«δεν υπάρχει αστική κοινότητα, εφόσον έχει εκκλησίες» (Μητροπολίτης Καναδά)

Έχουμε καταθέσει μια πρόταση για την απεμπλοκή του οργανισμού από την συνεχή τριβή με την Μητρόπολη Καναδά. Γίνεται ακόμη πιο επιτακτική η ανάγκη της συζήτησης για την απεμπλοκή της ΕΚΜ&Π από την τριβή με την Μητρόπολη και την πορεία του οργανισμού προς μια στρατηγική ανάπτυξης που θα σώσει τα σχολεία και την προσωπικότητα του ελληνικού πολιτισμού στην ντόπια κοινωνίαμετά την εφόλης συνέντευξη του Μητροπολίτη στον διευθυντή του ελληνικού ραδιοφωνικού προγράμματος του σταθμού CFMB κ. Μ. Τελλίδη, συνέντευξη την οποία δημοσίευσε επίσης η τοπική έντυπη έκδοση «Ελληνοκαναδικά Νέα».

1. Η Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ όπως διαμορφώθηκε με τον ιδιωτικό νόμο του Κεμπέκ 231/1982, δημιούργησε μια βάση για τον διαχωρισμό της από τις υποχρεώσεις της προς την Μητρόπολη και τις αποφάσεις της. Την ονόμασαν αστική κοινότητα, οι διαμορφωτές του 231/1982. Έστω και αν δεν έδινε ουσιαστικά εργαλεία αστικής πορείας, απεκόπτετο από τον λώρο εξάρτησης από τα όργανα της Μητρόπολης (Μητροπολιτικό Συμβούλιο, Κληρικολαϊκή Συνέλευση, Ομοιομόρφους Κανονισμούς). Οι εμπνευστές αυτού του εγχειρήματος, που ανέβασαν τον οργανισμό σε αυτό το νέο επίπεδο, πίστεψαν ότι δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες για να διαχωριστεί τελείως ο οργανισμός. Η ιδέα ότι μπορούσε ο οργανισμός να συσπειρώνει όλους τους Έλληνες και όχι μόνον τους ορθοδόξους, ήταν και πιστεύω ότι είναι ακόμη και τώρα μια ιδέα ανώριμη, για δυο κυρίως λόγους: (1) διότι κατά την συντριπτική πλειοψηφία μας είμαστε εκ παραδόσεως Ελληνορθόδοξοι, έχουμε δηλαδή ως θρήσκευμα αυτό της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είμαστε γαλουχημένοι σε αυτό, έχει στενές σχέσεις με τις ιστορικές μας καταβολές ιδιαίτερα με την υποδούλωσή μας από τους Οθωμανούς, αλλά και με τη διαμόρφωση του νέου ελληνικού μετεπαναστατικού κράτους (2) διότι η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού κράτους, ανέλαβε την κηδεμονία του απόδημου ελληνισμού, επισήμως από το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, το οποίο δεν παύει, μέσω της ελληνικής αστικής τάξης να επαναλαμβάνει ότι θα διαρρυχθεί η ‘κοινωνική συνοχή’ των Ελλήνων αν διαχωριστεί το κράτος από την εκκλησία. Κατ’επέκταση τόσο η ελληνική πρεσβεία όσο και τα ελληνικά προξενεία είναι σε αγαστή σχέση με την Μητρόπολη και κατ’επέκταση παρουσιάζεται ως μια εξαιρετικά αναρχική πρόταση, οποιαδήποτε άποψη διαχωρισμού Κοινότητας και συγκεκριμένα της ΕΚΜ&Π από τον μακρύ βραχίονα της Μητρόπολης. Η Μητρόπολη χάνει την εξουσία, έστω κι αν δεν την εξάσκησε ποτέ, επί τών οργανισμών του ελληνισμού. Είναι, δηλαδή, ως ο ελληνισμός να δημιουργεί κράτος (η ελληνική Κοινότητα) εν κράτει (δηλαδή στην περιοχή δικαιοδοσίας της Μητρόπολης, όπως αυτή έχει καθοριστεί για τους απόδημους).

2. Οι λόγοι αυτοί φοβίζουν τους έλληνες απόδημους, καναδούς στην υπηκοότητα, πλέον, και μεταφέρουν αυτό το νέφος «συσκότισης» στις νεότερες γενιές, οι οποίες βρίσκουν την ιδέα συνύπαρξης απόλυτα φιλική, γιατί έχουν γαλουγηθεί από τους γονείς τους και έχουν ζήσει σε ένα περιβάλλον που ενισχύει τους δεσμούς τους με την Ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία, στην οποία βαπτίστηκαν, έκαναν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα και γενικά επισκέπτονταν για την Ιερά Ακολουθία κάθε Κυριακή ή αραιότερα, αλλά πάντα είχαν έναν ιερέα που θα έκανε την προσευχή πριν από ένα δημόσιο δείπνο, την λειτουργία σε μια ελληνική εθνική γιορτή και γενικά έβλεπαν τον ιερέα σε κάθε εκδήλωση κοινή των Ελλήνων.

3. Η ζωή από την άλλη πλευρά δείχνει το πραγματικό πρόσωπο όλης αυτής της συμπόρευσης θρησκείας και ιθαγένειας των Ελλήνων. Μια εξάρτηση θεσμική που στηρίζεται στην οικονομική καταβολή φόρων με αντάλλαγμα την  συστημική εξάρτηση και την πολιτική και κοινωνική εξάρτηση της ελληνοκαναδικής παροικίας από τις πολιτικές και κοινωνικές επιλογές της Μητρόπολης. Επιλογές οι οποίες οδήγησαν στην εμφάνιση του πυρήνα της Χρυσής Αυγής, στο Μοντρεάλ και πιθανότατα και σε άλλες πόλεις του Καναδά. Η Χ.Α. δεν έτυχε καμιάς κριτικής από την Μητρόπολη, όχι διότι η Μητρόπολη έχει ενδοιασμούς, αλλά διότι, αν και ως άτομα, απλά κοινωνικά υποκείμενα, αντιλαμβάνονται την ασυνέπεια «διαβίωσης στον πολυπολιτισμικό Καναδά» και «στήριξης ρατσιστικών θέσεων», ως οργανισμός εξυπηρετείται από μια τέτοιας μορφής ιδεολογία, η οποία της επιτρέπει να συνεχίζει την κυριαρχία της.
4. Η Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ και Περιχώρων αλλά ούτε και καμιά άλλη παροικιακή οργάνωση, σύλλογος, εθνικοτοπικός σύλλογος, μέσον ενημέρωσης, εργατικές ενώσεις, γυναικείες, κλπ, δεν έβγαλαν καμιά ανακοίνωση καταδίκης της παρουσίας της Χ.Α. Οι οργανισμοί αυτοί θεωρούν εαυτούς αδύναμους, αφενός διότι «ανακατεύονται στα πολιτικά» αφετέρου διότι είναι ανίσχυροι και έχουν μέλη που θα διαφωνούσαν κάθετα με μια τέτοια καταδίκη, κομματικοποιώντας τους εθνικοτοπικούς και άλλους συλλόγους και οργανωμένες ομάδες, με αποτέλεσμα τις εσωτερικές ρήξεις, που υπάρχουν σε έναν ή άλλο βαθμό και εκφράζονται σε προσωπικό επίπεδο.

5. Στην περιρέουσα αυτή ατμόσφαιρα, την Ελληνική Κοινότητα Μόντρεάλ και Περιχώρων, διοικούν ΄συμπατριώτες μας που έχουν πάρει καθαρά θέση υπέρ του Μητροπολίτη… Τα άτομα αυτά στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν απόντα από την προσπάθεια έγκρισης από την βουλή του Κεμπέκ του νόμου 231/1982. Σε αυτή την προσπάθεια, ο Μητροπολίτης είχε ενεργή παρουσία στη βουλή, με τον δικηγόρο κ. Μπέη, ενάντια της ψήφισης του. Η βουλή, πλειοψηφούσα από το κόμμα του PQ, την ψήφισε… Έτσι ο σπόρος μπήκε στη γη, αλλά δεν τον αφήνουν να ευδοκιμήσει οι φιλοεκκλησιαστικοί, που με κάθε τρόπο επιχειρούν μέσω της κατάληψης των διοικητικών θέσεων, να τροχιοδρομούν προς άλλη κατεύθυνση την πορεία του οργανισμού.

6. Στην εφόλης της ύλης συνέντευξη του Μητροπολίτη προς τον κ. Μ. Τελλίδη, ανοιχτά και με παρρησία διακήρυξε ο Μητροπολίτης ότι η ΕΚΜ&Π είναι εκκλησιαστικός οργανισμός, διότι έχει εκκλησίες… Μα αυτό δεν χρειάζεται έναν μητροπολιτικό δικηγόρο για να το μάθουμε. Όλοι το ξέρουμε… ακόμη και οι εκκλησιαστικοί, που προσπαθούν τόσα χρόνια να αλλάξουν την πορεία της Κοινότητας από τις θεμελιώδεις αρχές της δημιουργίας του 231/1982. Είναι σκόπιμα ενταγμένοι στην ΕΚΜ&Π για να υπηρετήσουν αυτό τον σκοπό τους. Αρνούνται να δεχτούν ως μια φυσιολογική εξέλιξη το διαχωρισμό. Αρνούνται να δεχτούν ότι δεν γίνεται κανένας άθεος αν αποτελεί μέλος ενός οργανισμού που ασχολείται με μη εκκλησιαστικά θέματα. Υπάρχουν περισσότερες των αναγκαίων ενορίες, στις οποίες ειναι ελεύθερος έκαστος να συμμετέχει προς εξάσκηση των θρησκευτικών του πεποιθήσεων. Για παράδειγμα, εγώ ως ορθόδοξος παντρεύτηκα στην Παναγίτσα, βάφτισα το γιό μου στη εκκλησία Αγ. Γεωργίου του Έντμοντον και πάντρεψα τον γιο μου στον Αγ. Γεώργιο του Μοντρεάλ. Αλλά είμαι πρώτιστα Έλληνας. Όντας Έλληνας έγινα ελληνορθόδοξος, δεν έχω λόγους να εναντιωθώ στις θρησκευτικές μου κλίσεις, εφόσον δεν με εμποδίζουν να κάνω τις υποχρεώσεις μου ως Έλληνας, και γι αυτό χρειάζομαι και έναν οργανισμό που να μην εξαρτάται από τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις, διότι σέβομαι όλες τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που μπορεί να έχουν οι Έλληνες του Καναδά, και όσο γινόμαστε μονιμότεροι σε αυτήν την χώρα, τόσο πολλαπλασιάζονται οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των καναδών ελληνικής καταγωγής, εφόσον έχουμε μικτούς γάμους με καθολικούς, εβραίους, κλπ. Τι ωραιότερο από το να έχουν την ευκαιρία τα νεότερα παιδιά πέραν των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, να απολαμβάνουν την ομορφιά του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας, να γνωρίζουν σε ένα αμιγές ελληνικό περιβάλλον αυτό για το οποίο είμαστε υπερήφανοι, τον ελληνικό μας πολιτισμό, την ελληνική μας μυθολογία, του Έλληνες φιλοσόφους μας, τους Έλληνες νομπελιστες μας, τους Έλληνες επιστήμονες που είναι παγκοσμίως γνωστοί για την προσφορά τους στην ανθρωπότητα… τον ελληνικό τρόπο σκέψης που δημιούργησε τον ευρωπαϊκό και γενικότερα τον δυτικό πολιτισμό.

7. Για να γίνει αυτό υπάρχει η επιλογή της ελληνικής παροικίας και συγκεκριμένα των μελών της ΕΚΜ&Π να ξεχωρίσει τους δυο οργανισμούς, ώστε να συμπορεύονται παράλληλα χωρίς συγκρούσεις διοικητικές και οικονομικές. Η απάντηση είναι η συναλληλία… Η μεν Μητρόπολη θα προσφέρει τις θρησκευτικές υπηρεσίες, η δε ΕΚΜ&Π τις εκτός των θρησκευτικών, πολιτισμικές υπηρεσίες, κοινωνικές, γλωσσικές, παραδοσιακές.

8, Υπάρχουν δυο δρόμοι: ο ένας είναι να εκμεταλλευτεί σοβαρά η γ.σ. της ΕΚΜ&Π το «παράθυρο της Μητρόπολης» που λέει ο μητροπολίτης ότι έχει… ανοιχτό, ή δεύτερη είναι να προβεί στην έγκριση της απομάκρυνσης της ΕΚΜ&Π από την διαχείριση των εκκλησιών, διατηρώντας το δικαίωμα να λαμβάνει πρώτη το μίσθιο για τα εκκλησιαστικά κτίρια που διαθέτει, ενώ τα υπόλοιπα θα είναι αρμοδιότητα της Μητρόπολης και των ενοριτών.

Ως πρότυπο αστικής κοινότητας, μπορούμε να δούμε την Ελληνοκαναδική Κοινότητα Έντμοντον και Περιχώρων, η οποία συνυπάρχει με την ενορία του Αγ. Γεωργίου χωρίς να δημιουργείται καμιά θεσμική πόλωση. Τα μέλη είναι και ενορίτες όταν θέλουν να εξυπηρετήσουν τις θρησκευτικές τους ανάγκες και συμμετέχουν στις πολιτισμικές εκδηλώσεις της Κοινότητας.

«Τα πάντα ρει…»
Ηράκλειτος