Ο χουντικός ΝΟΜΟΣ 78 του Liberal Party του Quebec

Με τη δύναμη της μικρής του πλειοψηφίας, το Φιλελεύθερο Κόμμα του Κεμπέκ, υπό τον Συντηρητικό του αρχηγό, που μεταπήδησε στο Φιλελεύθερο Κόμμα για να πάρει την αρχηγία, αντιμετώπισαν κυνικά, όπως εξάλλου όλοι οι πολιτικοί αναλυτές το ανέμεναν, το φοιτητικό κίνημα και έδρασαν με χουντικό τρόπο.

Το φοιτητικό κίνημα του Κεμπέκ ανέλαβε τη διεκδίκηση του δικαιώματος στη γνώση. Η οικονομική κρίση σπρώχνει τους φοιτητές στην απόγνωση.

Η απόγνωση μετατρέπεται σε αγωνιστική διεκδίκηση. Ο λόγος είναι η αύξηση των διδάκτρων από την κυβέρνηση του Φιλελεύθερου κόμματος, σύμφωνα με ένα σχέδιο που εξελίσσεται χρονικά μεταξύ 2011-2017. Από 2168$ το 2011-12, τα δίδακτρα θα φτάσουν 3793$ το 2016-17.

Η οικονομική κατάσταση οδηγεί τους φοιτητές σε τεράστια χρέη. Τώρα που η οικονομική κρίση δείχνει τα δόντια της, τώρα που είναι δυσκολότερο να βρεις δουλειά, τώρα που τα ωρομίσθια μικραίνουν εξαιτίας της μεγαλύτερης προσφοράς εργασίας, ιδιαίτερα στις εποχιακές θέσεις, τώρα ο Charest, αυξάνει τα δίδακτρα των φοιτητών, αντί να τα χαμηλώνει για να σπουδάζουν περισσότεροι φοιτητές, να έχουν περισσότεροι πολίτες πρόσβαση στη γνώση για να οδηγηθούμε σε μια δικαιότερη, παραγωγικότερη κοινωνία, μακρυά από προκαταλήψεις, ρατσισμούς, και εκμετάλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ο Charest γνωρίζει ότι το φοιτητικό κίνημα, την εποχή που το γαλλικό στοιχείο αποτελούσε υποχείριο του αγγλοσαξωνικού σωβινισμού, που δεν μπορούσε να εργαστεί σε κυβερνητικές θέσεις αν δεν ήξερε αγγλικά, πλήρωνε το 26.4% των συνολικών εσόδων των πανεπιστημίων. Μετά την ήρεμη επανάσταση του κινήματος Parti Quebecois, το ποσοστό έπεσε στο 12.7%, ποσοστό που αποτέλεσε μια συμφωνία μεταξύ φοιτητικού κινήματος και της κυβέρνησης του Parti Quebecois, που επέβαλε τις επαναστατικές αλλαγές στη δημόσια ζωή του Κεμπέκ. Τώρα η κυβέρνηση προσπαθεί να το ανεβάσει στα αρχικά του ποσοστά, φτάνοντας το 2016-17 στο 16.9%, με την προοπτική να συνεχιστεί η αύξηση με το επόμενο πενταετές πρόγραμμα.

Διαμορφώνεται, λοιπόν, μια σύγκρουση, που ξεπερνάει τα όρια των διδάκτρων και παίρνει μια ιδεολογική μορφή, μια σύγκρουση που την επέβαλε ο κ. Charest και το Liberal Party. Στην κοινωνία, μπροστά στον ιδεολογικό πόλεμο που κήρυξε ο κ. Charest, οι κεμπεκιώτες απαντούν με διαδηλώσεις, στηρίζοντας το φοιτητικό κίνημα. Πολίτες και συνδικάτα παίρνουν θέση μάχης ενάντια στον κ. Charest.

Οι φοιτητές, πριν ακόμη βρουν εργασία, χρωστούν χιλιάδες δολάρια στην τράπεζα, από τα φοιτητικά τους δάνεια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της κυβέρνησης το μέσο χρέος ενός φοιτητή μόλις αποφοιτήσει από πανεπιστήμιο του Κεμπέκ ήταν το 2009, $15102. Εφόσον ο φοιτητής δεν δύναται να αποπληρώσει αμέσως το δάνειό του, η τράπεζα αρχίζει να τον χρεώνει με το επιτόκιο, και το χρέος σκαρφαλώνει όσο η εύρεση εργασίας γίνεται δυσκολότερη. Αποτέλεσμα είναι η κυβέρνηση να έχει πετύχει να διαμορφώσει ακόμη έναν οικονομικό σκλάβο. Ποιο είναι οι τυχεροί; Μα οι έχοντες. Έτσι το εκπαιδευτικό σύστημα γίνεται μέρος του νεοφιλελεύθερου μοντέλου που παύει να είναι ανθρωποκεντρικό και γίνεται νομισματοκεντρικό. Το 2009, το μέσο ετήσιο χρέος ενός φοιτητή στον υπόλοιπο Καναδά ήταν $6,568, ενώ στο Κεμπέκ υπολογίζεται σε $5,034. Έτσι ένας φοιτητής, στον υπόλοιπο Καναδά, που αποφοίτησε θα χρωστάει κατά μέσον όρο $26,572 (6568×4 έτη φοίτησης), ενώ ο ίδιος φοιτητής στο Κεμπέκ θα χρωστάει $15,102 (5034×3 έτη φοίτησης). Οι λόγοι γι’ αυτή τη διαφορά προσδιορίζονται στην μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια που δίνει η κυβέρνηση του Κεμπέκ και στα χαμηλότερα δίδακτρα που υπάρχουν στα πανεπιστήμια του Κεμπέκ και στη διαφορά διάρκειας των σπουδών. Αυτά υπήρξαν κατακτήσεις του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος, κατακτήσεις που ο Charest προσπαθεί να τις ξεριζώσει και να φορτώσει το οικονομικό βάρος στα παιδιά μας και τους γονείς τους.

Από την εποχή της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού σκοπός της νέας ευρωπαϊκής οικογένειας και του πνευματικού κόσμου ήταν και συνεχίζει να είναι η παιδεία του ανθρώπου για να είναι κύριος του εαυτού του και χρήσιμος στην κοινωνία. Για να μπορέσουμε να το πετύχουμε αυτό Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ. Με το νεοφιλελεύθερο μοντέλο οι κυβερνήσεις επιτίθενται στους ευάλωτους πολίτες και επιβάλλουν την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους πίσω από τις πλάτες μας. Γι αυτό είναι υποχρέωση των πολιτών του Κεμπέκ να σταθούν στο πλευρό των παιδιών μας.

Η κυβέρνηση έχει μια ξεκάθαρη νεοφιλελεύθερη άποψη που προσπαθεί να παρυσιάσει στους πολίτες κατηγορώντας τους φοιτητές:

(1) ό,τι οι φοιτητές πρέπει να διαβάζουν μόνον,

(2) ό,τι οι φοιτητές θα πρέπει να πληρώνουν σύμφωνα με τις αποφάσεις της κυβέρνησης

(3) ό,τι όσοι διαδηλώνουν δεν είναι νομιμόφρονες πολίτες.

(4) ό,τι υπάρχουν φοιτητές καλοί (που θέλουν να πηγαίνουν στα μαθήματά τους) και κακοί (που έχουν αμελήσει τα μαθήματά τους και δεν σέβονται αυτούς που θέλουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα, αλλά να κάνουν φασαρίες).

Επίσης η κυβέρνηση παραβλέπει το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις, κυρίως τα εστιατόρια, έχουν συμβάλλει στην οικονομία με πάνω από 2 000 000 000δολ. Παραπάνω (πρόσφατη δημοσίευση στην Journal de Montreal) μέσα σε μια χρονιά, ενώ έχουν εξοικονομήσει εκατομύρια εξαιτίας της μείωσης των βοηθημάτων κοινωνικής πρόνοιας καθώς πολλοί μπαίνουν στο χώρο εργασίας, και με τη σειρά τους πληρώνουν φόρους και ασφλιστρα. Από αυτά μπορεί άνετα να καλύψει τις ανάγκες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τώρα και στο μέλλον, χωρίς καμιά επιπλέον φορολογία. Γι αυτό στεκόμαστε στο πλευρό των παιδιών μας.

Οι πολίτες, ή τουλάχιστον οι περισσότεροι, δεν κατάλαβαν ότι εδώ και μήνες η κυβέρνηση αύξησε τον επαρχιακό φόρο στην βενζίνη από 0.172$ σε 0.182$ το λίτρο. Κατά 1 cent το λίτρο. Τα ΜΜΕ απέκρυψαν συστηματικά αυτή την αύξηση για να μην στρέψουν την οργή του κόσμου πρός την κυβέρνηση. Τα μέσα ενημέρωσης υποτάσσονται στους νεοφιλελεύθερους, που ελέγχουν οικονομικά τον τομέα των μέσων ενημέρωσης. Κατά τη διάρκεια των τρελλών αυξομειώσεων, η κυβέρνηση έβαλε την αύξηση, χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς.

Ο Charest είναι σε ένα μεγάλο αδιέξοδο με τη διαφθορά που λαμβάνει χώρα στο Κεμπέκ, με επίκεντρο τον οικοδομικό τομέα της οικονομίας. Ένα κύκλωμα, γύρω από τα δημόσια έργα, έχει υπερτιμολογήσει τα έργα, και κυκλοφορούν φήμες ότι οι ανάδοχοι των έργων αυτών είναι χρηματοδότες του κ. Charest και του Liberal Party.

Εξυπηρετεί, λοιπόν, τη κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα άλλο μέτωπο σύγκρουσης, όπου ο αντίπαλος είναι πιο αδύναμος, Έτσι, θα φανεί ότι υπηρετεί τον “φιλήσυχο πολίτη”.

Έτσι πέρασε τον Νόμο 78, μετά από μια τρικυμία, κατά την διάρκεια της οποίας παραιτήθηκε η υπουργός παιδείας κ. Line Beauchamp. Η ελληνική παροικία γνωρίζει την υπουργό από τα αποτελέσματα που έφεραν τα ελληνικά σχολεία στην δύσκολη οικονομική κατάσταση, αφού επιβεβαίωσε η υπουργός ότι οι συμφωνίες δεν υπάρχουν πια, και οι επιδοτήσεις σταματούν στον εκπαιδευτικό οργανισμό “Σωκράτης”. Γι’ αυτό πολύ λυπήθηκε ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής Γ. Σκλαβούνος, ο οποίος αναφέρει σε άρθορο του ότι “βρήκαμε αποτελεσματικές λύσεις”. Η διάδοχός της, κ. Michelle Courchesne, ήταν και παλαιότερα με αυτό το υπουργείο, γνωστή “σιδηρά κυρία”, μπήκε αμέσως στη δουλειά, προετοιμάζοντας τον νόμο Bill n°78 : An Act to enable students to receive instruction from the post-secondary institutions they attend”. Με λίγα λόγια, η κ. Courchesne ενδιαφέρθηκε για τους “καλούς φοιτητές, που κυττάζουν τα μαθήματά τους και δεν θέλουν να μπλέκονται σε φασαρίες, αλλα θέλουν να τελειώνουν και να βγουν στην αγορά εργασίας”. Το νομσχέδιο κατατέθηκε στις 17 Μαΐου και ψηφίστηκε στις 18 Μαΐου 68 υπέρ-48 κατά (στη βουλή αυτή τη στιγμή έχουμε Québec Liberal Party (αρχηγός: Jean Charest): 64 seats (κυβέρνηση), Parti québécois (αρχηγός: Pauline Marois): 47 seats (Αξιωματική αντιπολίτευση), Coalition avenir Québec: 9 θέσεις, Option nationale: 1 θέση, Québec solidaire: 1 θέση, ανεξάρτητοι: 2 seats, κενή θέση: 1 (Bourassa-Sauvé). Σε ένα σύνολο 124/125 βουλευτών, οι 68 βουλευτές που στήριξαν την κυβέρνηση δεν έκαναν τίποτα άλλο παρά να κρατήσουν την κυβέρνηση στη θέση της, αφού μόλις 5 βουλευτές ενίσχυσαν την κυβέρνηση και αυτοί στην πλειοψηφία τους, δεν ήταν άλλοι από τους βουλευτές του Coalition avenir Québec. Βέβαια αν κανείς αναλύσει τα εκλογικά αποτελέσματα θα διαπιστώσει ότι ο Charest έλαβε μόλις τι 42.05% των ψηφοφόρων, που είναι πολύ μικρότερο μέσα στην κοινωνία, αν λάβει κανείς την μεγάλη αποχή. Άρα δεν υπάρχει απήχηση ούτε αποδοχή των θέσεων του.

Η κυβέρνηση των φιλελευθέρων προσδοκά να ανέβει η φήμη της, γιατί οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δεν θα ξεπεράσει στις επερχόμενες εκλογές τους 40 βουλευτές, οι οποίες θα γίνουν το αργότερο το 2013, σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο. Άρα και η απήχησή του δεν συμβαδίζει ούτε με τον νόμο 78, ούτε με την όποια κοινωνική αποδοχή έχει στις μέρες μας.

Εξάλλου, ο αντιδημοκρατικός αυτός νόμος είναι στη διαχωριστική γραμμή μεταξύ νομιμότητας και μη και έχει πάρει το δρόμο για τα δικστήρια.

Από τη μια οι επιχειρηματίες τον επικροτούν, και από την άλλη οργανισμοί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθηγητές πανεπιστημίων, συνδικάτα και δικηγόροι ακόμη, τον καταδικάζουν.

Τι λέει ο νόμος, όμως;

Σύμφωνα με τους κυβερνητικούς εκφραστές του νόμου, εξασφαλίζεται το δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση, επιβάλλει αυστηρά πρόστιμα σε όσους διαδηλώνουν παράνομα και εμποδίζουν τους φοιτητές, όσους θέλουν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα. Το 70% έχει ήδη συμπληρώσει το τρίμηνό. Υπάρχει ένα μικρό ποσοστό που διαδηλώνει.

Σύμφωνα με τους επικριτές του νόμου:

α. Ο καναδικός σύνδεσμος πανεπιστημιακών καθηγητών κατήγγειλε τον νόμο διότι παραβιάζει τις βασικές ελευθερίες έκφρασης, συγκέντρωσης και του συνέρχεσται, “μια αποκρουστική πράξη μαζικής καταπίεσης” είπε ο εκπρόσωπος.

β. Η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Κεμπέκ επίσης κατήγγειλε το νομοθετικό εγχείρημα.

γ. Ο Louis Masson, επικεφαλής του δικηγορικού συλλόγου βάζει ερωτήματα όσον αφορά τη συνταγματικότητα του νόμου, καθώς και μέλη διαμαρτυρήθηκαν. δ.Σκληρά λόγια υιοθέτησε ο καθηγητής Νομικής του Πανεπιστημίου του Μοντρεάλ Lucie Lemonde λέγοντας ότι είναι ο χείριστος νόμος μετά από τον νόμο “Μέτρων Πολέμου”. ε. Ο φοιτητής Gabriel Nadeau-Dubois, εκπρόσωπος του φοιτητικού συλλόγου CLASSE (Coalition large de l’association pour une solidarite syndicale etudiante), καλεί το λαό να εκφράσει την ανυπακοή του προς το νόμο 78.

Ο νόμος μεταξύ άλλων, προβλέπει:

  1. την απαγόρευση εντός απόσταση μικρότερης των 50 μέτρων από τα όρια του εκπαιδευτικού ιδρύματος, από τους απεργούς και διαδηλωτές.
  2. Κηρύσσεται παράνομή οπιαδήποτε συγκέντρωση 50 και άνω ατόμων, σε οποιοδήποτε μέρος, εάν δεν έχουν προηγουμένως καταθέσει στην αστυνομία και έχουν λάβει έγκριση για την ημερομηνία, την ώρα, το σημείο εκκίνησης και τη διαδρομή που θα ακολουθηθεί.
  3. Ημερήσια πρόστιμα $1000-$5000 για άτομα, $7000-$35000 για τους ηγέτες των φοιτητικών συλλόγων και συνδικάτων, και $25000-$125000 για τους οργανισμούς των φοιτητών και των συνδικάτων.

Πάνω από 180 000 φοιτητές απεργούν, ενώ μαζικές διαδηλώσεις λαμβάνουν χώρα συνεχώς. Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το νόμο.

http://www.youtube.com/watch?v=wgnJHKtuUVE&feature=player_embedded#!

http://www.youtube.com/watch?v=MYipjmgexSg&feature=player_embedded

http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=1LvBk5UHC_w&NR=1

http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=1LvBk5UHC_w&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=rLTJz1QcOYY&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=sYbRmaN-Zjw&feature=related

 

Advertisements