Η κοινωνία μπροστά στο μνημόνιο

Αν η πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου 2012, κρίθηκε με κυρίαρχο δίλλημα «μνημόνιο ή αντιμνημόνιο»,  η δεύτερη εκλογική αναμέτρηση της 17ης Ιουνίου 2012 κρίθηκε με το δίλλημα » Ευρώπη ή σύγκρουση με τους Ευρωπαίους καπιταλιστές και διακινδυνεύουμε…».

Εκλογές 2012

Εψήφισαν

Νέα Δημ

ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ

ΠαΣοΚ

Αν.Ελλ.

KKE

Λ.Σ. – Χ.Α.

Δημ.Αρ.

Μάιος 2012

6 476 745 (65.1%)(300)

1 192 051 (18.85%)(58+50)

1 061 282 (16.78%)
(52)

833 527 (13.18%)(41)

670 957 (10.61%)(33)

536 072 (8.48%)(26)

441 108 (6.97%)
(21)

386 263 (6.11%)(19)

Ιούνιος 2012

6 216 856 (62.47%)(300)

1 825 609 (28.66%)(79+50)

1 655 053 (26.89%)
(71)

755 832(12.28%)(33)

462 456 (7.51%)
(20)

277 179 (4.50%)(12)

425 980 (6.92%)
(18)

385 079 (6.26%)(17)

Διαφορές

-259 889

633 558

593 771

-77 695

-207 501

-258 893

-15 128

-1 184

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

ΛΑΟΣ

Δημ. Συμμαχία

Δημιουργία ξανά

Δράση Φιλελευθ.

ΑντΑρΣυΑ

Κοιν. Συμφωνία

ΟΧΙ (ΕΠΑΜ- ΔΗΜ. ΑΝΑΓ.)

ΚΙΝ. ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

185 410 (2.93%)

183 467 (2.90%)

161 595

(2.56%)

135 965

(2.15%)

114 058 (1.80%)

75 428 (1.19%)

60 597 (0.96%)

58 426

(0.92%)

55 675 (0.88%)

54 421 (0.88%)

97 099 (1.58%)

98 063 (1.59%)

0

20 389 (0.33%)

23 734 (0.39%)

-130 289

-86 368

-161 595

-37 902

-114 058

-55039

-60 597

-58 426

-31 941

Εκλογές 2012

Ενωση Κεντρωων

Συνδ. Εθν. Ενοτ.

Πειρατές Ελλαδας

ΚΟΙΝΩΝΙΑ Καποδ.

ΚΚ μ-λ

Μ-Λ ΚΚΕ

ΕΕΚ-Τροτσκ.

Κόμμα

Φιλελευθέρων

ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ

Μάιος 2012

38 376 (0.61%)

38 225 (0.60%)

32 484 (0.51%)

28 511 (0.45%)

16 033 (0.25%)

6 098 (0.10%)

3 614 (0.06%)

Ιούνιος 2012

17 191 (0.28%)

14 169 (0.23%)

17 771 (0.29%)

7 648 (0.12%)

615 (0%)

4 303 (0.07%)

Διαφορές

-21 185

-38 225

-18315

-10740

-8385

-6098

-2999

4303

Ανεξ./

Μεμονωμένοι

ΟΑΚΚΕ

ΟΚΔΕ

Αξιοπρέπεια

Κίνημα Εθν. Αντ.

Ανεξάρτητοι ΝΔΠΑΣΟΚ…

ΠΑΝΑΘ/ΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Δ.Βεργής

Ελλ. Οικ.

Περιφ. Αστ. Ανάπτ.

3 089 (0.05%)

2 579 (0.04%)

1 857 (0.03%)

768 (0.01%)

339 (0%)

299 (0%)

31 (0%)

1 (0%)

1 (0%)

416 (0%)

80

1

12 439 (0.20%)

-2 673

-2 579

-1 857

-768

-259

-298

12408

-1

-1

 Οι Έλληνες πολίτες τον Μάιο, οργισμένοι με την αλαζονία των δυο κομμάτων, ΝΔ και ΠαΣοΚ, που προχωρούσαν στις μνημονιακές συμφωνίες χωρίς να δίδουν σημασία στους πολίτες, τους καταδίκασαν. Έλαβαν 2 000 000 ψήφους από τις 6 000 000 δηλ. το 1/3 των ψηφοφόρων.

Το μνημόνιο δεν ήταν μόνον το προοίμιο μιας οικονομικής χρεοκοπίας των νοικοκυριών των εργαζομένων, αλλά ήταν και ένα πλήγμα στην εθνική περηφάνεια του λαού μας. Με έναν Γ. Παπανδρέου που χωρίς αιδώ κορόϊδεψε τον ελληνικό λαό (λέγοντας του προεκλογικά ότι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ) και την επόμενη των εκλογών οδήγησε τη χώρα στο ΔΝΤ με μια ομιλία από το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ, ένα ακριτικό ελληνικό νησάκι.

Οι συνεχείς περικοπές, η συνεχής προσβολή των Ελλήνων ότι είναι τεμπέληδες, η ύβρις των πασοκικών ιθυνόντων στην Ευρώπη ενάντια στους δημόσιους υπαλλήλους ως διεφθαρμένους, ο διασυρμός της δημόσιας διοίκησης και των κρατικών οργανισμών, ήταν πάρα πολύ και σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μέσα στο οποίο οι πολίτες δεν προλάβαιναν να καταπίνουν την μια ύβρη και ερχόταν μια άλλη, δεν προλάβαιναν να ακούσουν το ένα οικονομικό μέτρο περικοπής και ερχόταν ένα άλλο.

Για δυο χρόνια διαδηλώσεις, συμπλοκές και τραμπούκικες ενέργειες των μυστηκών υπηρεσιών δημιούργησαν μια στάση αναμονής για την τελική πράξη των εκλογών.

Αλλά και η εκλογική διαδικασία άργησε με τον κυβερνητικό μετασχηματισμό και την κυβέρνηση Παπαδήμου. Οι μηχανισμοί της εξουσίας, οι χρηματοπιστωτές της δύσης και το ντόπιο κεφάλαιο βιομηχανικό και χρηματοπιστωτικό εφάρμοσαν ότι μπορούσαν για να τιμωρήσουν τους εργαζόμενους, μειώνοντας μισθούς και επιβάλλοντας ωράριο εργασιακής ντροπής, ενώ απολάμβαναν ζηλευτό ακόμη και από τους ευρωπαίους βιοτικό επίπεδο, με κότερα, πανάκριβες τελετές και ακριβότατα αυτοκίνητα. Για μια ελίτ που ήταν ανίκανη να προσφέρει στη χώρα και δεν πληρώνει τους φόρους της, μίλησαν οι ευρωπαίοι. Ενώ προσδιόρησαν τις εκλογές μέσα στον Φεβρουάριο, οι εκλογές τελικά έγιναν τον Μάιο. Το αποτέλεσμα ήταν αποστομωτικό, τα 2/3 των ψηφοφόρων καταδίκασαν τη ΝΔ και το ΠαΣοΚ.

Η Νέα Δημοκρατία έπεσε στο 19% και η δεύτερη δύναμη δεν ήταν άλλη από τον ΣΥΝ(ασπισμό) ΡΙΖ(οσπαστικής) Α(ριστεράς), που τα τελευταία χρόνια τόσο η ΝΔ όσο και το ΠαΣοΚ έβριζαν χυδαία («τζάμπα μάγκα» αποκαλούσε ο Βενιζέλος τον Τσίπρα μέσα στη βουλή) και του απέδιδαν τρομοκρατικές ενέργειες. Ο Συριζα έλαβε 17% των ψηφοφόρων. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη δύναμη της αριστεράς που έθεσε ως στόχο την κατάληψη της πολιτικής εξουσίας με τη συνεργασία όλων των αριστερών δυνάμεων. Στην προσπάθειά του αυτή βρήκε δυστυχώς την άρνηση όλων των άλλων αριστερών δυνάμεων, όπως του ΚΚΕ της ΔημΑρ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ. Ενώ από τις εκλογές η ΝΔ πήρε το χαμηλότερο ποσοστό, ο ΣυΡιζΑ πήρε το μεγαλύτερο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ήταν ένα κόμμα του 5%.

Η διασπορά των ψήφων οδήγησε στη βουλή 8 κόμματα. 1 ακροδεξιό (Χρυσή Αυγή), δυο δεξιά (το μνημονιακό της ΝΔ, το αντιμνημονιακό των Αν.Ελλ.), 1 κεντροδεξιό (ΠαΣοΚ), ένα κεντροαριστερό (ΔημΑρ), και δυο αριστερά (ΣυΡιζΑ, ΚΚΕ). Η έλλειψη συσπείρωσης της Αριστεράς άφησε για μια ακόμη φορά τη ΝΔ να βγει, πρώτο κόμμα.

Κανένα από τα κόμματα δεν κατάφερε να κάνει κυβέρνηση συνεργασίας. Ούτε και θα ήθελαν να είναι σε μια κυβέρνηση με μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις. Αφενός το ΠαΣοΚ και η ΝΔ δεν μπορούσαν να κάνουν κυβέρνηση, αφετέρου ο ΣυΡιζΑ δεν είχε τα απαραίτητα ποσοστά για να κάνει μια κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά.

Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα από την 6η Μαΐου μέχρι την 17η Ιουνίου 2012 υπήρξε μια ανελέητη πολιορκία του ΣυΡιζΑ, ο οποίος, έβλεπαν ότι ανερχόταν ραγδαία. Ο Σαμαράς κάλεσε με τη σειρά του τις δεξιές δυνάμεις για τη δημιουργία ενός κεντροδεξιού μετώπου, για να αναχαιτιστεί η Αριστερά. Στην δεξιά συσπείρωση, η οποία είχε πολλά θύματα όπως τους Αν.Ελλ., το ΛΑΟΣ, τη δημιουργία ξανά, και άλλα μικρότερα φιλελεύθερα κόμματα, όπως μπορείτε να δείτε στον πίνακα, μαζεύτηκαν γρήγορα άκροδεξιοί, δεξιοί, κεντροδεξιοί γύρω από τη ΝΔ, στην οπία προσέτρεξαν και δυνάμεις του ΠαΣοΚ για να διασώσουν την πολιτική εξουσία από το να πέσει στα χέρια της Αριστεράς. Ο φόβος ότι θα ανοίξουν πολλοί φακέλοι και ο λαός θα μάθει πολλές αλήθειες, τρόμαζε τις κεντροδεξιές και δεξιές δυνάμεις της χώρας.

Στο αντίποδα της συσπείρωσης του κεντροδεξιού μετώπου, υπήρξε μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ που καλούσε τους πολίτες να στηρίξουν τις αντιμνημονιακές δυνάμεις του. Καμιά αριστερή δύναμη δεν δέχτηκε να συσπειρωθεί μαζί του (εκτός φυσικά από την αρχική συνεργασία με το ΕΚΜ που αντιπροσωπευόταν από την κ. Σακοράφα και τον κ. Κουρουπλή και την συνεργασία με στελέχη όπως ο Στάθης Παναγούλης σπό το Αρμα Πολιτών). Τα αποτελέσματα των εκλογών απέδειξαν ότι αυτό που δεν έκανε το ΚΚΕ και η ΔημΑρ και ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το έκαναν οι αριστεροί πολίτες. Έφυγαν από τα παραδοσιακά κόμματά τους και ψήφισαν τον ΣυΡΙΖΑ στέλνοντας ένα μήνυμα «οι αριστεροί πρέπει να τα βρουν για την επόμενη φορά».

Η Νέα Δημοκρατία πήρε τον Ιούνη περίπου 633500 ψήφους επιπλεόν. Πως αθροίζεται αυτή η συσπείρωση της δεξιάς; Χωρίς αμφιβολία αποτελείται από το δυναμικό της Μπακογιάννη (161 500), του δυναμικού των Αν.Ελλ. (207 500), της δημιουργίας ξανά+δράσης (139 000), του ΛΑΟΣ (86 300), και ένα κομμάτι του ΠαΣοΚ (77 000), ενώ είναι δυνατόν ένα κομμάτι να αποσύρθηκε και να απείχε (633500/677000).

Ο ΣυΡιζΑ άντλησε τις επιπλεόν δυναμεις των  594 000 ψήφων από τις δυνάμεις του ΚΚΕ ( 258 900), της ΔημΑρ (15 000), των Οικολόγων-Πράσινων (130 300), της Ανταρσυα (55 000 ), ΚΚΕμ-λ/ΚΚΕ Μ-Λ (8300), ΕΕΚ (6 000), ΟΑΚΚΕ (2500), ΟΚΔΕ (1850), ΟΧΙ-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ (90 000), άλλων μικρότερων κομμάτων όπως ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (60 000), Χ.Α. (15 000), Κεντρώων (21 100) , ΚΟΙΝΩΝΙΑ (10 740), Φιλελευθέρων (3000), κλπ. (594 00/681 440).

260 000 ψηφοφόρι απείχαν, ενώ δυο κόμματα στις εκλογές του Ιούνη αύξησαν τον αριθμό ψήφων, το ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ και η ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ με 16 000 ψήφους.

Φαίνεται ότι από την υπάρχουσα δεξαμενή μετακίνησης ψηφοφόρων ήταν αρκετά δύσκολο, με την εμφανιζόμενη αποχή, να κυριαρχήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τη στενή συνεργασία του με το ΚΚΕ. Κατά τη γνώμη μου, δυνάμεις που θα ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ, διότι ήταν αντιμνημονιακές, όχι όμως αριστερές, απείχαν και αυτό κόστισε επίσης του ΣΥΡΙΖΑ, με το δίλλημα που έβαλε αποτελεσματικά η Ν.Δ.

Για μια ακόμη φορά η διάσπαση της Αριστεράς, τα μύχια συμφέροντα, η ψεύτικη επίκληση των συμφερόντων του λαού, η «πάλη μαζί με τον λαό», «ο λαός στην εξουσία», ο «ευρωμονόδρομος», η «πλουτοκρατία» είναι κενού περιεχομένου.

Μέχρι τις επόμενες εκλογές ο λαός πρέπει να πάρει τις αποφάσεις του, αν θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του και όχι αυτά των Ελλήνων Βιομηχάνων και καναλαρχών.

Ένα νέο πολιτικό τοπίο διαμορφώνεται στη χώρα μας. Σε αυτό πρέπει η Αριστερά να μάθει (1) ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση, (2) ότι είναι μέλος της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας (3) ότι είναι η πολιτισμική μητέρα της, (4) ότι η πρωτογενής και δευτερογενής οικονομία πρέπει να αναπτυχτούν στη βάση των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, την κατάργηση των μεσαζόντων και την αντικατάστασή τους από κοινωνικοποιημένους οργανισμούς (5) η δημόσιοι οργανισμοί πρέπει να έχουν στελέχη με άμεση γνώση του αντικειμένου με το οποίο ασχολούνται και να έχουν εκπαίδευση στην Ευρώπη ή τη β. Αμερική (6) μηδενική ανοχή στη διαφθορά (7) απλό και γενικό φορολογικό σύστημα με δίκαιη κατανομή των κοινωνικών βαρών (8) καμιά φορολογία στην 1η ιδιοκτησία και το σπίτι στον τόπο καταγωγής του φορολογουμένου αν έχει (9) ανεξαρτησία κράτους και εκκλησίας, (10) μηδενικός ΦΑΠ στα τρόφιμα (δεν συμπεριλαμβάνεται βέβαια η περίπτωση των εστιατορίων τα οποία προετοιμάζουν τα τρόφιμα και τα πωλούν (11) η οικονομική ανάπτυξη θα πρέπει να γίνει με οργανωμένο τρόπο, κεντρικά αφού διαμορφώσει τράπεζα παραγωγής προϊόντων κατά περιοχή, με τη συνεργασία των παραγωγών (12) οι δημόσιες υπηρεσίες να είναι αυτόνομες και ανεξάρτητες και να λειτουργούν με ευθύνη να ισολογίζουν αφενός, αφετέρου να παράγουν τις υπηρεσίες με το μικρότερο κόστος, βάσει συγκεκριμένου καθηκοντολογίου που θα προσδιορίζεται για κάθε θέση. Οι θέσεις θα εγκρίνονται εφάπαξ από τη βουλή και μόνον οι αλλαγές θα χρειάζεται να εγκρίνονται από τη βουλή (τροποποίηση θέσης, κατάργησης, ή ανοίγματος νέας).

Advertisements