Ηχηρό χαστούκι της γ.σ. στον Ν. Παγώνη και το δ. συμβούλιο της Ε.Κ.Μ.-Π.

Στις 3 Μαρτίου καλέστηκε Ειδική Γενική Συνέλευση, από τον πρόεδρο κ. Ν. Παγώνη και το δ.σ. (το οποίο δεν έχει εκλεγεί αλλά δια της σιωπηλής «βοής» η παροικία αδιαφόρησε και δεν συμμετείχε-αλλά και γω που έβαλα η Εφ.Επ. τεχνιέντως με έκοψε).

Στις 3 Μαρτίου, η παροικία προσέτρεξε να προστατεύσει όμως την Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ και Περιχώρων (ΕΚΜ&Π), από μια συμφωνία που διαπραγματεύτηκε ο κ. Ν. Παγώνης, ως πρόεδρος και Υπεύθυνος Θρησκευματικών Θεμάτων (ανέλαβε και αυτό το πόστο ως άλλος Γ. Παπαδόπουλος).

Η ΕΚΜ&Π δεν είχε τα τελευταία 13 χρόνια την δυνατότητα να συγκεντρώσει με άνεση τα 100 μέλη που χρειάζονται για να λειτουργήσει μια γ.σ. Και όμως την Κυριακή 3 Μαρτίου, 2013, για άλλη μια φορά στην ιστορία του οργανισμού, τα μέλη της παροικίας ανταποκρίθηκαν: Από τις 3μ.μ. που καλέστηκε η γ.σ. μέχρι τις 4:2ομ.μ., το προεδρείο ανακοίνωσε ότι ε;iχαν προσέλθει 393 μέλη (χωρίς να υπολογίζονται βέβαια οι θεατές, που δεν ήταν μέλη). Ένας από τους ιστορικούς αριθμούς, για μια παροικία που έχει πέσει στα χέρια της εκκλησιαστικο-φιλελεύθερης ελιτ.

Με δυο λόγια η συμφωνία που έκανε ο Παγώνης και υπερψήφισε το δ.σ.-του και ενέκρινε το Συμβουλευτικό Σώμα (αυτό το σώμα είναι μια άλλη κωμική ιστορία) έλεγε ό,τι, από το 2013 θα πληρώνουμε στην επισκοπή με μεταχρονολογημένες επιταγές, ένα ποσόν το οποίο θα αυξάνεται σταδικά μέχρι το 2018, οπότε θα διαμορφωθεί από τις 18000$ ανά εκκλησία ή 192000$ το χρόνο, στις 40 000$ ανά εκκλησία, ήτοι 240 000$ χαράτσι, το 2018, για τις 6 εκκλησίες που διατηρεί η ΕΚΜ&Π. Ο κ. Παγώνης, έδωσε και υποθήκη στον Επίσκοπο, την «Κοίμηση της Θεοτόκου», δηλαδή να μπορεί ο Επίσκοπος να πάρει το εκκλησιαστικό κτήριο, αν η Κοινότητα δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις, και να την βγάλει στον»πλειστηριασμό».

Από τους 24 συμβούλους, δυο καταψήφισαν την πρόταση, εκ των οποίων, ακούστηκε, ότι ο ένας παραιτήθηκε κιόλας. Εξάλλου στην ημερήσια διάταξη υπήρχε θέμα κενής θέσης στο δ.σ.

Η γ.σ. άρχισε στις 3:40μ.μ. με 279 εγγεγραμμένα μέλη.

Τρία κύρια θέματα διακρίθηκαν σε αυτή την ΕΙΔΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, (1) η ημερήσια διάταξη, (2) η κακή προεδρία των εκλεγμένων από την γ.σ. ΜΑΡΙΝΟΥ (προέδρου)-ΚΟΥΦΑΛΗ (γραμματέα) και βέβαια (3) η πρόταση για έγκριση, όσον αφορά στις οικονομικές σχέσεις μεταξύ ΕΚΜ&Π και Επισκοπής.

Η ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ
Η ημερήσια διάταξη της ΕΙΔΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΚΕΥΣΗΣ για την έγκριση της συμφωνίας ΕΚΜΠ-Επισκοπής είχε μπει από το δ.σ. μετά από τρία άλλα θέματα. Με λίγα λόγια το δ.σ. έκρινε ότι πιο σπουδαίο θέμα ήταν η ανάγνωση πρακτικών προηγούμενης γ.σ., οι εκλογές περιφερειακού συμβουλίου Laval (παραιτήθηκαν σχεδόν όλοι κι έμεινε μόνος ο πρόεδρος, τέλος πάντων ακόμα και αυτός ο τίτλος έχει εκφυλιστεί), και η εφορευτική επιτροπή για τις εκλογές του περιφερειακού στο Laval. Αν είχε απασχοληθεί από τις 4μ.μ. μέχρι τις 7μ.μ. (επίσημη διάρκεια της γ.σ.), τότε δεν θα προλάβαιναν τα μέλη να συζητήσουν το θέμα για το οποίο καλέστηκε η γ.σ.

Είναι δυνατόν το «πονηρό δ.σ.» όπως το αποκάλεσε ο ίδιος ο πρόεδρός του, Ν.Παγώνης, να προετοίμασε έτσι την ημ. διάταξη, τυχαία; Βασισμένοι στην παροικιακή συζήτηση που προηγήθηκε, στην παραίτηση του μέλους του δ.σ., που κατέβαζε τις απόψεις της ΕΠΟΚ, το κάλεσμα της ΕΠΟΚ στην παροικία για να συμμετάσχουν όλοι στη γ.σ., οι συζητήσεις του Παγώνη με τους γονείς του σχολείου ΣΩΚΡΑΤΗΣ, στους οποίους ανέφερε ότι είναι επιθυμία του Άδωνι Γεωργιάδη να γίνει η συμφωνία με την Επισκοπή για να παγώσει η ελληνική κυβέρνηση το δάνειο των 6 εκατ., η αρθρογραφία του προέδρου για να πείσει την παροικία, υποδεικνύουν έναν πολιτικάντικο υπολογισμό, που ακολουθεί το εξής σκεπτικό «Αν κρίνουμε ότι ο συσχετισμός δυνάμεων είναι υπερ μας το αλλάζουμε το θέμα, αν όχι το κρατάμε περιμένοντας να κουραστούν οι «περαστικοί» και να φύγουν και τελειώνει η γ.σ. ή χωρίς να πάρουμε αρνητική απόφαση για την συμφωνία ή να μείνουν οι «πιστοί» και να την υπερψηφίσουν».

Μέχρι και την τελευταί στιγμή, το δ.σ. υπολόγιζε ότι είχε τη γ.σ. με το μέρος του. Ένδειξη αυτής της αντίληψης είναι το γεγονός ότι στην εισήγηση της πρότασης, το μέλος του δ.σ. κ. Παπαπάνος προτάθηκε από τον Ν. Παγώνη να κάνει εισήγηση στα Αγγλικά. Ο κ. Παπαπάνος, αντί να μιλήσει για την πρόταση, καλωσόριζε τους γονείς του ΣΩΚΡΑΤΗ, τους οποίους κάλεσε να μείνουν μέχρι το τέλος και να μην απογοητευτούν από τους «καθυστερούντες» τη γ.σ. (πάντα στις γ. συνελεύσεις μας υπάρχουν οι «κακοί»…). Ο κ. Παπαπάνος θα ήταν και αυτός γονέας αλλά όπως αποδείχτηκαν τα πράγματα από την «λάθος»… όχθη.

Αφενός τα επιχειρήματα των ομιλούντων υπέρ της αλλαγής των θεμάτων της ημ. διάταξης, αφετέρου ο τίτλος ΕΙΔΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ δεν άφηναν πολλά περιθώρια, αφού η γ.σ. ξεκάθαρα ήθελε να ασχοληθεί με την συμφωνία και να πάει μετά στο σπίτι της. Και έτσι και έγινε, δίνοντας το προβάδισμα στο πεδίο μάχης, στα μέλη της γ.σ. Η ημερήσια διάταξη άλλαξε και μπήκαμε κατευθείαν στο θέμα.
Μέχρι τότε δεν δοκιμάστηκε η ικανότητα του προεδρείου, το οποίο είχε εκλεγεί, δια της σιωπηρής αποδοχής των μοναδικών υποψηφιοτήτων (ΜΑΡΙΝΟΣ-ΚΟΥΦΑΛΗΣ).

2. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ «ΠΑΓΩΝΗ»
Ιστορικά, η διοίκηση Μαρή (αποκύημα της οποίας είναι το δ.σ. του Ν.Παγ.ωνη) επί 35 χρόνια μιλάει για «διάλογο» με τον Επίσκοπο, για την επίλυση των διαφορών. Οι διαφορές ήταν μάλλον προσωπικές, αφενός διότι τον Επίσκοπο τον προώθησε ο Ανδριανός Μαρής, μεταξύ άλλων παροικιακών παραγόντων στον θρόνο του, αφετέρου γιατί, για τη θέση αυτή, τους ζητούσε την υποστήριξη ο ίδιος ο Σωτήριος, ως ιερέας του καθ. ναού του Αγ. Γεωργίου. Δημιουργήθκε λοιπόν μια σχέση αλληλοϋποστήριξης, μέχρι βέβαια ενός σημείου, μετά από το οποίο ο Επίσκοπος κατάλαβε τις τεράστιες εξουσίες που έχει, ως «ο πνευματικός ηγέτης του ελληνισμού στον Καναδά», ως ιεραρχικά ο ανώτερος ακόμη και του γεν. προξένου της ελληνικής πολιτείας, που κατά συνέπεια είναι και εντολοδόχος του, αν αποφασίσει να πράξει έτσι, και τέλος ότι ήταν κυρίαρχος σε όλον τον Καναδά, ενώ η ΕΚΜΠ περιοριζόταν στο Μόντρεάλ και τα Περίχωρα. Ετεροβαρείς σχέσεις, που δεν επέτρεπαν την ΙΣΟΤΗΤΑ με την ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ.

«Διάλογος», λοιπόν, επί 35 περίπου χρόνια, που δεν λέει να σταματήσει. Εγκλωβισμένοι σε αυτή την παράλογη βεντετίστικη αντιπαράθεση Μαρή-Επισκόπου, τα μέλη της ΕΚΜ, δεν μπορούν να βρουν καμιά άλλη λύση, για την παράλληλη πορεία των δυο οργανσιμών, της «αστικής» Κοινότητας του Μοντρεάλ, και της ΕΚΜΠ. Αυτό τον γόρδιο δεσμό του αδιεξόδου ήρθε να κόψει ο Ν. Παγώνης με τη συμφωνία που επιδίωξε (αλλά δεν κατάφερε να λειτουργήσει ως νέος Μ. Αλέξανδρος).

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
Ιστορικά διαχειριζόμαστε τις εκκλησίες, αφού το 1906 χτίσαμε την πρώτη εκκκλησία και από τότε τις διαχειριζόμαστε…» απάντησε ο Ν. Παγώνης, αποφεύγοντας μια ευθεία απάντηση στην ερώτηση «αν σύμφωνα με τις καταστατικές μας υποχρέωσεις για τη διαιώνιση της Ελληνικής Ορθόδοξης Πίστης, σύμφωνα με το Οικουμενικό πατριαρχείο,κλ.κλπ, είμαστε ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΑ υποχρεωμένοι να τις διαχειριζόμστε». Καμμία ευθεία απάντηση. Αποφυγή ευθείας απάντησης δεν σημαίνει τίποτα άλλο από το ότι ο Ν. Παγώνης δεν ήθελε να επιβεβαιώσει ότι «δεν είμαστε υποχρεωμένοι». Πραγματικά ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ. Μια τέτοια απάντηση, λύνει τον γόρδιο δεσμό. Διότι, μπορούμε πολύ άνετα να φύγουμε από τη διαχείριση των εκκλησιών. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ στις υπηρεσίες που προσφέρει η Επισκοπή. Με αυτόν τον τρόπο εξομαλύνουμε τις σχέσεις μας με την Επισκοπή, απαλλάσσουμε τους ιερείς από τα διπλά αφεντικά (όπως συγκεκριμένα σημείωσε ο Ν. Παγώνης, ότι υποφέρουν γιατί και η ΕΚΜ&Π και οι Επισκοπή τους έχουν υπό…), Ο Επίσκοπος εφαρμόζει τους εκκλησιαστικούς κανόνες, καθορίζει τις υπηρεσίες του όπως αυτός νομίζει, η ΕΚΜΠ θα παίρνει το μίσθιο, την πρώτη του μηνός, ως η ιδιοκτήτρια των εκκλησιαστικών κτιρίων τα οποία ανήγειρε η Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ, ανταποκρινόμενη στις καταστατικές της υποχρεώσεις και στην οικονομική συμβολή της παροικίας με την σύμφωνη γνώμη της Επισκοπής, όπως κάνει κάθε ιδιοκτήτης που παραχωρεί για οικονομική δραστηριότητα, το ακίνητό του.

Η πρόταση «Παγώνη», συνοπτικά αναφερόμενοι, πρότεινε την καταβολη ετήσιου χαρατσιού σε μηνιαίες δόσεις, ξεκινώντας από 32 000 ανά εκκλησία ετησίως, ποσόν που θα ανερχόταν στις 40 000$ ετησίως ανά εκκλησία, το 2018, με σταδιακή αναπροσαρμογή, εντός της περιόδου 2013-2018. Επιπλέον η ΕΚΜΠ θα έδινε ως υποθήκη το εκκλησιαστικό κτίριο, όπου λειτουργεί η «Κοίμηση της Θεοτόκου», σε περίπτωση που η ΕΚΜΠ δεν μπορούσε να ανταποκριθεί σε αυτόν τον φόρο εντός των συμφωνημένων χρονικών προθεσμιών.

Η γ.σ. δεν ήταν εναντίον της «οποιασδήποτε συμφωνίας», αλλά της συγκεκριμένης συμφωνίας, έτσι ώστε   να οδηγηθεί στην καταψήφιση της πρότασης αλλά την ψήφιση μιας εναλλακτικής πρότασης που προβλέπει ένα χαράτσι 160 000$ ετησίως.

Η ΠΡΟΕΔΡΙΑ του Δ. ΜΑΡΙΝΟΥ
Η εκλογή προέδρου ήταν μια διαδικασία χωρίς εκπλήξεις. Ο μόνος που δέχτηκε να προεδρεύσει ήταν ο Δ. Μαρίνος, ανάμεσα σε 393 παρόντα μέλη ή 3-4 που προτάθηκαν και δεν δέχτηκαν. Ως πρόεδρος είχε και την υποχρέωση της στενής συνεργασίας με τα μέλη και την εφαρμογή των κανονισμών Robert’s, που επισήμως ακολουθεί η ΕΚΜ&Π. Το ατύχημα με τον Δ. Μαρίνο ήταν ότι δεν γνώριζε τους κανονισμούς. Χωρίς υπερβολή, για να ακολουθήσει τη σωστή διαδικασία, άνοιγε το βιβλιαράκι των κανονισμών και έψαχνε να βρει τη σωστή σελίδα. Ματαίως βέβαια, γιατί είναι σαν να πηγαίνει ο μαθητής αδιάβαστος και περιμένει να απαντήσει με άριστα στο διαγώνισμα κρατώντας το βιβλίο και ανοίγοντας το για πρώτη φορά. Μετά την τροποποίηση της ημερήσιας διάταξης, με την οποία καθόρισε η γ.σ. ως πρώτο θέμα συζήτησης την συμφωνία με τον Επίσκοπο, ο πρόεδρος της γ.σ. αποφάσισε και ανακοίνωσε ότι η διαδικασία θα είναι: (1) παρουσίαση της πρότασης από τους εισηγητές του δ.σ., (2) θα ακολουθήσει περίοδος ερωτήσεων, (3) μετά οι τοποθετήσεις και (4) στο τέλος οι ψηφοφορίες. Οι ερωτήσεις σύμφωνα με την απόφαση του προέδρου θα είχαν διάρκεια μέχρι 2 λεπτά. Η πλαδαρότητα με την οποία συντόνισε τις ερωτήσεις των μελών, όχι μόνον δεν διευκόλυνε την γ.σ. αλλά αντίθετα άφησε να χαθεί όλος ο χρόνος στις ερωτήσεις, που οι «ερωτήσεις» των περισσοτέρων μελών δεν ήταν ούτε ερωτήσεις, τούτο προκύπτει από τις συχνές δηλώσεις του δ.σ. ότι δεν κατάλαβε ποια ήταν η ερώτηση στην οποία έπρεπε να απαντήσει. Αλλά ο πρόεδρος δεν είχε καταλάβει ούτε και ο ίδιος, με αποτέλεσμα να περνάει ο χρόνος και να τον χάνει η γ.σ. Μεταξύ των μελών ήταν και ο αδελφός του προέδρου, ο οποίος δήλωσε κατάμουτρα του, ότι θα μιλήσει όσο χρόνο νομίζει ο ίδιος ότι χρειάζεται. Καμιά αντίδραση από τον πρόεδρο. Μετά το πέρας της περιόδου των ερωτήσεων, κατά τις οποίες μερικοί έκαναν και προτάσεις (καταλαβαίνετε τη συγχυση όσων περίμεναν να μιλήσουν και να καταθέσουν τις προτάσεις τους σύμφωνα με τους κανονισμούς). Τέλεια αποτυχία.

Έχοντας στα χέρια του την πρόταση «Θεοδοσόπουλου» και την πρόταση «Χαλάτση» (που κατατέθηκαν κατά την περίοδο των ερωτήσεων και τις δέχτηκε το προεδρείο αναιρώντας τις δικές του διαδικαστικές εντολές), δεν ήξερε τι να κάνει με την πρόταση του δ.σ. και άρχισε να ανοίγει το βιβλιαράκι… Παρά την προσπάθειά μας να τον βοηθήσουμε, αρνιόταν οποιαδήποτε σύσταση, ερμήνευε τη λέξη «amendment» σε «αντιπρόταση», με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ακόμη ένα αδιέξοδο. Ξεχάστηκαν οι τοποθετήσεις και η ψηφοφορία της πρότασης του δ.σ. που συζητιόταν για 3.5 ώρες.  Στο θέμα των τοποθετήσεων, διαμαρτυρήθηκε η κ. Ιουστίνη Φραγκούλη, δημοσιογράφος, από τα μέσα ενημέρωσης της παροικίας, ότι δεν υπήρξαν τοποθετήσεις όπως ο ίδιος είχε καθορίσει, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος να αλλάξει τη διαδικασία μόνον για αυτό το μέλος, να της επιτρέπψει να κάνει την τοποθέτησή της και να ξαναγυρίσει στην ψηφοφορία. Τώρα έπρεπε να αποφασίσει τί ψηφοφορία θα έκανε. Μετά από πολλές αναγνώσεις έβαλε σε ψηφοφορία την πρόταση του δ.σ. με την πρόταση «Χαλάτση» ως μια (παρά το γεγονός ότι η πρόταση Χαλάτση ήταν τροποποίηση και έπρεπε να ψηφιστεί πρώτα από τη γ.σ. αφού η πρόταση «Χαλάτση» εξαιρούσε την υποθήκη από την πρόταση του δ.σ.) η οποία καταψηφίστηκε και αμέσως μετά, χωρίς συζήτηση , ερωτήσεις ή τοποθετήσεις μπήκε η πρόταση «Θεοδοσόπουλου» για ψηφοφορία. Μόλις η πρόταση του δ.σ. με την τροποποίηση Χαλάτση καταψηφίστηκε, και πριν μπει σε ψηφοφορία η πρόταση «Θεοδοσόπουλου», ο Ν. Παγώνης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του αντιπροέδρου του δ.σ., άφησε στο προεδρείο ένα σημείωμα λέγοντας ότι δεν διατίθεται να διαπραγματευτεί με τον Επίσκοπο την πρόταση «Θεοδοσόπουλου», και απεχώρησε. Τα απτελέσματα είχαν κριθεί ήδη, στον… «Ρουβίκωνα» της γ.σ.

Οι εξελίξεις εντός των τριών τελευταίων ημερών, βρήκαν τον Ν. Παγώνη πάλι «πρόεδρο» του δ. συμβουλίου. Πως τώρα θα διεξαγάγει τις διαπραγματεύσεις με τον Επίσκοπο, είναι μια άλλη ιστορία. Θα τη μάθουμε όλοι με βήμα σημειωτόν. Το ελληνικό γκρουπ του Liberal Party δεν αποβλέπει να εγκαταλείψει τον έλεγχο της ΕΚΜ&Π, κατά τη γνώμη μας και την παροικιακή ιστορία της ομάδας αυτής, η οποία προφανώς αποβλέπει και σε κάποιες πελατειακές σχέσεις με την κυρίρχη τάξη του Καναδά.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Αγγελόπουλος, Αναλυτής, Θεοδοσόπουλος, Κολαΐτης, Μπακοπάνου, Μπαλαμπάνος, Νεοφωτίστου,  Χαλάτσης. Η έλλειψη αντικειμενικότητας του Σ.Σ. είναι πλέον προφανής:
Ο κ. Αγγελόπουλος είναι κομματικό στέλεχος του Liberal Party και συνεργάστηκε με τον κ. Παγώνη για την ένωση των κοινοτήτων Laval-Montreal.

Η κ. Μπακοπάνου είναι πρώην ομοσπονδιακή βουλευτής του Liberal Party, και παραμένει ενεργό του μέλος.

Η κ. Νεοφωτίστου ήταν μέλος της παράταξης του κ. Ν. Παγώνη, και υποψήφια του Liberal Party, για την επαρχιακή κυβέρνηση, με υπέυθυνο του προεκλογικού της αγώνα, τον πρόεδρο της ΕΚΜ&Π κ. Ν. Παγώνη.

Ο κ. Αναλυτής είναι παλαιό στέλεχος της παράταξης Μαρή και υπηρέτησε ως γραμματέας όταν ο Ν. Παγώνη υπηρετούσε ως ταμίας με πρόεδρο τον Α. Μαρή. Υπηρέτει και ως νομικός σύμβουλος του κ. Παγώνη για τα θέματα του οργανισμού.

Ο Γ. Θεοδοσόπουλος είναι μέλος του ΣΣ ως πρώην πρόεδρος.

Ο κ. Β. Μπαλαμπάνος πρόεδρος του ΣΣ, με  την ιδιότητα του πρώην προέδρου.

Ο κ. Χαλάτσης και ο κ. Κολαΐτης συμπληρώνουν το ΣΣ. ως επιλογές του δ.σ. για την φιλική στάση τους προς το δ.σ. Παγώνη.

Από τα μέλη, εναντίον της συμφωνίας, τέθηκαν ο κ. Μπαλαμπάνος, ο κ. Θεοδοσόπουλος και ο κ. Χαλάτσης. Από τα υπόλοιπα κανένα δεν παρουσιάστηκε στη γ.σ. ενέκριναν όμως την συμφωνία και έκαναν σύσταση στη γ.σ. να την ψηφίσουν.

Αυτός είναι και ο σεβασμός προς τη γ.σ., του ελληνικού lobby του Liberal Party.