικό ενδιαφέρον της παροικίας.

Για μια περίπου 20ετία, μεταξύ αυτών των «εθελοντών» είναι και αυτοί της επιτροπής εράνου. Η επιτροπή εράνου κάνει δυο ερανικές εξορμήσεις τον χρόνο. Επί σειρά ετών παρτηρούσε η παροικία ότι ο πρώτος λαχνός ήταν ένα χρηματικό ποσόν του ύψους των 25000$ και άλλοι λαχνοί μικρότερων ποσών για τους επόμενους τυχερούς.

Φυσιολογικά, οι τυχεροί προέκυπταν από αυτούς που αγόραζαν τους λαχνούς, και από αυτούς, κατά σύμπτωση, κέρδιζαν άτομα του κύκλου του ελληνικού λόμπι των Φιλελευθέρων. Η παροικία με την οξυδέρκεια και την νοημοσύνη της άρχισε να απομακρύνεται από την συμμετοχή με αποτέλεσμα οι «αθάνατοι» εθελοντές να πωλούν στο άμεσο συγγενικό τους περιβάλλον. Κατ’επέκταση και οι νικητές, στατιστικά, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι από αυτά τα συγγενικά κυκλώματα. Αυτός ο φαύλος κύκλος διογκώθηκε χωρίς αιδώ από τους «αθάναοτους» εθελοντές που κατά περίεργη σύμπτωση βρίσκονται πάντα σε… οικονομικές ερανικές εξορμήσεις.

Η διόγκωση αυτή του φαύλου κύκλου προκάλεσε την αποστροφή ακόμη και των δικών τους μέσων ενημέρωσης. Έτσι στα μέσα του Μάρτη έσκασε η βόμβα.

«Έγιναν παρανομίες στο λαχείο της ερανικής επιτροπής της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ;»  ήταν ο τίτιλος του άρθρου μιας τοπικής εφημερίδας. Μεταξύ των άλλων το σχόλιο αναφέρει ότι «πολλοί συμπάρικοι διερωτήθηκαν πώς γίνεται και ορισμένοι λαχνοί κερδήθηκαν από άτομα της διοργάνωσης του λαχείου; Μάλιστα ένας κύριος μας υπενθύμισε ότι σε προηγούμενη λαχειοφόρο, τις $25 000 του πρώτου λαχνού κέρδισε συγγενικό πρόσωπο διοργανωτή του λαχείου και μέλος της ερανικής επιτροπής.«
Αν και ο σχολιογράφος το ξέρει όπως όλος ο κόσμος, ότι ο νόμος απαγορεύει στα μέλη της οργανωτικής επιτροπής και των συγγενών τους να συμμετέχουν στον έρανο με την προσδοκία να κερδίσουν, μόλις τώρα φέρνει στην επιφάνεια.
Όχι μόνον τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής αδιαφόρησαν με αυτές τις θεσμικές εντολές του νόμου, αλλά έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται λέγοντας ότι «πρακτικά αυτό που ζητά το Regie des lotteries du Quebec για μας δεν δουλεύει«… Φανταστείτε, πόσο η λαμογιά έχει γίνει θεσμική πρακτική. «Αν δεν αγοράσουμε εμείς λαχεία και πουλήσουμε στους συγγενείς μας πώς θα πουληθούν τα λαχεία;» ισχυρίζεται ο σχολιογράφος ότι του είπαν οι «αθάντοι» εθελοντές.
Η άλλη προκλητική ερανική προσπάθεια που προέκυψε στην παροικία είναι η συγκέντρωση χρημάτων για τα ορφανά της Κεφαλλονιάς. Ακούγεται ότι τα χιλιάδες δολάρια που συγκεντρώθηκαν (13000$) δεν έχουν σταλεί ακόμη, πέρα από το γεγονός ότι το ποσόν που δηλώνεται ότι συγκεντρώθηκε υποτιμάται στο ύψος των 6000$, περίπου. Τα χρήματα αυτά συγκεντρώθηκαν από τον σύλλογο των Κεφαλληνίων. Ουδείς απολογισμός έχει δημοσιευτεί μέχρι τώρα και αναρωτιέται κανείς τι παροικιακές «business» είναι αυτές και ποια «ορφανά» ενισχύονται από την παροικία.