Θάψιμο του απερχόμενου δ.σ. της ΕΚΜΜ από ιερέα

Σήμερα Κυριακή, 10 του Ιούνη, γίνονται οι εκλογές στην Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ για την ανάδειξη του εννεαμελούς περιφερειακού συμβουλίου Μοντρεάλ.Σήμερα Κυριακή ξεσπάθωσε από τον άμβωνα ο γνωστός διευθύνων για την περιοχή Μοντρεάλ ιερέας π. Παναγιώτης Σαλατέλλης.Οι παρευρισκόμενοι, το «ποίμνιον» όπως το ονόμασε, άκουσαν ένα δριμύ κατηγορώ ενάντια στο δ.σ. που απεχώρησε. Το δ.σ. του Β. Μπαλαμπάνου ήταν ένα συμβούλιο που δεν έκανε απολύτως τίποτα εκτός από το να ξεπουλήσει το καλλίτερο κτίριο που είχε τεράστια ιστορική σημασία, το κτίριο της «Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων». Ήταν το μόνο κτίριο που άφηνε τα ίχνη της ελληνικής παροικίας στην προσπάθειά της να διατηρήσει την ελληνική γλώσσα και παράδοση. Ο Μπαλαμπάνος το ξεπούλησε και κανείς στην παροικία δεν ξέρει σε ποιον, πόσο και γιατί δεν έγινε καμιά προσπάθεια να ανακαινιστεί και γίνει πηγή εσόδων για την Ελληνική Κοινότητα. Ο Μπαλαμπάνος μαζί με τα οικογενειακά μέλη, διορίστικαν δ.σ. όπως ακριβώς και ο Παγώνης θα εξασκήσει τη διοίκηση της Κοινότητας, ουσιαστικά με ένα πραξικόπημα στους δημοκρατικούς θεσμούς. Δυο υποψήφιοι παραιτήθηκαν γιατί… περίσσευαν στις εκλογές του κεντρικού δ.σ. Αν μπορείτε να καταλάβετε τις προθέσεις τους, να βάζουν υποψηφιότητα για το αξίωμα του κοινοτικού συμβούλου και να παραιτούνται γιατί περίσσευαν. Από ραδιοφωνικό σταθμό ο Παγώνης τους ευχαρίστησε που παραιτήθηκαν, τόσο δημοκράτης ήταν και σύντομα πρόκειται να μας δείξει και τα δημοκρατικά του ήθη. Στο ραδιόφωνο ήδη ανακοίνωσε ότι κατά τη γνωμη του, την διοίκηση θα πρέπει να την κατέχουν εκπρόσωποι από τους εθελοντές που είναι στις διάφορες επιτροπές. Αυτοί είναι που αγαπούν την Κοινότητα. Βαδίζουμε δηλαδή όχι προς μια δημοκρατική κοινότητα αλλά σε μια κοινότητα-χάος, στην οποία θα καταργηθεί κάθε έννοια διαχωρισμού των εξουσιών και του δικαιώματος να εκλέγονται δημοκρατικά οι εκπρόσωποι της παροικίας, από τους ίδιους τους συμπάροικους. Θα διαμορφωθεί μια χούντα που θα ξεκινάει από τις εκκλησίες (όπου οι ιερείς διορίζουν τις επιτροπές τους) και θα καταλήγει σε κάθε είδους εκπροσώπους στο δ.σ. που θα υπηρετούν στενά συμφέροντα. Όλα αυτά τα λέει ο νέος «πρόεδρος», πράγμα που σημαίνει ότι αν όλα πάνε «καλά» και σύμφωνα με το σχέδιο «του» μετά τη διετία ίσως να μην γίνονται και επίσημα πλέον εκλογές.

Για το προηγούμενο συμβούλιο, ο ιερέας του Αγ. Γεωργίου με μια ομιλία καταπέλτη εξωβέλησε ένα κατηγορώ στο ανίκανο πλέον και αδύναμο πρώην δ.σ. Αυτή είναι η ποιότητα του ιερέα, να περιμένει στη γωνία το ανυποψίαστο θύμα του. Μέχρι τώρα, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιερέα, ο πρόεδρος (Β. Μπαλαμπάνος) δεν τον… άκουγε και δεν έδιωχνε τα περιστέρια από την εκκλησία που την βρώμιζαν. Μάλιστα, εκκλησιαζόμενη είπε ότι «το ποίμνιον» συγκέντρωνε χρήματα για τις ανάγκες της εκκλησίας αλλά ο πρόεδρος δεν έφτιαχνε τίποτα στις εκκλησίες, αλλά και ότι απαιτούσε από τον ιερέα να κάνει τη δουλειά του και να μην ανακατεύεται στα διοικητικά. Καταλαβαίνει λοιπόν ο αναγνώστης ότι υπήρχε σύγκρουση δυο χουντών, αυτής του μη εκλεγμένου αλλά διορισμένου δ.σ και αυτή του ιερέα που ούτε και αυτός είναι εκλεγμένος αλλά διορισμένος υπάλληλος.

Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για τις πράξεις του προεδρου, ο οποίος μας έλεγε στις γ.σ. ότι έχουμε πλεόνασμα, αλλά στην πρόσθεση, το χρέος όλο μεγάλωνε. Τώρα είμαστε σίγουροι ότι ο Παγώνης θα τα καταφέρνει καλλίτερα. διότι είναι… λογιστής. Αν δε, κρίνουμε από το παρελθόν, γνωρίζει αρκετά καλά τη λογιστική (αλλά όχι πολύ καλά, αφού και αυτόν τον έχει πιάσει η παροικία κατά το παρεθόν με τον λογιστικό έλεγχο για το kοινοτικό κέντρο της Νότιας Ακτής).

Είναι πάντως χαρακτηριστικό το αδιέξοδο που υπάρχει ανάμεσα στην εκκλησία και την Κοινότητα.

Η επισκοπή θεωρεί την Κοινότητα ως ένα μαύρο πρόβατο. Π.χ. τα λογότυπα των εκκλησιών, οι οποίες είναι ιδιοκτησία της ΕΚΜΜ, έχουν στην πρώτη γραμμή ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΝΑΔΑ (ΤΟΡΟΝΤΟ) και στην επόμενη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΜΟΝΤΡΕΑΛ και από κάτω το όνομα της εκκλησίας. Οι κοινοτικές διοικήσεις κλείνουν τα μάτια, και αφήνουν τα πράγματα ως έχουν, διαιωνίζοντας την αντίληψη ότι η ΕΚΜΜ είναι υπό την επισκοπή. Οι ίδιοι όμως διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους, ότι η Κοινότητα είναι ανεξάρτητη από την επισκοπή, διότι έχει δικό της καταστατικό και εσωτερικούς κανονισμούς και δεν υπάγεται στους ομοιόμορφους κανονισμούς της Επισκοπής (έστω και αν παρευρίσκονται ως «ακροατές» όπως λένε στις κληρικολαϊκές συνελεύεσεις της Επισκοπής και αναγνωρίζουν το χαράτσι που πρέπει να πληρώνουν αλλά δεν τα βρίσκουν στα ποσά).

Η Κοινότητα από το 1980 βρίσκεται σε συνεχείς διαπραγματεύσεις, διαλόγους, διακανονισμούς και τίποτα δεν έχει λυθεί εκτός από προσωπικές κόντρες και ρεβανσισμούς με την επισκοπή, η οποία διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις τόσο με την ελληνική πρεσβεία όσο και το προξενείο του Τορόντο, σε τέτοιο βαθμό που ο πρόξενος ψέλνει και στις εκκλησίες.

«Ποιος διοικεί τις εκκλησίες;» είναι δήθεν το κύριο ερώτημα.

Μια παρέα λαϊκών που θέλουν να έχουν γνώμη στις διοικητικές αποφάσεις της Μητρόπολης, χώνονται μέσα στους διαδρόμους της κοινοτικής εξουσίας και ταλαιπωρούν τον Οργανισμό.

Η ΕΚΜΜ ιδρύθηκε, όπως όλες οι κοινότητες του εξωτερικού για να έχει μια εκκλησία, όπου θα εκτελούνται οι θρησκευτικές ανάγκες των μεταναστών.

Από τότε πέρασαν πάνω από 100 χρόνια και τα πράγματα αν και έχουν αλλάξει, παραμένουν στάσιμα, στο κλινόν κοινοτικό «άστυ». Μια προσπάθεια να γίνει η Κοινότητα ανεξάρτητη, οδήγησε σε μια διοικητική γελοιογραφία.

Είναι καιρός ο οργανισμός (1) να γίνει πραγματικά ελληνικός (μέχρι τώρα Έλληνες άλλης θρησκείας, π.χ προτεστάντες, καθολικοί, κλπ) δεν μπορούν να γίνουν μέλη. Η ελληνορθόδοξη εκκλησία έχει το αποκλειστικό μονοπώλιο, μόνον ορθόδοξοι μπορούν να γίνουν μέλη, (2) η ΕΚΜΜ με την υποστήριξη των μελών της, χρειάζεται να απαλλαχτεί από τις διοικητικές υπηρεσίες στα εκκλησιαστικά θέματα. Συγκεκριμένα η Κοινότητα ως ιδιοκτήτης των κτιρίων των εκκλησιών θα πρέπει να χρεώνει ένα μίσθιο όπως θα έκανε κάθε ιδιοκτήτης ακινήτου, από κει και πέρα όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις θα πρέπει να τις αναλάβουν ο ιερέας και η ενοριακή επιτροπή της εκκλησίας, οι οποίες είναι άμεσα εξαρτώμενες από τους ομοιόμορφους κανονισμούς της Επισκοπής και σε αυτήν απολογούνται. Κατ’επέκταση θα έχουν την ευθύνη στη συντήρηση του κτιρίου και τα λειτουργικά έξοδα της εκκλησίας.

Advertisements