Ο Μύθος «ελληνική κοινωνική συνοχή = Εκκλησία»

Κίνητρο για το άρθρο αυτό έγινε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τις διαχρονικές φορολογικές απαλλαγές της εκκλησίας, από τα αστικά κόμματα της Δεξιάς και του ΠαΣοΚ. Αμφότερα εξυπηρετούν την εκκλησία για αποκλειστικά ψηφοθηρικούς λόγους… Ως η εκκλησία να κρατεί στο χέρι τους ψηφοφόρους και να τους καθοδηγεί όσον αφορά στο ποιο κόμμα θα πρέπει να ψηφίσουν στις εκάστοτε εκλογές. Αυτό είναι αλήθεια. Στι πρόσφατες τοπικές εκλογές (δημοτικές, περιφερειακές κλπ) αναδείχτηκε στη Θεσσαλονίκη ο μητροπολίτης Άνθιμος ειδικός πολιτικός καθοδηγητής του λαού για την ψηφοφορία δημάρχου. Έγινε μεγάλο θέμα οι σχέσεις του υποψήφιου κ. Μπουτάρη και του μητροπολίτη Άνθιμου. Οπωσδήποτε υπάρχουν και άλλα χτυπητά παραδείγματα αλλά και πολλά που δεν έρχονται στην επιφάνεια της δημοσιότητας για πολλούς και διαφόρους λόγους.

Σχετικό άρθρο για τη σχέση εκκλησίας-κράτους έχει δημοσιευτεί με κύρια αναφορά τα πρακτικά της βουλής και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Πολύς λόγος έγινε στε εκείνη τη συνεδρίαση της βουλής για την κοινωνική συνοχή. Η εκκλησία και το κράτος πρέπει να συνεχίσουν «αγκαζέ» υποστήριζαν τα μέλη της Ν.Δ. και του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, διότι έτσι συντηρείται η κοινωνική μας συνοχή. Από την άλλη το ΠαΣοΚ, ως ο θεός Ιανός υποστηρίζει τον διαχωρισμό αλλά με συζήτηση με την εκκλησία για να το «καταλάβει» και αυτή. Διαφορετικά θα προσβληθεί η κοινωνική συνοχή. Τι είναι λοιπόν αυτή η κοινωνική συνοχή, χωρίς την οποία θα διαλυθεί το ελληνικό έθνος;

1. Μια γρήγορη και πολύ εύκολη έρευνα μας οδηγεί στην Wikipedia. Εκεί θα μάθουμε ότι «κοινωνική συνοχή» είανι ένας όρος που χρησιμοποιείται στις κοινωνικές επιστήμες για να προσδιορίσει τους δεσμούς που φέρνουν τους ανθρώπους μαζί. Είναι σαν μια κόλλα που μας κρατά ενωμένους. Η εκκλησία της Ελλάδας, προφανώς είναι αυτή η κόλλα, όπως μας λένε η δεξιά και η ακροδεξιά, και για να μην χάσει το ψηφοθηρικό παιχνίδι το επαναλαμβάνει και το ΠαΣοΚ με μια διαφορετική version. Ιδιαίτερα ο όρος χρησιμοποιείται όταν υπάρχει πολιτισμική πολυμορφία, κάτι βέβαια που στην Ελλάδα δεν είναι τόσο έντονο, αν και είναι πιο έντονο από ότι πριν από μερικές δεκαετίες . Η ρίζες αυτού του όρου προέρχονται από τις συντηρητικές ιδεολογίες. Επομένως η δεξιά δικαίως φωνάζει ότι η εκκλησία είναι η κοινωνική μας συνοχή. Εξάλλου επι δικτατορίας υπήρχε το ξεκάθαρο σύνθημα της Χούντας «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών».

Μια έρευνα στην Αγγλία, η οποία αντιμετωπίζει συνεχώς μια αυξανόμενη πολιτισμική πολυμορφία, καθώς και άλλες χώρες όπως είναι ο Καναδάς, κατέδειξε ότι υπάρχουν 5 διαστάσεις κοινωνικής συνοχής: (1η) υλικές συνθήκες (2η) κοινωνική αρμονία (3η) οι αλληλοεπιδράσεις που έχουν θετικό αποτέλεσμα μεταξύ των ατόμων και των ομάδων, «δραστήριες κοινωνικές σχέσεις» είναι ένας όρος που αναφέρεται επίσης σε αυτή τη διάσταση, (4η) κοινωνική ενσωμάτωση των ανθρώπων στους κύριους φορείς της πολιτικής κοινωνίας (σε αντιδιαστολή με την στρατιωτική, θρησκευτική κ.ά.) (5η) κοινωνική ισότητα που προϋποθέτει το άνοιγμα της κοινωνίας όσον αφορά στην δημιουργία ίσων ευκαιριών σε υλικές προϋποθέσεις όπως της απόκτησης εισοδήματος, υγείας, ποιότητας ζωής ή μελλοντικής καλλιτέρευσης της ζωής.

Ως συντηρητικό δημιούργημα, δεν θα μπορούσε να λείπει από το χρηματοπιστωτικό τομέα. Έτσι μαθαίνουμε ότι η γνωστή εταιρεία Moody’s σκέφτεται, αν δεν το έχει ήδη κάνει, να εισάγει τη «κοινωνική συνοχή» στην επίσημη βαθμολόγηση της οικονομικής δυνατότητας μιας χώρας να πληρώνει το χρέος της.

Μέσα σε αυτές τις 5 διαστάσεις πουθενά δεν διακρίναμε ότι η εκκλησία μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο του φορέα των κοινών δεσμών των Ελλήνων. Φαίνεται ότι οι πολιτικοί της Δεξιάς στην Ελλάδα έχουν άλλη αντίληψη για την κοινωνική συνοχή, με αποτέλεσμα να σέρνουν και το ΠαΣοΚ από πίσω, που προσπαθεί να οικειοποιηθεί όσους ψήφους μπορεί.

Αναφέραμε παραπάνω ότι μια από τις πολυπολιτισμικές χώρες, καθαρά χώρες μετανάστευσης και με μεγάλη εμπειρία στην διατήρηση της κοινωνικής συνοχής είναι ο Καναδάς (θα πρέπει να αναφέρουμε και άλλες χώρες όπως το Βέλγιο και η Ελβετία, οι ΗΠΑ και η Αυστραλία).

Στον Καναδά, το ζήτημα των γαλλόφωνων του Quebec, έχει δημιουργήσει ιδιαίτερες συνθήκες για σφαιρικές και συνεχείς μελέτες περί κοινωνικής συνοχής. Η ομοσπονδιακή κυβερνητική υποεπιτροπή, απαρτιζόμενη από στελέχη του Υπ. Δικαιοσύνης και της Γραμματείας Πολιτισμού, στην έρευνά της για την υιοθέτηση Δημόσιας πολιτικής για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, όρισε ως «κοινωνική συνοχή» μια «»συνεχή διαδικασία ανάπτυξης μια κοινότητας κοινών αξιών, προκλήσεων και ίσων ευκαιριών εντός του Καναδά, βασισμένη στην αίσθηση εμπιστοσύνης, ελπίδας και αλληλοεπίδρασης μεταξύ των Καναδών»». Οι άνθρωποι θα πρέπει να θέλουν να συνεργάζονται και να συνέρχονται σε εκούσιες σχέσεις κοινωνικές ή οικονομικές. Η δραστήρια συμμετοχή είναι δείκτης της κοινωνικής συνοχής. Γι αυτό δεν θα πρέπει να παραπονιέται η κυβέρνηση που έχει καταφέρει να δραστηριοποιήσει ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, στις πλατείες και στους δρόμους.
Ακόμα προσπαθώ να εντοπίσω τις περιστάσεις εκείνες στις οποίες, οι κατά τα άλλα συμπαθητικοί πολιτικοί τη δεξιάς, στηρίζονται και λένε ότι η εκκλησία είναι παράγοντας «κοινωνικής συνοχής» των μελών της ελληνικής πολιτείας. Η έκθεση αυτής της υποεπιτροπής αναφέρει και παραδείγματα, κάθε άλλο προερχόμενα από το θρησκευτικό χώρο. Λέει η επιτροπή «παράδειγμα, η δημόσια ιατρική περίθαλψη μπορεί να θεωρηθεί ως ένας παράγοντας κοινωνικής συνοχής, ο οποίος ενσωματώνει μερικές κεντρικές αξίες, αλλά η εμπιστοσύνη στη δημόσια ιατρική περίθαλψη μπορεί να είναι σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με την ποιότητα και προσβασιμότητα των υπηρεσιών υγείας».

Α. Οι συνθήκες λέει η έκθεση, που ευνοούν μια κοινωνική συνοχή χωρίς αποκλεισμούς, είναι:

1. Οικονομικές συνθήκες που έχουν επίπτωση στην κοινωνικά συνεκτική δραστηριότητα, όπως Κατανομή ειοδήματος, πόλωση εισοδήματος (μεγάλη ψαλίδα), φτώχεια, εργασία, κινητικότητα.

2. Ευκαιρίες στη Ζωή, όπως ιατρική περίθαλψη, εκπαίδευση, επαρκή και ικνοποιητική στέγαση,

3. Ποιότητα Ζωής, όπως δημόσια υγεία, προσωπική και οικογενειακή ασφάλεια, οικονομική αασφάλεια, οικογενειακή κατάσταση, πως χρησιμοποιεί ο καθένας το χρόνο του, το υπάρχον περιβάλλον του ατόμου (υποδομές, δίκτυα επικοινωνίας) και ποιότητα του φυσικού περιβάλλοντος.

Β. Τα στοιχεία της κοινωνικά συνεκτικής δραστηριότητας είναι:

4. Διάθεση για συνεργασία όπως εμπιστοσύνη στους άλλους ανθρώπους, εμπιστοσύνη στους οργανισμούς, σεβασμός στην διαφορετικότητα, αμοιβαία κατανόηση, αίσθηση ότι ανήκεις στην κοινότητα (π.χ. πόσο περήφανος είσαι που είσαι Έλληνας, ή που είσαι Κρητικός, κλπ).

5. Συμμετοχή όπως χρήση των κοινωνικών υπηρεσιών και δικτύων υποστήριξης, συμμετοχή σε γκρουπ και δίκτυα (εθελοντισμός, ομαδικές δραστηριότητες, επίπεδο φιλανθρωπικής δραστηριότητας), πολιτική συμμετοχή, &

6. Αναλφαβητισμός.

Μέσα από όλους αυτούς τους δείκτες μόνο ένας έχει σχέση με τη θρησκεία και ο δείκτης συγκρίνει την συμμετοχή στις εκκλησιαστικές λειτουργίες και άλλες θρησκευτικές συυγκεντρώσεις. Ένας άλλος δείκτης συγκρίνει το γκρουπ στο οποίο το άτομο αισθάνεται ότι ανήκει.

Θα αναφερθούμε στους δυο αυτούς δείκτες που καταδεικνύουν αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που θέλει να περάσει η ελληνική δεξιά στην ελληνική κοινωνία.

Στην ερώτηση: Σε ποιο γκρουπ αισθάνεσαι ότι ανήκεις:

Στην παγκόσμια κοινότητα: 12%
Βορειοαμερικανός: 5%
Καναδός: 41%
πολίτης της επαρχίας μου: 19% (υπενθυμίζουμε ότι με τον όρο επαρχία υπονοείται η εκάστοτε περιφέρεια όπως Quebec, Ontario, Manitoba, Alberta, κλπ).
πολίτης της πόλης που ζω: 21%

Αντιλαμβάνεται ο αναγνωστης ότι η σχετική πλειοψηφία  αισθάνονται πρώτα Καναδοί.

Στη 2η ερώτηση «συμμετοχή στις εκκλησιαστικές λειτουργίες και άλλες θρησκευτικές συγκεντρώσεις»:

Συμμετέχω μια φορά την εβδομάδα: 23%
Συμμετέχω μια φορά το μήνα: 12%
Συμμετέχω 3-4 φορές το χρόνο: 14%
Συμμετέχω τουλάχιστον μια φορά το χρόνο: 11%
Δεν συμμετέχω καθόλου: 42%

Διακρίνουμε λοιπόν ότι η σχετική πλειοψηφία δεν συμμετέχει καθόλου και παρόλα αυτά αισθάνεται έτοιμη να προασπίσει τα συμφέροντα του Καναδά.

Θα λέγαμε λοιπόν ότι είναι πιο πιθανόν να υπάρχει κοινωνική συνοχή όταν δεν πηγαίνεις στην εκκλησία παρά όταν πηγαίνεις στην εκκλησία.

Όσον αφορά τον αναλφαβητισμό, το 20% των ατόμων 16 ετών και άνω είναι σε επίπεδο που χαρακτηρίζεται από μεγάλες δεξιότητες χρήσης της γλώσσας όσον αφορά την ανάγνωση, γραφή κατανόηση και παραγωγή προφορικού και γραπτού λόγου, και ανταπόκριση σε εφαρμογή στρατηγικών για την αντιμετώπιση πολύπλοκων καθηκόντων και εφαρμογών.

Συμπερασματικά: Η Ν.Δ. το Λα.Ο.Σ. και το Πα.Σο.Κ. για μια ακόμη φορά βυθίζουν την ελληνική κοινωνία στην κοινωνική α-συνεκτικότητα, με μόνο μπούσουλα την πολιτική και ιδεολογική τους επιβίωση.

Πολύ ενδιαφέρουσες επισημάνσεις μπορείτε να δείτε επίσης στην ιστοσελίδα που αναφέρεται στις εισηγήσεις μελών κατά το Διεθνές Συνέδριο του Κέντρου Ανάπτυξης για την Κοινωνική Συνοχή και Ανάπτυξη. Το Συνέδριο οργανώθηκε από τον ΟΟΣΑ, στις 20-21 Ιανουαρίου 2011.

Advertisements