The Speaker της ελληνικής άρχουσας ελίτ: κ. Πρετεντέρης

Ο πατέρας μου, όταν ήμουν μικρός με φώναζε μερικές φορές «ντερμπεντέρη». Δεν γνωρίζω αν την χρησιμοποιούμε αυτή την προσφώνηση, αυτόν τον καιρό, αλλά τότε ήταν έκφραση επιδοκιμασίας. Αν πήγαινα καλά στα μαθήματά μου, μου έλεγε «μπράβο ντερμπεντέρη μου.»
Ο κ. Πρετεντέρης, μου άφηνε αυτόν τον απόηχο… Παρακολουθώντας την επαγγελματική του παρουσία, διέκρινα αυτή την κάθετη λογική των συμπερασμάτων του, τις προτάσεις του ως λογική συνέπεια των δεδομένων, αλλά κυρίως τον χάρηκα όταν έδωσε, προσκεκλημένος στην Γαλλία, μια ομιλία, εν μέσω της πρωτόγνωρης για τους νεοΈλληνες, κρίσης, Άπταιστα γαλλικά…images
Ο κ. Πρετεντέρης έχει και μια άλλη οπτική γωνία… Βλέπετε στα αγγλικά υπάρχει το ρήμα pretend(-έρης).
Να μερικές ερμηνείες του ρήματος:
προσποιούμαι – παραπλανώ – προσπαθώ να κάνω κάτι να φαίνεται έτσι όπως θέλω, ενώ δεν είναι – πρεσβεύω κάτι με ανειλικρίνεια και/ή λανθασμένα, κλπ.

Αρνούμαι να χρησιμοποιήσω αυτές τις ερμηνείες, ούτε την πρώτη ούτε τη δεύτερη για να φωτογραφίσω τον κ. Πρετεντέρη. Εξάλλου, ιδεολογικά και πολιτικά δεν ταιριάζουμε, οπότε κάθε τέτοια προσπάθεια θα μπορούσε να ερμηνευτεί παρομοίως με την έννοια του ρήματος pretend.

Ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, στο άρθρο του, της 7ης Ιουνίου 2013, στα ΝΕΑ, ούτε λίγο ούτε πολύ, προώθησε τα πράγματα σε συγκρουσιακό σημείο, που να αγγίξει τις χορδές μου. Με κάλεσε σε έναν «εμφύλιο πόλεμο», να πάρω μέρος με τη σωστή πλευρά, δηλαδή αυτή του τελικού… «νικητή», γνωρίζοντας εκ των προτέρων, ότι η Αριστερά σε ένα τέτοιο πεδίο μάχης, δεν θα έχει πιθανότητες νίκης. Όλα δείχνουν ότι έχει δίκιο, ακόμη κι αν το «δίκιο» της Αριστεράς, είναι το δίκιο των καταπιεσμένων, αυτών που παράγουν τον πλούτο, ακόμη και αυτόν με τον οποίο πληρώνεται ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ. Κάθε λογικός άνθρωπος, θα έβγαζε τα ίδια ρεαλιστικά συμπεράσματα και θα επέστρεφε στο «μη αριστερό στρατόπεδο». Σωστός. Αποπνέει τη νέα ορθολογιστική στρατηγική που ψάχνει να βρει η ελληνική άρχουσα ελιτ. Εκείνη που «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς και συνεργάστηκε με τους γερμανούς».

Το πρόβλημα με την ελληνική άρχουσα ελιτ, δεν είναι οι Speakers της, είναι η απόσταση μεταξύ των λόγων από τον άμβωνά τους και των πράξεων. Η ελληνική άρχουσα τάξη δεν έχει την ικανότητα να ηγηθεί οικονομικά, δεν έχει σύγχρονη διοικητική επιχείρηματική δομή. Η ελληνική άρχουσα τάξη, θέλει να γίνει κάτι που θα την βοηθήσει να την αναγνωρίσει η ευρωπαϊκή, η μαμά της, αστική τάξη, και αυτή η ελιτ καταπατάει κάθε επιστημονική πρόταση, μπροστά στο να εξυπηρετήσει την μετριότητα των συγγενών της, των γειτόνων της, των οπαδών της. Γι αυτό και ο κάθε Speaker της ελληνικής άρχουσας τάξης είναι καταδικασμένος να διαψευστεί. Αρκεί να πάρει ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, τα λόγια του κ. Σαμαρά για το μνημόνιο, πριν να γίνει κυβέρνηση και μετά, και τα υπόλοιπα είναι περιττό να τα συζητάμε.

Κλείνει το άρθρο του απευθυνόμενος σε μένα μεταξύ άλλων πολιτών, λέγοντας «Δεν είμαι βέβαιος ότι η πλειονότητα των ψηφοφόρων της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιθυμεί να βάλει τη χώρα σε τέτοιες περιπέτειες – τουλάχιστον όσοι δεν προέρχονται από το παλαιό 4%.
Δεν είμαι καν βέβαιος ότι γνωρίζουν όσα αδιανόητα δημοσιεύονται καθημερινά στον προσυνεδριακό διάλογο του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ότι στον διάλογο συμμετέχουν και μάρτυρες υπεράσπισης του Γιωτόπουλου ή της 17 Νοέμβρη. Καλό θα είναι όμως να ενδιαφερθούν εγκαίρως. Διότι αργότερα μπορεί να είναι αργά.
» Πρεσβεύω ότι είναι κι όλας αργά…

Ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, αφού εξασφάλισε το υπόλοιπο 80%, αφού το γαλούχησε με τις ΜΕΓΑνεοφιλελεύθερες ιδέες περί ασφάλειας και τάξης στρέφεται τώρα στο (περίπου) 20% του ΣΥΡΙΖΑ, για να του δείξει τον δρόμο της «Αρετής».

Έχω την εντύπωση ότι η ιστορία μας ξεκίνησε με άσχημους οιωνούς… Π.χ. πριν να γίνουμε ακόμη ανεξάρτητη χώρα, η ελληνική άρχουσα τάξη διαμόρφωσε τρία πολιτικά κόμματα το Γαλλικό, το Αγγλικό και το Ρωσσικό. Τελικά, βασιλιάς ήρθε από τη Βαυαρία. Τότε, η «μνημονιακή» κυβέρνηση οδήγησε τον Κολοκοτρώνη σε δίκη, για προσβολή της βασιλικής οικογένειας… Τότε οι «μπάτσοι» λειτουργούσαν ως «μπράβοι» της εξουσίας, συμπεριφέρονταν με μεθόδους καταστολής προς αυτούς που λίγα χρόνια πριν διακινδύνευαν τη ζωή τους ώστε ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ να μιλάει εξίσου άπταιστα και την ελληνική. Είμαι σίγουρος ότι είναι πολύ περήφανος για τους προγόνους μας…

Μερικά χρόνια πριν, ένας εκπρόσωπος αυτής της ελληνικής άρχουσας ελιτ οργάνωνε τη δολοφονία του Καποδίστρια… Τότε πάλι κάποιοι «μπράβοι» της ελληνικής άρχουσας ελιτ, έδρασαν. Η διαχωριστική γραμμή «μπάτσου»-«μπράβου» δεν είναι ξεκάθαρη  διαχρονικά. Έχω και προσωπική εμπειρία και μάρτυρες.
Να μην περιτολογήσω… ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελίτ γνωρίζει ποιοι έβαλαν «μπράβους» για να δολοφονήσουν τον Πολκ, τον Μπελογιάννη, τον Λαμπράκη, τον Μανδηλαρά, και τόσους άλλους.
Αναρωτιέμαι αν όλες αυτές οι κατάπτιστες πράξεις, που στόχευαν επώνυμες ζωές, δρομολογούσαν «μια σύγκρουση χωρίς κανόνες και χωρίς επιστροφή.» και αν ήταν «προφανές» και… τότε «ότι μια πλευρά της Αριστεράς» φλέρταρε «συνειδητά με αυτήν την επιλογή.»

Ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, ενοχλείται που την λέξη «μπάτσος» τη λέει ένα μέλος του κοινοβουλίου, δεν ενοχλείται όμως με την αποκάλυψη του κ. Μπογιόπουλου στην διαδικτυακή εκπομπή του κ. Χατζηνικολάου, ότι επίσημο έγγραφο της Αστυνομίας, σε έκθεσή της, έγραφε ότι υπάρχει σχέση Χ.Α. και αστυνομικού προσωπικού από τη δεκαετία του 1990, ναι του προσωπικού που πληρώνεται από τους φόρους του Έλλληνα πολίτη,  αλλά δεν τον υπηρετεί, μάλλον τον ταλαιπωρεί όταν δεν τον κακοποιεί. Υπάρχει μια ασύμμετρη σχέση πολίτη-αστυνομικού σε διάφορες στιγμές που υποχρεώνονται να επικοινωνήσουν (να θυμηθούμε π.χ. τηη ζαρντινιέρα…)

Έντεχνα αναφέρει «Ως εκ τούτου, η Αστυνομία δεν είναι ένα νόμιμο όργανο της δημοκρατικής πολιτείας αλλά (περίπου) «μπράβοι του συστήματος». Εχθρική δύναμη.» Όχι αγαπητέ, η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ είναι μια κρατική υπηρεσία και όπως όλες οι κρατικές υπηρεσίες έχει δημιουργηθεί για να εξυπηρετεί την πολιτεία, τα αστυνομικά όργανα είναι (και επέτρεψε μου να πω όχι όλα, γιατί δεν θέλω να συμπεριλάβω τον θείο μου, Βοναπάρτη Κοσμίδη, που ήταν επίσης αστυνομικό όργανο) που δεν λειτουργούν νόμιμα.

Η άρχουσα ελιτ έχει εκθρέψει αυτή τη νοοτροπία του ωχαδερφισμού και της ανομίας, του να δίνει εντολές και να τις εκτελούν, με αποτέλεσμα την αποξένωση των αστυνομικών οργάνων από τον πολίτη, ακόμη κι αν είναι εντολες καταδικασμένες από την υπόλοιπη σύγχρονη δυτικοευρωπαϊκή κοινωνία και μη νόμιμες… κυττάξτε κ. Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, την αντίδραση ακόμη και της κυβέρνησης των ΗΠΑ στις πράξεις του κ. Ερντογάν, του δικού της συμμάχου… Τι λέτε, υποστηρίζει και αυτή τον «εμφύλιο»;

Στο πλέγμα που κέντησε ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, προσθέτει «… Αλλά μπορώ να δεχτώ ότι ειπώθηκε στη ρύμη του λόγου, χωρίς πρόθεση να βρίσει ή να προσβάλει τους αστυνομικούς.» (ο κ. Βούτσης δηλαδή σκεφτόταν… δυνατά). Άρα αποκλείουμε ότι είναι πρόκληση «εμφυλίου πολέμου». Ο αστυνομικός είναι μια αντιπροσώπευση του οργάνου που φωτογραφίζεται σύμφωνα με τους νόμους. Αλλά γνωρίζει καλλίτερα από κάθε άλλον ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, ότι οι νόμοι είναι πάμπολλοι, καλύπτουν όλες τις πτυχές αλλά δεν… τηρούνται. Γι αυτό υπάρχει «αυταρχισμός», και όχι γιατί είναι στο μυαλό της Άκρας Αριστεράς (γράφει: Στο μυαλό της άκρας Αριστεράς, η επιβολή της τάξης θεωρείται γενικώς «καταστολή» και η εφαρμογή του νόμου «αυταρχισμός».) Είναι ακριβώς το αντίθετο, υπάρχει αυταρχισμός γιατί δεν εφαρμόζονται οι νόμοι…  από αυτούς που είναι ταγμένοι να τους εφαρμόζουν. Δεν γνωρίζει ότι, τα ίδια τα αστυνομικά όργανα που έδιναν τις κλήσεις στους παρανομούντες οδηγούς, παρακολουθούσαν και την παραγραφή των κλήσεων, επειδή οι παρανομούντες γνώριζαν τον α’ ή β’ αστυνομικό, ή κάποιον βουλευτή, δημοτικό σύμβουλο, ή δεν ξέρω εγώ ποιον άλλον; Αυτούς δεν προσέλαβε η ελιτ της οποίας ο κ. Πρετεντέρης ανέλαβε το ρόλο του Speaker; Έφυγε κανείς από αυτούς που παρέγραφαν; Αυτή τη νομιμότητα επικαλείται ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ;

Θα συμφωνήσω μαζί του, στην κρίση του για τον κ. Βούτση «Υπό αυτήν την έννοια, δικαιούμαι να θεωρώ ότι ο Βούτσης εξέφρασε απλώς αυτό που ήθελε να πει.» Δεν θα μιλήσω για τον κ. Βούτση, αλλά και γω αυτό θεωρώ… αυτά που έλεγε, όταν ήταν στο 4%, τα λέει και τώρα, ίσως εκ παραδρομής, αφού πάντα πρέπει να είναι προσεκτικότερος για να αποφεύγει κριτικές σαν αυτή του Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, αφού τώρα είναι επικίνδυνος για την ελληνική άρχουσα ελιτ, ενώ πρώτα ήταν ένας γραφικός τύπος, για να δικαιολογεί το δημοκρατικό πολίτευμα…

«Στο ίδιο μυαλό (της Άκρας Αριστεράς, όπως ο ίδιος αναφέρει) κυκλοφορεί η παρανοϊκή βεβαιότητα ότι στην κοινωνία μας τίποτα δεν είναι πραγματικά νόμιμο.
Ούτε η Αστυνομία, ούτε οι δικαστικές αποφάσεις, ούτε η κυβέρνηση, ούτε τα κανάλια, ούτε οι επιχειρήσεις, ούτε οι επενδύσεις, ούτε καν οι δουλειές των ανθρώπων.
»
Διατείνομαι ότι ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελίτ, παίζει με την ενοοιολογική σημασία  της λέξης «νόμιμο». Όλα όσα έχουν γίνει, και πολλά σκάνδαλα που έχουν παραγραφεί είναι πλέον νόμιμα αφού δεν τα πιάνει ο… «νόμος». Ο νόμος της παραγραφής, μαζί με τα κανάλια, τις επενδύσεις της El Dorado. Νόμιμη ήταν η αγορά από την κυβέρνηση με 11000000 των δικαιωμάτων της TVX που χρεωκόπησε και την μεταφορά τους σε εταιρεία με 60 000 ιδρυτικό κεφάλαιο, για τον χρυσό της Χαλκιδικής. Τα 11 000 000 ευρώ ήταν χρήματα των φορολογουμένων, δηλαδή δικά μου, δικά του, των Ελλήνων φορολογουμένων… Και εγώ είμαι ο τελευταίος που μπορεί να κυττάξει κάτω από το γαμήλιο κρεβάτι της ελληνικής άρχουσας ελιτ, στο οποίο ξαπλώνει με κάθε «επενδυτή»… και να καταγράψει τις «νόμιμες» παρανομίες.

Στο ζενιθ της παρουσίας του, φτάνει στο κρεσέντο. Στόχος ο Α. Τσίπρας. Τι είπε στην Χαλκιδική;  «Όπως πριν από ενάμιση χρόνο έσπασαν τα μούτρα τους στην Κερατέα, έτσι και τώρα θα φάνε τα μούτρα τους στη Χαλκιδική.  Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει κανένα νόμιμο μέσο να κρίνει τις διαφορές. Υπάρχει απλώς νταηλίκι. Όπου ο καθένας σπάει τα μούτρα του άλλου.»

Εδώ είναι η κιτρινισμένη δημοσιογραφία… Σπάει κανένας τα μούτρα του αν δεν ξεπερνάει τα όρια του; Αν π.χ. τρέχεις με υπερβολική ταχύτητα στη στροφή, μεθυσμένος δεν θα σπάσεις τα μούτρα σου; Ποιος φταίει; ο δρόμος; Η ελληνική άρχουσα ελιτ, μεθυσμένη από τη μείωση μισθών, εκποίηση του δημόσιου πλούτου, κατάργηση συμβάσεων, καθυστέρηση των δεδουλευμένων, μη καταβολή των κρατήσεων στα δημόσια ταμεία, έχει βάλει 5η και κατευθύνεται προς τη στροφή με «χίλια». «Πάτα γκάζι» της λέει η τρόικα και αυτή δεν ακούει τίποτα άλλο, «συνέχισε» της λέει η τρόικα, «πας πολύ καλά», και αυτή ζαλισμένη από το ποτό που την έχουν ποτίσει απαιτεί να πάρει τη στροφή και να βγει με «τις πάντες»… Δεν θα της φταίει όμως ο δρόμος, όταν το αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό. Ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ, θεωρεί όμως, ότι ο γιαλός είναι στραβός, και αυτό είναι ικανή και αναγκαία συνθήκη για να τον αποκαλέσει «εμφύλιο». Μαθαίναμε στην αρχαία ιστορία ότι ο Ξέρξης διέταξε να μαστιγώσουν τη θάλασσα, γιατί είχε τρικυμία.

Λυπάμαι, αλλά αυτός είναι ο ορισμός του Ηλιθίου.

Θέλω να το πω όσο πιο καθαρά γίνεται, ο δρόμος πράγματι είναι πολύ επικίνδυνος, γιατί η άρχουσα ελιτ θα επιστρατεύσει κάθε οπλικό σύστημα, όσο παλιό και να είναι, προκειμένου να μην χάσει την κυβέρνηση από τα χέρια της, γιατί γνωρίζει ότι έτσι και αρχίσουν να ανοίγουν τα συρτάρια των υπουργείων, ποιος είδε το θεό και δεν φοβήθηκε… Τα σκάνδαλα θα εκτοξευθούν όπως τώρα εκτοξεύονται οι αυτοκτονίες.

Γι αυτούς ο δρόμος είναι ήδη καταστροφικός, αλλά ο Speaker της ελληνικής άρχουσας ελιτ κάνει ότι δεν… «βλέπει». Τουλάχιστον αν έβλεπε ίσως θα στήριζε μια κυβέρνηση της Αριστεράς, έτσι για την Αλλαγή, και να μπορεί να κρίνει από την εύκολη θέση της Αξιωματικής αντιπολίτευσης. Του συστήνω να την επανεξετάσει τη θέση του. Με την ορθολογιστική ανάλυση της κατάστασης, που κάνει, λυπάμαι αλλά το μόνο συμπέρασμα είναι να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χάνει τίποτα, ενώ τώρα είναι τόσο άχαρος ο ρόλος του…