Στον ρυθμό… του Παγώνη, δεν πάμε πουθενά, μόνον πίσω…

Στον απόηχο της γ.σ. της 3ης Μαρτίου, χορεύουν χωρίς ουσία και λόγο οι εκπρόσωποι των δυο προτάσεων. Από τη μία ο εκπρόσωπος του δ.σ. Γιώργος Καρύδης και από την άλλη ο Γιάννης Θεοδοσόπουλος. Δυο είναι τα θέματα που τους απασχολούν, (1) το θέμα της ήττας του δ.σ. (2) το θέμα της ήττας του δ.σ. Θα μου πείτε είναι δυο… ίδια θέματα, αλλά εκφράζονται με δυο διαφορετικούς τρόπους (1) ότι οι αριθμοί στους οποίους στηριζόταν ο καθένας ήταν διαφορετικοί, άρα υπάρχει χώρος να προβάλλει ο καθένας τη φωνή του, υποστηρίζοντας τα δικά του, (2) ότι η συμπεριφορά των μελών δεν ήταν… «καθως πρέπει», οπότε ο καθένας προσπαθεί να υποβαθμίσει τον τρόπο με τον οποίο ο άλλος συμπεριφέρθηκε, για να αποδείξει το σωστό ή λάθος της πρότασης του.

Βλέπετε αν η «μάζα» δεν τρώει κουτόχορτο, σημαίνει ότι δεν συμπεριφέρεται «καθως πρέπει»…

Είναι ένα έντεχνο τραγούδι χειρίστου ποιότητας που παίζεται πολύ, από κάποια ραδιοφωνικά μέσα ενημέρωσης στην ελληνική γλώσσα.

Αυτά τα μέσα παραβλέπουν την ουσία, που είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, η σπονδυλική στήλη λειτουργίας του οργανισμού. Δεν θα αναφερθούμε στους ψευδομάρτυρες που κάνουν τους αντάρτες συμβούλους, στα κομματικά ερπετά που προσπαθούν να δαγκώσουν, κρυμμένα πίσω από κλίκες, ή στα εκκλησιαστικά μυρμήγκια που ακολουθούν τη γραμμή μεταφοράς του σπόρου για την οικονομική στήριξη του αρχηγού τους και την οικονομική εξαθλίωση της ΕΚΜ&Π. Αυτά τα θεωρούμε πλέον κατεστημένες καταστάσεις, όπως τις πληγές της Αιγύπτου. Η ίδια η πλατιά παροικία τα αντιμετωπίζει εφόσον έχει ακόμη το ανοσοποιητικό της σύστημα.

Στο Μοντρεάλ δημιουργήθηκε ένας από τους πρώτους πυρήνες της Χρυσής Αυγής στο εξωτερικό. Η αδυναμία της εκδημοκρατικοποίησης της παροικίας από την ΕΚΜ&Π κάποιο ρόλο έχει παίξει, αφού συτηματικά προωθούσε κάθε αντιδραστική κοινωνική πολιτική, ταυτίζοντας τις θέσεις της με αυτές της εκκλησίας.

Στο Μοντρεάλ δημιουργήθηκε ένας από τους πρώτους πυρήνες της Χρυσής Αυγής στο εξωτερικό. Η αδυναμία της εκδημοκρατικοποίησης της παροικίας από την ΕΚΜ&Π κάποιο ρόλο έχει παίξει, αφού συτηματικά προωθούσε κάθε αντιδραστική κοινωνική πολιτική, ταυτίζοντας τις θέσεις της με αυτές της εκκλησίας.

Θα αναφερθούμε στην έμφαση που δίδεται ή που «δεν δίδεται», είτε σκόπιμα, για να μη χαλάσουμε και «τις σχέσεις μας» είτε από έλλειψη επαγγελματικής παιδείας…

Η έλλειψη επαγγελματικής παιδείας, απλά, δεν μας δίνει την εξειδικευμένη γνώση για να μπορούμε να εντοπίζουμε τα στοιχεία τα οποία ενισχύουν ή υποβαθμίζουν τις βασικές αξίες. Αν π.χ. η διεξαγωγή της γ.σ. ήταν σύμφωνη με τους νόμους και όχι σύμφωνη με τις επιθυμίες του προεδρείου, είναι ένα θέμα συζήτησης, διευκρίνησης των κανόνων, ακόμη και ενημέρωσης των μελών. Τέτοιες δυνατότητες δεν υπάρχουν, γιατί χρειάζεται μελέτη και προετοιμασία αφενός, αφετέρου χρειάζεται το άτομο που θα έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτή την μελέτη και την προετοιμασία.

Είναι ευκολότερη η συζήτηση περί… ανέμων και… υδάτων. Εμφανίζονται δυο μπροσούρες με αριθμούς και ο καθένας (ο Γιώργος ή ο Γιάννης) τους παρουσιάζει από τη δική του σκοπιά με αποτέλεσμα να λένε, πιθανόν, το ίδιο πράγμα γιατί στηρίζονται σε διαφορετικές περιόδους, με διαφορετικές υποθέσεις και στοιχεία, κλπ. Έτσι το βασικό ερώτημα «πρέπει να υποβληθούμε σε συμφωνία;» παραμένει αναπάντητο, αφού θεωρείται δεδομένο… «Πίστευε και μη ερεύνα». Μαλλώνουν λοιπόν, ο Γιώργος και ο Γιάννης (ο αυτοεπωνομαζόμενος «traditionalist»), επάνω στην πλάτη της πλατιάς παροικίας.

Στην ανάρτησή μας θα ασχοληθούμε με αυτό το θέμα… δηλαδή:

«Πρέπει η ΕΚΜ&Π να κάνει συμφωνίες οικονομικής ενίσχυσης της Αρχιεπισκοπής, με την Αρχιεπισκοπή;»

Ο Επίσκοπος Τορόντο (Καναδά) Σωτήριος, με την κ. Μπακοπάνου δίπλα (πρώην ομοσπονδιακή βουλευτής του Liberal Party). Ο κ. Παγώνης της έχει στο Συμβουλευτικό Σώμα και ήταν μια από τους 4-5 που ενέκριναν τη Συμφωνία με την Αρχιεπισκοπή

Ο Επίσκοπος Τορόντο (Καναδά) Σωτήριος, με την κ. Μπακοπάνου δίπλα (πρώην ομοσπονδιακή βουλευτής του Liberal Party). Ο κ. Παγώνης την έχει στο Συμβουλευτικό Σώμα και ήταν μια από τους 4-5 που ενέκριναν τη Συμφωνία με την Αρχιεπισκοπή.

Η επιχειρηματολογία μας στηρίζει την άποψη που οδηγεί σε αρνητική απάντηση: ΟΧΙ

1. Πρώτα απ’όλα η ΕΚΜ&Π, σωστά ή λάθος, έχει την υποχρέωση να «διαιωνίζει» (σύμφωνα με το καταστατικό της) την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μερικοί ερμηνεύουν αυτή την υποχρέωση ως οικονομική, άλλοι ως ηθική. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου ανάμεσα. Η διαιώνιση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας οικονομικά δεν έχει νόημα. Σημαίνει ότι η ΕΚΜ&Π θα πρέπει να χρηματοδοτεί συνεχώς τις ανάγκες της Αρχιεπισκοπής, τις οποίες δεν μπορεί να καθορίζει η ΕΚΜ&Π, αλλά τις καθορίζει η ίδια η Αρχιεπισκοπή. Έτσι η Αρχιεπισκοπή γίνεται παρασιτική, μέχρι που θα καταπιεί την ΕΚΜ&Π και έτσι δεν θα μπορεί να υπηρετεί κανέναν από τους σκοπούς της, αφού θα χρεωκοπήσει και θα εξαφανιστεί. Δεν είναι λοιπόν υποχρέωση της ΕΚΜ&Π να χρηματοδοτεί κατ’ επιθυμία της Αρχιεπισκοπής, εφόσον δεν ελέγχει οικονομικά την Αρχιεπισκοπή ώστε να επιβάλει και ένα πρόγραμμα βιώσιμης οικονομικής διαχείρισης.

Δείξαμε λοιπόν, ότι δεν είναι λογικό το πνεύμα του σκοπού να είναι η οικονομική στήριξη της Αρχιεπισκοπής, σύμφωνα με τις ανάγκες της, αφού έτσι οδηγείται η ΕΚΜ&Π στην αυτοκαταστροφή της.

2. Η δεύτερη ακραία άποψη είναι η ηθική υποστήριξη. Αυτή είναι ακόμη πιο εύκολο να αποδείξουμε ότι δεν ισχύει… Το να στηρίζει κάποιος με ευχολόγια την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, είναι κάτι που η ίδια κάνει πολλές φορές, δηλαδή προσεύχεται για έναν άρρωστο να γιατρευτεί, αλλά με την προσευχή δεν φεύγει η αρρώστεια… χρειάζεται και ιατρική αγωγή που απαιτεί κάποια χρήματα… Άρα η ηθική υποστήριξη είναι ένα βήμα για την διαιώνιση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά δεν αρκεί. Πρέπει να έχει κάποια πρακτική «αγωγή» δηλαδή έσοδα, που θα επιτρέψουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία να «διαιωνιστεί».

Ο Αρχιμήδης έλεγε «δώσε μου τόπο να σταθώ και θα κινήσω τη Γη». Η ΕΚΜ&Π προσφέρει με 6 εκκλησιαστικά κτήρια «τόπο να σταθεί η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, και είναι πλέον στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία να διαιωνιστεί». Μια ηθική υποστήριξη που μετουσιώνεται σε πράξη.

Ο Γ. Θεοδοσόπουλος, ο "traditionalist" πρώην πρόεδρος της ΕΚΜ&Π που ζήτησε από τα μέλη να πληρώνουν το χαράτσι των 160 000$ ετησίως. Δίπλα του ο δήμαρχος του Μοντρεάλ ο οποίος παραιτήθηκε λόγω οικονομικών σκανδάλων κατά την θητεία του, όπως η χρηματοδότηση του κόμματος του από εταιρείες που έπαιρναν τις εργολαβίες του δήμου. Ο κ. Θεοδοσόπουλος είναι επίσης αρχιτέκτονας κατ' επάγγελμα.

Ο Γ. Θεοδοσόπουλος (κέντρο δεξιά), ο «traditionalist», πρώην πρόεδρος της ΕΚΜ&Π που ζήτησε από τα μέλη να πληρώνουν το χαράτσι των 160 000$ ετησίως. Δίπλα του ο δήμαρχος του Μοντρεάλ (με το κοστούμι) ο οποίος παραιτήθηκε λόγω οικονομικών σκανδάλων κατά την θητεία του, όπως η χρηματοδότηση του κόμματος του από εταιρείες που έπαιρναν τις εργολαβίες του δήμου. Ο κ. Θεοδοσόπουλος είναι αρχιτέκτονας.

3. Ένας πεθαμένος οργανισμός δεν διαιωνίζεται, ο οργανισμός πρέπει να δρα, να ενεργεί, διαφορετικά δεν διαιωνίζεται. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία «ζει» προσφέροντας τις θρησκευτικές της υπηρεσίες στους ελληνορθόδοξους. Όσο υπάρχουν ελληνορθόδοξοι που μπορούν με τις υπηρεσίες που ζητούν να συντηρούν τις 6 εκκλησίες της ΕΚΜ&Π η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία μπορεί να «διαιωνίζεται». Το είδος των υπηρεσιών, η ποιότητά τους, και άλλες ιδιότητες δεν μελετώνται, ούτε εφαρμόζονται με απόφαση της ΕΚΜ&Π, αλλά μ απόφαση της Αρχιεπισκοπήςε Τορόντο (Καναδά), άρα είναι υποχρέωση της Αρχιεπισκοπής να διαμορφώνει ανάλογα τις ιδιότητες των υπηρεσιών της ώστε να εξυπηρετούνται οι ελληνορθόδοξοι και να μπορεί η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία να «διαιωνίζεται». Ανάλογα με  την πολιτική προσφοράς των υπηρεσιών και τον αριθμό των ελληνορθοδόξων, η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία προσελκύει παλαιά και νέα μέλη. Σε αυτή την υπόθεση η ΕΚΜ&Π δεν ε΄χει καμιά δουλειά να ανακατεύεται στα εσωτερικά της Αρχιεπισκοπής, πέρα από το να ενημερώνει την Αρχιεπισκοπή για τις διαθέσεις των μελών της όσον αφορά στις υπηρεσίες που λαμβάνουν ως ελληνορθόδοξοι στο θρήσκευμα εάν και εφόσον η Αρχιεπισκοπή ζητήσει τη βοήθειά της.

Μέχρι τώρα δείξαμε ότι η ΕΚΜ&Π για τον 4ο κατά προτεραιότητα (και δίνουμε έμφαση στον 4ο σκοπό) έχει ξοδέψει εκατομύρια δολάρια για να χτίσει και συντηρεί 6 εκκλησιαστικά κτήρια, ενέργεια που καμιά άλλη Κοινότητα από όσα γνωρίζω, δεν έχει κάνει, αν και είναι μια κοινότητα εκτός των ομοιομόρφων Κανονισμών, με καταστατικό το οποίο είναι ιδιωτικός νόμος του Κεμπέκ, ψηφισμένος από τη Εθνική Αντιπροσωπεία της Επαρχίας, δηλαδή την Επαρχιακή Βουλή.

Τούτο σημαίνει ότι δεν είναι υποχρεωμένη να υπόκειται σε καμιά άλλη εντολή (όπως, p.x. στις αποφάσεις της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας). Από αυτή την άποψη πηγάζει και ο «αστικός» της χαρακτήρας. Οι δυο πρώτες προτεραιότητες είναι να διαδίδει τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα. Η τρίτη είναι η προσφορά κοινωνικού έργου.

4. Στη γ.σ. ο Νίκος Παγώνης, που υπηρετεί ως μη εκλεγμένος πρόεδρος, ομολόγησε ότι παραδοσιακά, από το 1906 που έφτιαξε η ΕΚΜ&Π την πρώτη εκκλησία, διαχειριζόταν την καθημερινή της λειτουργία. Αυτή ήταν η απάντησή του σε ερώτησή μου «αν βάσει του 4ου κατά προτεραιότητα σκοπού του καταστατικού, περί διαιώνισης της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η ΕΚΜ&Π είναι υποχρεωμένη, πέρα από τη διαθεση των κτηρίων, να τα διαχειρίζεται».

Η απάντηση όπως και να την αναλύσει κανείς, δεν μπορεί να είναι, έμμεσα ή άμεσα ότι η ΕΚΜ&Π είναι υποχρεωμένη να διαχειρίζεται τις εκκλησίες. Είναι μια παραδοσιακή πράξη, κατά τον Ν. Παγώνη. Πράγματι, το 1906 η ΕΚΜ&Π ήταν μια επίσης θρησκευτική κοινότητα, υποκείμενη τότε, στην Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Με τον καιρό, η Αρχιεπισκοπή μεγάλωσε, έγινε εύρωστη οικονομικά, και δημιούργησε ξεχωριστές Αρχιεπισκοπές για τις ΗΠΑ και τον Καναδά, ενώ όπως είπαμε και πριν, η ΕΚΜ&Π κατέληξε να έχει ένα καταστατικό, το οποίο είναι ιδωτικός νόμος της επαρχίας του Κεμπέκ, και καμιά σχέση δεν έχει με τους Ομοιόμορφους Κανονισμούς της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Οι δυο αυτές μεγάλες αλλαγές στους δυο οργανισμούς, δείχνουν το διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης που ακολούθησαν. Η μεν Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία αναπτύχτηκε, δημιούργησε αυτόνομη Αρχιεπισκοπή στον Καναδά, και οικονομικά όπως όλοι γνωρίζουμε είναι ευρωστώτερη της ΕΚΜ&Π. Η δε ΕΚΜ&Π κατευθύνθηκε προς την αστικοποίησή της.

5. Η Αρχιεπισκοπή Τοροντο (Καναδά) λειτουργεί όλες τις ενορίες υπό τη διεύθυνσή της, συμπεριλαμβανομένων και των 6 ενοριών που στεγάζονται στα 6 εκκλησιαστικά κτήρια της ΕΚΜ&Π. Έκ παραδόσεως η ΕΚΜ&Π διαχειρίζεται αυτές τις 6 ενορίες κεντρικά. Η Αρχιεπισκοπή Τορόντο (Καναδά), όπως εντολοδοτεί σε όλες τις άλλες ενορίες,  εντολοδοτεί και στις 6 που διαχειρίζεται η ΕΚΜ&Π. Υπό αυτή την έννοια, απαιτεί το νόμιμο κατά τις αποφάσεις της Κληρικολαϊκής Συνέλευσης της Αρχιεπισκοπής Τορόντο (Καναδά), χαράτσι ή «λογία» από όλες τις ενορίες και κατ’επέκταση από τις ενορίες της ΕΚΜ&Π, αλλά επειδή τις διαχειρίζεται η ΕΚΜ&Π απαιτεί τη «λογία» από την ΕΚΜ&Π.

Αλλά η ΕΚΜ&Π έχει δικό της καταστατικό, εσωτερικούς κανονισμούς και μια γενική συνέλευση που αποφασίζει και μπορεί να αποφασίζει κατά τα συμφέροντα της ΕΚΜ&Π και όχι των ενοριών ή της Αρχιεπισκοπής Τορόντο (Καναδά). Άρα μπορεί να αποφασίζει και αντίθετα με τις νόμιμες (από τη μεριά της Αρχιεπισκοπής) απαιτήσεις της Αρχιεπισκοπής.

Γι αυτό κι έχουν ψυχρανθεί οι σχέσεις των δυο οργανισμών, εφόσον η διοίκηση Μαρή, για να κρατήσει την ΕΚΜ&Π κάτω από την Αρχιεπισκοπική κυριαρχία κορόιδευε τα μέλη, διαμορφώνοντας μια 35χρονη πολιτική του «διαλόγου», της προσωπικής βεντέτας που του εξασφάλιζε την αντιεπισκοπή του εικόνα και την υποστήριξη των ‘αντιεκκλησιαστικών»και της οικονομικής φθοράς.

Μέχρι τώρα δείξαμε ότι η ΕΚΜ&Π για τον 4ο κατά προτεραιότητα (και δίνουμε έμφαση στον 4ο σκοπό) έχει ξοδέψει εκατομύρια δολάρια για να χτίσει και συντηρεί 6 εκκλησιαστικά κτήρια και ότι η ΕΚΜ&Π δεν είναι καταστατικά υποχρεωμένη να διαχειρίζεται τις εκκλησίες, ενώ δείξαμε ότι η σύγκρουση Αρχιεπισκοπής και ΕΚΜ&Π οφείλεται ακριβώς σε αυτή τη διαχείριση.

6. Πως λοιπόν μπορεί η ΕΚΜ&Π να φύγει από αυτόν τον φαύλο κύκλο;

Μια απάντηση υπάρχει και αυτή, φυσικά, είναι να διαθέτει τα εκκλησιαστικά κτήρια για τη διαιώνιση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και να φύγει από τη διαχείριση των ενοριών.

Με αυτό τον τρόπο, η ΕΚΜ&Π θα έχει ένα λογικό μίσθιο, από τις εκκλησίες, η διαχείριση θα είναι υποχρέωση των ενοριτών της κάθε εκκλησίας και του ιερέα, όπως γίνεται σε όλες τις ενορίεςκαι ουσιαστικά γίνεται και επί του παρόντος, και θα επιτελείται το έργο της Αρχιεπισκοπής, χωρίς καμιά παρέμβαση της ΕΚΜ&Π, εκτός από αυτή που θα της κατοχυρώνει το μίσθιο για τα κτήρια.

Άρα, η ΕΚΜ&Π δεν πρέπει να κάνει συμφωνίες οικονομικής ενίσχυσης με την Αρχιεπισκοπή, αντίθετα, πρέπει να αποχωρήσει από την διαχείριση των εκκλησιών, να εξασφαλίζει το μίσθιο που θα αποφασίζεται με μια φόρμουλα που θα αποφασίζει η γ.σ. με ορισμένα κριτήρια και να επιστρέψει την διαχειριστική υπευθυνότητα στον ιερέα και τους ενορίτες που λειτουργούν, ούτως ή άλλως υπο την αιγίδα και επίβλεψη της Αρχιεπισκοπής.