Η ηθική υποχρέωση της Κοινότητας Μοντρεάλ προς την Αρχιεπισκοπή είναι πολύ υλική

Επίσκοπος Αρχιεπισκοπής  (Καναδά) ΣΩΤΗΡΙΟΣ και ο Πρόεδρος της Ειδικής Μίνμης Επιτροπή του Ελληνικού κοινοβουλίου και πρόεδρος της κ. Άδωνις Γεωργιάδης

Ο Επίσκοπος Αρχιεπισκοπής (Καναδά) ΣΩΤΗΡΙΟΣ και ο Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής του ελληνικού κοινοβουλίου κ. Άδωνις Γεωργιάδης

Μετά τη γ.σ. της 3ης Μαρτίου 2013, βγήκαν σεργιάνι στα ραδιόφωνα οι δυο «αντιπαλόμενες» ομάδες, του μητροπολιτικού Νίκου Παγώνη, και των μεταλλαγμένων Θεοδοσόπουλου & περί αυτού Φiλελεύθερης ΕΛΠΙΔΑΣ 2000, ο οποίος σε ραδιοφωνική εκπομπή δήλωσε ανοιχτά ότι είναι… «traditionalist».

Η «ηθική» υποχρέωση της Ελληνικής Κοινότητας Μοντρεάλ (ΕΚΜ&Π) προς την αρχιεπισκοπή της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας πως πραγματοποιείται και από πού πηγάζει;

Ο ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ επανειλλημένα έχει εκφραστεί εφορμώμενος από τη θέση ότι μια ελληνική παροικία, μια παροικία που κουβουλάει μια τεράστια πολιτισμική παράδοση και μια πανέμορφη γλώσσα, δεν αντέχει στην «traditionalist» αλλά στην εξελικτική πορεία της.

Με αυτό λοιπόν το πνεύμα ενθαρρύνουμε τόσο τους «traditionalists»όσο και τους   «progressivists» να ασχοληθούν με την επίλυση των προβλημάτων του οργανισμού της ΕΚΜ&Π, και όχι με τα προβλήματα της Αρχιεπισκοπής, μέσω της ΕΚΜ&Π.

1. Η «ΗΘΙΚΗ» που είναι ΥΛΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
Η «ηθική» υποχρέωση της ΕΚΜ&Π πηγάζει από το καταστατικό της, το οποίο δεν μιλάει για τίποτα ηθικό. Λογω της ιστορικής της πορείας η ΕΚΜ&Π είναι δεμένη με την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο ελληνισμός, όντας κατά την συντριπτική του πλειοψηφία ελληνορθόδοξος, έφτιαξε μια ελληνορθόδοξη εκκλησία για τις θρησκευτικές της ανάγκες. Από τότε και από το γεγονός ότι εκκλησία και κράτος στην Ελλάδα είναι μέχρι σήμερα άρρηκτα δεμένα, η ΕΚΜ&Π έχει «ηθική» υποχρέωση, είναι δηλαδή υποτελής  στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι νεότεροι και μορφωμένοι συμπάροικοι, που πήραν τα ηνία της ΕΚΜ&Π, όπως ο συμβολαιογράφος κ. Μανωλάκος, ο δικηγόρος κ. Παπαχρήστου, ο εκδότης εφημερίδας κ. Πετρογιάννης, κ.ά. μαζί με νεόπλουτος επιχειρηματίες που δεν θεωρούσαν απαραίτητο να αποφασίζουν κατ’εντολή του Αρχιεπισκόπου, άλλαξαν το καταστατικό της ΕΚΜ&Π, κάνοντας το Ιδιωτικό Νόμο 231/1980, της Βουλής του Κεμπέκ. Εκεί προσπάθησε η Αρχιεπισκοπή α πείσει τα μέλη της Βουλής να τον καταψηφίσουν, μέσω του αρχιεπισκοπικού δικηγόρου κ. Μπεή. Δεν το κατάφεραν, κυρίως γιατί κυβέρνηση τότε ήταν το κόμμα του κινήματος των γάλλων υπέρ του διαχωρισμού, Parti Quebecois (PQ), το οποίο γνωρίζοντας τι σημαίνει αγγλική κατοχή και καταπίεση της Καθολικής Εκκλησίας, έφερε στη βουλή (κάτι που συνεχώς ανέβαλε επί Φιλελεύθερης κυβέρνησης, ο βουλευτής κ. Μπλακ στον οποίο είχε αποτανθεί η Κοινότητα). Ο βουλευτής του PQ, κ. Γκωντέν, ένας δημοσιογράφος και φιλέλληνας, έπαιξε καταλυτικό ρόλο.

Έτσι, η ΕΚΜ&Π έγινε ένας οργανισμός που κρίθηκε ως ΑΣΤΙΚΟΣ, σε αντιπαράθεση με τις άλλες κοινότητες-ενορίες που ακολουθούν τους Ομοιόμορφους Κανονισμούς.

Με αυτή την εξελικτική πορεία οι «traditionalists» δεν διαφωνούν, τουλάχιστον ανοιχτά. Διαφωνούν ως «φιλελεύθεροι», γιατί πάντα το ελληνικό φιλελεύθερο λόμπι διατηρούσε άριστες σχέσεις με την Επισκοπή για να μπορεί μέσω της υποστήριξής της να έλέγχει τις ψήφους της ελληνικής παροικίας, εξ ου και η δημιουργία των «traditionalists».

Η αρχιεπισκοπή ποτέ δεν απέσυρε το δικαίωμα να εισπράττει χαράτσι από την ΕΚΜ&Π, διότι μια άλλη σχέση, άρρηκτη, υπάρχει. Αυτή είναι η ιδοκτησία 6 κτιρίων-εκκλησιών και η παραδοσιακά συνεχιζόμενη οικονομική τους διαχείρηση, με μόνο πρόσταγμα τα οικονομικά ωφέλη από τη διαχείρηση. Έτσι η Αρχιεπισκοπή διατηρεί το δικαίωμα να απαιτεί ετήσια χορηγία την οποία αποκαλεί λογία αλλά εμείς πιστεύουμε ότι είναι παραλογία, για την ΕΚΜ&Π). Οι «traditionalists» αποδέχονται την αλλαγή που έγινε χρονικά, και η ΕΚΜ&Π συνεχίζει να αποδέχεται να πληρώνει ιστορικά βάσει όμως των μικτών εσόδων των εκκλησιών (κάτι που πρώτα ήταν επι των μικτών εσόδων της ΕΚΜ&Π). Το αποδέχονται, διότι το βρήκαν έτοιμο, μετά από τους αγώνες των «προοδευτικών» ως αποτέλσμα της «αστικοποίησης» της ΕΚΜ&Π.

Η «ηθική υποχρέωση» είναι μια πρόφαση, διότι οι «παραδοσιακοί» νομίζουν ότι έχουν κέρδη από τη διαχείρηση των εκκλησιών και κατά συνέπεια έχουν «ηθική υποχρέωση» να ενισχύουν οικονομικά την Αρχιεπισκοπή. Μια υποκρισία, δηλαδή, σε όλο το μεγαλείο της.

Σε αυτόν τον Γόρδιο Δεσμό έχουν φτάσει οι σχέσεις Αρχιεπισκοπής-ΕΚΜ&Π.

Ένας λόγος είναι ότι η περιουσία της ΕΚΜ&Π είναι τεράστια για να την χάσει η Αρχιεπισκοπή, αν και όταν έρθει η στιγμή εκείνη. Γι αυτό και σε δυο Κοινοτικά Κέντρα είναι εμφυτευμένες δυο εκκλησίες. Απόδειξη δε, του γεγονότος ότι η αποδέσμευση της εκκλησίας από το υπόλοιπο Κοινοτικό κέντρο είναι αδύνατη, είναι η τελευταία επιχειρηματολογία του κ. Ν. Παγώνη. Στη γ.σ. ο Ν. Παγώνης είπε τα παρακάτω: Το πονηρό (εννοούσε δηλαδή το πανέξυπνο) δ.σ. σκέφτηκε να δώσει ως υποθήκη την εκκλησία του Αη-Γιάννη στη Νότια Όχθη του ποταμού, η οποία οικονομικά είναι ελλειμματική, αλλά τα μέλη του (τα πανέξυπνα) τόνισαν ότι σε περίπτωση που φτάσουμε στο σημείο να πάρει την εκκλησία ως υποθήκη, ο Επίσκοπος θα πάρει και το Κοινοτικό Κέντρο που βρίσκεται στο ίδιο οικόπεδο, μαζί με το σχολείο κλπ. Αποφάσισαν λοιπόν να προτείνουν την μοναχική «Κοίμηση της Θεοτόκου».

Η ηθική υποχρέωση λοιπόν μετατρέπεται σε πολύ «υλιστική» υποχρέωση, να μην διαταραχτεί το δικαίωμα να γίνει μέρος της Επισκοπής η περιουσία της ΕΚΜ&Π, όποτε και αν φτάσει στο σημείο να κλείσει.

Αν δεχτούμε στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες ότι αυτό δεν είναι διαπραγματεύσιμο, τότε η ¨ηθική» μας υποχρέωση έχει πραγμτοποιηθεί, αφού ως έχουν τα πράγματα, για να γίνει η ΕΚΜ&Π ένας οργανισμός που δεν θα έχει καμιά σχέση με την Αρχιεπισκοπή, πρέπει να ψηφίσει το 90% των παρόντων μελών που υα συζητήσουν σε ειδική γενική συνέλευση το θέμα, κλπ.

2. Η ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ
Η αρχιεπισκοπή δεν είναι βέβαια ικανοποιημένη με αυτή την «ηθική» υποχρέωση. Κυρίως διότι δεν βάζει στα ταμεία της κανένα δολάριο, από Γενάρη σε Δεκέμβρη. Εξάλλου η Αρχιεπισκοπή έχει παραχωρήσει τη διαχείρηση 6 ενοριών στην ΕΚΜ&Π, και η ΕΚΜ&Π οφείλει να πληρώνει χαράτσι, αφού έχει οικονομική δραστηριότητα. Πόσο χαράτσι; Μα αυτό που προβλέπουν οι Κληρικολαϊκές Συνελεύσεις, που ακολουθούν τους Ομοιόμορφους Κανονισμούς, τους οποίους έχει αποκηρύξει η ΕΚΜ&ΠΠ, αφού έχει, ως «αστική», τούς δικούς της κανονισμούς.

Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, πόσο μπερδεμένη γίνεται η κατάσταση.

Σε αυτό το μπέρδεμα έρχεται η Επισκοπή να βάλει ένα τέλος. Απφασίζει να επιβάλει μονομερώς, σύμφωνα με τα δικαιώματα τα οποία διατηρεί, ορισμένες αποφάσεις της: (1) Θεωρεί ότι οι 6 εκκλησίες λειτουργούν υπό την δικαιοδοσία της και αποφάσισε να χρεώνει τα μυστήρια και ότι άλλο μπορεί με ποσά τα οποία θα της εξασφαλίσουν κατά προσέγγιση το χαράτσι που απαιτεί από την ΕΚΜ&Π. Δηλαδή, ήδη, η Αρχιεπισκοπή, έκανε το αυτονόητο. Αν η επιχείρηση δεν πληρώνει το νόμιμο (κατά την Αρχιεπισκοπή) χαράτσι, που πληρώνουν και οι άλλες ενορίες, τότε παρεμβαίνει και επιβάλλει το νόμο (Της). Δικές της είναι οι υπηρεσίες που προσφέρει. (2)  εκδίδει πιστοποιητικά σύμφωνα με το δικό της πρωτόκολλο, όσον αφορά για μυστήρια που γίνονται στις 6 εκκλησίες. Π.χ. την εκκλησία που η ΕΚΜ&Π ονομάζει Άη-Γιάννη, ο επίσκοπος την έχει πρωοτοκολλημένη ως Αγία Μαρίνα, και όλα τα πιστοποιητικά εκδίδονται μέσω της ενορίας της Αγίας Μαρίνας.

Η ΕΚΜ&Π δεν έχει καμιά διακαιοδοσία, παρά μόνον να συνεχίζει να είναι υπεύθυνη για όλα τα έξοδα. Μια απολύτα φεουδαρχική σχέση.

3. ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΧΕΣΗ
Στην ερώτηση αν η ΕΚΜ&Π για να ανταποκριθεί στον σκοπό της «διαιώνισης της Ελληνικής ορθόδοξης Εκκλησίας» είναι υποχρεωμένη να διαχειρίζεται τις εκκλησίες, ο πρόεδρος κ. Ν. Παγώνης αναφέρθηκε αμφισήμαντα. Απέφυγε να απαντήσει με ένα ΝΑΙ ή ένα ΟΧΙ. (1) Αν ήταν ξακάθαρο ότι έχει καταστατική υποχρέωση να διαχειρίζεται τις εκκλησίες, χωρίς αμφιβολία θα απαντούσε με ένα απλό και ξεκάθαρο ΝΑΙ. Άρα καταστατικά η ΕΚΜ&Π δεν είναι υποχρεωμένη να διαχειρίζεται τις εκκλησίες. Εφόσον δεν είναι υποχρεωμένη να διαχειρίζεται τις εκκλησίες, σημαίνει ότι μπορεί να φύγει από την ευθύνη της διαχείρισης. Σε μια τέτοια περίπτωση, γεννάται το ερώτημα ποιος θα είναι υποχρεωμένος, και σε αυτή την περίπτωση προκύπτουν δυο εναλλακτικές λύσεις (1) η Επισκοπή, όπως κάνει με τις άλλες ενορίες της στον Καναδά, (2) οι ίδιοι οι ενορίτες, σε μια μορφή αυτοδιαχείρισης, εντός ενός πλαισίου Επισκοπικού, όσον αφορά το έμψυχο υλικό, και Κοινοτικού, όσον αφορά το άψυχο υλικό της ενορίας.

Όπως και να γίνει η αποδέσμευση της ΕΚΜ&Π, χρειάζεται να υπάρχει ένα πλαίσιο το οποίο θα περιστρέφεται γύρω από την εκμετάλλευση των κτιρίων-εκκλησιών. Σε κάθε περίπτωση η ΕΚΜ&Π δικαιούται να λαμβάνει ένα μίσθιο για την ιδιοκτησία της. Αν την μίσθωση αναλάβει η Επισκοπή, αυτή θα είναι υπεύθυνη για την πληρωμή. Αν οι ενορίτες θα είναι υπεύθυνοι, αυτοί αναλαμβάνουν την υποχρέωση κατευθείαν προς την Κοινότητα. στην πρώτη περίπτωση απαιτείται συμφωνία με την Επισκοπή, στη 2η περίπτωση μια απόφαση της γ.σ. της ΕΚΜ&Π είναι αρκετή.

Άλλες προϋποθέσεις, επιβάλλεται να υπάρχουν για την ομαλή λειτουργία των εκκλησιών και της ΕΚΜ&Π. Οι σχέσεις Επισκοπής δεν πρόκειται να διαταραχτούν ούτε να αλλάξουν τις σχέσεις της Επισκοπής με τις 6-εκκλησίες ενορίες, όπως αυτές λειτουργούν μεταξύ Επισκοπής και άλλων ενοριών.

Πρόταση σχετικά με την αποδέσμευση από τη διαχείρηση παραθέτουμε εδώ

One thought on “Η ηθική υποχρέωση της Κοινότητας Μοντρεάλ προς την Αρχιεπισκοπή είναι πολύ υλική

Τα σχόλια είναι κλειστά.