Η λογοτέχνης/δημοσιογράφος Λύδια Σκάλκου απολύεται από την Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ

Η Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ «εκ γεννετής» ήταν ένας θρησκευτικός οργανισμός ελλήνων-ορθοδόξων χριστιανών και ένας οργανισμός καπελωμένος από τα πολιτικά συμφέροντα των Φιλελευθέρων. Αυτές οι δυο συνιστώσες συμβαδίζουν αδελφομένες για πολλά χρόνια, με εξαίρεση τις χρονικές περιόδους που ορισμένοι πρόεδροι είχαν καταφέρει να εκλεγούν εξαιτίας της αμφισβήτησης του κατεστημένου. Τέτοιες εποχές ήταν επί προεδρίας του Βασ.  Παπαχρήστου, του Κων. Γεωργουλή και του Βασ. Κατσαμπάνη.

Επί διοίκησης Βασ. Παπαχρήστου διαμορφώθηκε το νέο καταστατικό της Κοινότητας που έγινε ιδιωτικός νόμος του Κεμπέκ και εν μέρει ανεξαρτητοποιούσε την Ελληνική Κοινότητα από τον άμεσο έλεγχο της Εκκλησίας Καναδά. τούτο επετεύχθει με τη συμβολή του βουλευτή του Parti Quebecois, λογοτέχνη και φιλέλληνα κ. Gerard Godin.

Επί διοίκησης Κων. Γεωργουλή επετεύχθη η οικονομική διάσωση της κοινότητας, από τη δαμόκλεια σπάθη των τραπεζών, στις οποίες είχε υποθηκεύσει τα περιουσιακά στοιχεία της Κοινότητας, ο πρώην πρόεδρος κ. Ανδριανός Μαρής (και την απειλούσαν με κατάσχεση λόγω αδυναμίας να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις), και τη μεταφορά των περιουσιακών στοιχείων στην ελληνική κυβέρνηση η οποία ανέλαβε την εγγύηση προς τις τράπεζες, ώστε να πληρώνονται οι οικονομικές της υποχρεώσεις. Στη διάσωση αυτή βοήθησε ο κ. Γρηγόρης Νιώτης, βουλευτής του ΠαΣοΚ και μέλος της επιτροπής για τους απόδημους.

Επί διοίκησης Βασ. Κατσαμπάνη επετεύχθη η προώθηση της Κοινότητας σε δημοτικό και επαρχιακό επίπεδο και προς όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις, με αποτέλεσμα να αποσπάσει την υπόσχεση του πρωθυπουργού κ. Σαρέ για την έγκριση λειτουργίας ημερήσιου κοινοτικού τρίγλωσσου γυμνασίου. Επί διοικήσεως του ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκε την κοινότητα τόσο ο φιλελεύθερος δήμαρχος Gerard Tremblay όσο και ο πρωθυπουργός του Κεμπέκ και αρχηγός του Parti-Quebecois κ. Bernard landry καθώς και ο τωρινός πρωθυπουργός του Κεμπέκ και αρχηγός του Liberal Party κ. Jean Charest.

Έκτοτε η κοινότητα έχει περιέλθει σε μια περίοδο ηθικής και οικονομικής κατάρρευσης, με την αδράνεια η οποία οδήγησε στην πολιτική συναίνεση της περικοπής των κρατικών επιδοτήσεων προς το κοινοτικό εκπαιδευτικό σύστημα, επιδοτήσεις που είχαν συμφωνηθεί για τη λειτουργία του συστήματος υπό το γαλλικό γλωσσικό σύστημα. Επιπλέον η διαγραφή των μελών Βασ. Κατσαμπάνη, Ηρ. Θεωδορακόπουλου και Δημ. Μανούσου, για τους οποίους δεν έχει αποδειχτεί καμιά οικονομική βλάβη προς την κοινότητα, ακόμα και μετά από την επένδυση κοινοτικών πόρων του ύψους των 20 000 δολαρίων, σε ειδική λογιστική εταιρεία οικονομικού εγκλήματος, προσκείμενη στους κατηγόρους τους. Η συναίνεση αυτή επιτεύχθηκε διότι η διοίκηση Θεοδοσόπουλου ακολούθησε μια μειοδοτική πολιτική η οποία συνάδει με τις νεοφιλελεύθερες σχέσεις της διοίκησης του και της κυβερνητικής φιλελεύθερης νομενκλατούρας. Η διοίκηση Μπαλαμπάνου ανίκανη να δημιουργήσει πηγές οικονομικών πόρων, ξεπούλησε το κτήριο της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων, τη μοναδική φυσική μαρτυρία της ιστορικής πορείας της ελληνικής εκπαίδευσης της παροικίας Μοντρεάλ,  για να εξυπηρετήσει τρέχοντες λογαριασμούς (έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο μας). Η ειτροπή εράνων ανέβαλε την κλήρωση του Ιανουαρίου διότι δεν είχε μπορέσει να πουλήσει τους λαχνούς που είχε εκδώσει (2 000 λαχνούς, για τη συγκέντρωση 200000$) για τα σχολεία. Το δ. συμβούλιο κατ’ επέκταση δεν ασχολείται με το πλέον σημαντικό τομέα δραστηριοτήτων της κοινότητας (τα σχολεία), και ασχολείται με το κυνήγι των μελών που δεν αποδέχονται τυφλά και άλαλα την διοικητική κατάρρευση του παρόντος προέδρου Βασ. Μπαλαμπάνου.

Περιττό να αναφέρουμε ότι ο πρόεδρος Βασ. Μπαλαμπάνος πριν από τα Χριστούγεννα του 2011, απευθυνόμενος στο διδακτικό προσωπικό είπε ότι σε δυο χρόνια το ημερήσιο γυμνάσιο της κοινότητας θα είναι «up and running», δηλαδή το σχολικό έτος 2014-15. Ευχόμαστε τα καλλίτερα, αλλά ένας πρόεδρος που ξεπουλάει ένα σχολικό κτήριο, μάλλον δεν είναι φερέγγυος σε όσα λέει. Ιδιαίτερα όταν απολύει εξ όλων των διδασκόντων, μια διδάσκουσα με προϋπηρεσία και ποιήτρια, την κ. Λύδια Σκάλκου, με το πρόσχημα ότι οι μαθητές οι οποίοι απήγγειλαν τα ποιήματά της, στις σχολικές γιορτές, ανέφεραν το όνομά της, όπως ανέφεραν τους ποιητές των άλλων ποιημάτων. Με τον γνωστό πισώπλατο τρόπο, με την έναρξη της νέας χρονιάς 2011-12 ουδέποτε ενημέρωσαν την κ. Σκάλκου ότι δεν θα εργαστεί στα σχολεία, μια ηθικά παράνομη τακτική, εφόσον το αντίθετο συνέβαινε, δηλαδή όλοι όσοι δεν ενημερώνονταν έγκαιρα, συνέχιζαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Για να είναι πιο αποτελεσματικοί, όχι μόνον την απέλυσαν από την τακτική της θέση στο σαββατιανό γυμνάσιο, αλλά και από την λίστα των αντικαταστατών του ημερήσιου δημοτικού σχολείου «Δημοσθένης», στο οποίο προσέφερε παράλληλα τις υπηρεσίες της. Σημειωτέον, ότι η κ. Σκάλκου εργάζεται και ως ρεπόρτερ για την τοπική εφημερίδα «Ελληννοκαναδικά Νέα». Αν υπάρχει καμμία σχέση η απόλυσή της με τη δημοσιογραφική της δουλειά μένει να αποδειχτεί, τόσο και με τη συμβολή του ενημερωτικού έντυπου.

Το γεγονός παραμένει ότι η Κοινότητα συρρικνώνεται, τα μέλη δεν αυξάνονται, οι δεινόσαυροι παραμένουν στην Κοινότητα, όπως κάποτε που η Κοινότητα ήταν ένα κλειστό χριστιανορθόδοξο κλαμπ. Και εκεί οδηγείται με τη σιωπηλή συνενοχή της αδιάφορης παροικίας. Η χρεωκοπία θα είναι το «θείο θαύμα» που θα αυξήσει την περιουσία της Επισκοπής του Καναδά, η οποία ενώ πρώτα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει δυο γεν. συ7νελεύσεις και δυο δ.σ. (Μοντρεάλ και Λαβάλ) τώρα με έναν σμπάρο θα πιάσει και τα δυο τριγόνια, που ονομάζονται Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ.

Αλλά τι να περιμένει κανείς από μια διοίκηση που δεν έχει εκλεγεί από τα μέλη αλλά πραξικοπηματικά ανακηρύχτηκε δ.σ.

Advertisements