Η Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ εκποιεί τα… τάματα των εκκλησιών

Τη συνήθεια των ταμάτων οι έλληνες μετανάστες την μετέφεραν μαζί τους στον Καναδά και με ευλάβεια κατέθεταν τα τάματά τους στις εκκλησίες. Κατά τις απόψεις των περισσοτέρων ήταν από χρυσό και ασήμι. Βέβαια δεν σημαίνει ότι αυτοί που τα επικαλούνται ήταν και «χρυσοχόοι», υπήρξαν όμως κατά το παρελθόν μερικοί «χρυσοχέρηδες». Έτσι τα τάματα αυτά μπήκαν σε θυρίδες.

Στη σημερινή οικτρή οικονομική κατάσταση της Κοινότητας, που την οδήγησαν τα συμβούλιά της, αυτά στα οποία ηγούνται τα λεγόμενα «νέα παιδιά», ο οργανισμός παλεύει ανάμεσα στις οικονομικές δυσκολίες, την ανικανότητα και αβουλία των διοικούντων και την έλλειψη οράματος που να υλοποιείται, έστω και με μικρά βήματα.

Ένας ψευτοεθνικισμός αναπτύσσεται τις ημέρες της Εθνικής Ανεξαρτησίας, και μετά καταρρέει η παρουσία του οργανισμού μέχρι τον 15αύγουστο, που γίνεται το πανηγύρι στην Saint-Roch, δυο εκδηλώσεις που άνετα θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς την ΕΚΜ. Αυτό οδήγησε, φαίνεται, και το Δ.Σ. της ΕΚΜ να ανακοινώσει ότι θα απολυθούν οκτώ (8) υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων και ο Εκτελεστικός Διευθυντής, ή κατ΄ άλλους «Γενικός Διευθυντής.» Έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται τίποτα.

Δεν ήταν πολύ μακριά η εποχή που οι ίδιοι σύμβουλοι είχαν φαγωθεί να πιπιλίζουν την ανάγκη ενός γενικού διευθυντή. Ο τότε ταμίας και γραμματέας προσωπικού (2005-2006) έκανε τροποποιήσεις στους εσωτερικούς κανονισμούς, για να είναι νομοθετημένη η υποχρέωση της ΕΚΜ να έχει Γενικό Διευθυντή. Μάλιστα νόμιζε ότι μας έπεισε λέγοντας ότι «έψαχνε» σε όλον τον Καναδά για Γ.Δ. και τον βρήκε στο West Island. Για φανταστείτε, που κατά μεγάλη σύμπτωση ο Γ.Δ. ήταν «brother» και πρακτικά «άνεργος».

Πέρασαν περίπου 6 χρόνια από τότε και το σημερινό Δ.Σ. δια στόματος προέδρου ανακοινώνει ότι τις υποχρεώσεις του Γ.Δ. θα τις αναλάβουν οι ήδη υπάρχοντες υπάλληλοι της ΕΚΜ. Οι λόγοι της απόλυσης είναι άγνωστοι, γνωστό πάντως είναι ότι ο Γ.Δ., που απολύθηκε μόλις γύρισε από τις διακοπές του (στην Ελλάδα), δεν γνώριζε τίποτα, και τώρα διεκδικεί τις αποζημιώσεις του, ακολουθώντας τη δικαστική οδό.

Περικοπές λοιπόν, στο προσωπικό κάνουν τα μέλη του Δ.Σ. διότι όπως επανειλλημένα έχει διαπιστωθεί, το Δ.Σ. δεν μπορεί να καθορίσει πολιτική ανάπτυξης αλλά ούτε και ενεργοποιεί το διοικητικό προσωπικό να ασχοληθεί με μια τέτοια προοπτική. Η στασιμότητα οδηγεί τους αυτοαποκαλούμενους «εθελοντές» να ξεπουλούν την περιουσία των Ελλήνων της παροικίας του Μοντρεάλ, που οι προηγούμενοι δημιούργησαν. Χαρακτηριστική περίπτωση «άσωτων υιών».

Το ξεπούλημα των ταμάτων θα γίνει μόλις βρεθούν τα… κλειδιά. Στις υποτονικές, ολιγομελείς, μόλις που κάνουν απαρτία 100 ατόμων, γ.σ., οι «ημέτεροι» αποφάσισαν να εκποιήσουν τα τάματα των εκκλησιών. Παλαιότερα (1977-1981), σε μια προσπάθεια καταγραφής αυτών των ταμάτων, διαπιστώθηκε ότι έλλειπαν πολύτιμοι λίθοι. Τότε στην κοινή γνώμη της παροικίας, κυκλοφορούσε ότι οι χαμένοι πολύτιμοι λίθοι βρέθηκαν στην τιάρα του επισκόπου.
Τώρα λείπουν τα… κλειδιά. Σύμφωνα λοιπόν με την ανταπόκριση της τοπικής εφημερίδας ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ, μια επιτροπή εκλεγμένη από τη γ.σ. για να ελέγξει τις θυρίδες, γύρισε στο Δ.Σ. άπρακτη γιατί δεν υπήρχαν τα… κλειδιά. Το ερώτημα βέβαια είναι «οι πιστοί πού πρόσφεραν τα τάματα; στην Κοινότητα ή στην εκκλησία», κι όταν λέμε στην εκκλησία εννοούμε εδώ, όχι τον φυσικό χώρο αλλά το σώμα της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας Καναδά, που λειτουργούσε στις εκκλησίες της ΕΚΜ. Δεν θα πρέπει κατα συνέπεια, όποια εκποίηση, να έχει την έγκριση αυτού του σώματος; Ή θα πρέπει να λειτουργήσει η Κοινότητα με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί η Επισκοπή στις σχέσεις της με την ΕΚΜ; Στο κάτω της γραφής, είναι τα τάματα περιουσία της ΕΚΜ ή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Καναδά;

Η θέση του ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΟΥ ΔΕΣΜΟΥ είναι ξεκάθαρη. Σε μια αστική κοινότητα που δεν πρέπει να έχει καμιά σχέση με την Επισκοπή, τα τάματα ανήκουν στις εκκλησίες της Επισκοπής.

Βέβαια η υβριδική κατάσταση των σχέσεων ΕΚΜ και Επισκοπής δεν μπορεί να δώσει τόσο καθαρές απαντήσεις. Η ΕΚΜ είναι αστική αλλά έχει εκκλησίες τις οποίες διοικεί στο εύρος της εξουσίας του ο Επίσκοπος. Αυτό το εύρος δεν είναι μικρό. Π.χ. τα λογότυπα των επιστολών των εκκλησιών, τα οποία εκτυπώνονται από το τυπογραφείο της ΕΚΜ, έχουν στην πρώτη γραμμή «… Μητρόπολη Καναδά», στην δεύτερη γραμμή Ελληνική Κοινότης Μοντρεάλ και στην τρίτη γραμμή το όνομα της εκκλησίας. Η σειρά αυτή ανταποκρίνεται στην ιεραρχία, δηλαδή η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ είναι υπεράνω της Κοινότητας, και η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ που αυτοαποκαλείται αστική είναι κάτω από έναν θρησκευτικό οργανισμό.
Βγάλτε λοιπόν συμπέρασμα, για τους ιδιοκτήτες των ταμάτων…

Στην Κοινότητα δεν υπήρχαν κλειδιά των θυρίδων. Ο Γενικός Διευθυντής δεν ήξερε τίποτα; Τι έκανε μέχρι τώρα, και έπρεπε μια επιτροπή να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι «… κλειδιά δεν υπάρχουν».

«Βρήκαμε μόνον αριθμούς σε ειδικούς φακέλους… Όνόματα ατόμων που επισκέφτηκαν τις θυρίδες δεν υπάρχουν. Υπάρχουν βιβλία από το 1981 μέχρι το 1997, Καμιά κατάθεση δεν υπάρχει τα τελευταία 10 χρόνια» (ευτυχώς ο κόσμος κατάλαβε!).

Μου θυμίζει το ξεπούλημα του κτηρίου της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων, που το αγόραε ένας… αριθμός.

Το ερώτημα, με την ελλειπή ενημέρωση που δίνει το Δ.Σ., παραμένει: Αν δεν υπάρχουν βιβλία μετά το 1997, τι παραστατικά υπάρχουν κατά τη χρονική περίοδο 1997-2001, που επιβεβαιώνουν ότι υπήρχαν καταθέσεις, εφόσον μόνον τα τελευταία 10 χρόνια (2001-2011) δεν υπάρχουν, τέτοιες, σύμφωνα με την επιτροπή; Χωρίς να περιμένουμε απαντήσεις, ξεπερνάμε αυτή την «λεπτομέρεια». Αφού δεν υπάρχουν κλειδιά, γιατί δεν παραβίαζαν τις θυρίδες με την παορουσία ενός τεχνικού; Αλλά και αυτό είναι μια «λεπτομέρεια» για την οποία δεν θα δοθεί απάντηση, ίσως. Ίσως έπρεπε να περιμένουν να πάνε πρώτα αυτοί που έχουν τα κλειδιά…

«Αυτός ο ΧΡΥΣΟΣ θα πρέπει να πουληθεί και με τα χρήματα που θα πάρουμε να ξεπληρώσουμε μέρος από το  ΧΡΕΟΣ» είπε ο πρόεδρος της ΕΚΜ. Έτσι το Δ.Σ. προχωρά και λύνει τα προβλήματα του οργανισμού που συσσωρεύονται, μέρα με την ημέρα. Ακόμη δεν τον είδαμε «Χρυσό» τον εβγάλαμε. Για να δούμε μήπως, όταν ανοίξουν οι θυρίδες αποδειχτεί «άνθρακες ο θυσαυρός».

ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ στα ΠΡΟ-ΝΗΠΕΙΑΓΩΓΕΙΑ

«Αυτή ήταν η τελευταία επίθεση» είπε στους 19 παρόντες συμβούλους (από τους 24) ο πρόεδρος της Κοινότητας, στη συνεδρίαση της 28ης Σεπτεμβρίου που καλέστηκε στις 8μ.μ. Άρχισε λόγω έλλειψης απαρτίας στις 9:20μ.μ., με 1 ώρα και 20 λεπτά καθυστέρηση… «Τα παράπονα δεν ήρθαν από το υπουργείο, αλλά από υπαλλήλους του υπουργείου» τόνισε με ιδιαίτερο νόημα ο πρόεδρος. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό είναι μια άλλη «λεπτομέρεια» που δεν χρήζει επεξήγησης. Ίσως εννοεί ότι το υπουργείο, δεν είναι οι υπάλληλοι, αλλά μόνον ο υπουργός. Ο πρόεδρος κρίνει ίσως από τον εαυτόν του, που νομίζει ότι η ΕΚΜ δεν είναι οι υπάλληλοι αλλά μόνον το Δ.Σ. Διακρίνουμε βέβαια αυτή την πελατειακή σχέση ΕΚΜ- κυβέρνηση των Liberals. Αλλά δυστυχώς «οι κακοί υπάλληλοι» του υπουργείου εφαρμόζουν τον νόμο, και τώρα πρέπει η ΕΚΜ να επενδύσει 50 000$ για να δημιουργήσει τις κατάλληλες υποδομές για τα προ-νηπιαγωγεία. «Μας είπαν ότι λειτουργούμε παράνομα και δεν έχουμε άδεια». «Μας είπαν». Τέλος πάντων, υπάρχει ολόκληρη μηχανή στον «ΣΩΚΡΑΤΗ», από γενικούς διευθυντές, διευθυντές, γραμματείς, ειδικούς γραμματείς. Κανείς από όλους αυτούς δεν πήρε μυρωδιά; Δεν είναι κανείς που να ξέρει τι ακριβώς απαιτείται για να έχει η ΕΚΜ τις απαραίτητες άδειες. Στην ΕΚΜ δυστυχώς οι εθελοντές είναι «εθελοντές» και δεν έχουν ευθύνη, οι υπάλληλοι είναι «υπάλληλοι» και περιμένουν να κάνουν αυτό που θα τους πουν οι «εθελοντές», που δεν ξέρουν, γιατί είναι «εθελοντές». Πηγαίνουν λοιπόν για να τους λύσει το πρόβλημα ο «βουλευτής». Μια τελείως, δηλαδή αρρωστημένη κατάσταση που κάνει τον κάθε συμπάροικο «διηγώντας τα να κλαίει».

«Ο βουλευτής», λοιπόν, λέει ο πρόεδρος «θα μας βοηθήσει να βρούμε μόνιμη λύση» (ίσως θα πρέπει να προσλάβει για γ.δ. τον βουλευτή) με τις αλλαγές που «είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε» (ειδικές τουαλέτες, χωριστή αυλή για τα παιδιά του προ-νηπιαγωγείου, κλειστός εξωτερικός χώρος με φράχτη, 1 δάσκαλος ανά 10 παιδιά). Σε όλα αυτά παρανομούσε η ΕΚΜ και της έκανε «επίθεση», όχι το υπουργείο, αλλά «οι υπάλληλοι του υποργείου».  Βλέπετε το υπουργείο είναι Liberals, ενώ οι «κακοί υπάλληλοι» είναι Parti-Québecois. Η υποτέλεια στο αποκορύφωμά της.

Δεν καταλαβαίνουμε την έννοια της μόνιμης λύσης μέσω βουλευτή, αφού γίνουν οι απαραίτητες μόνιμες αλλαγές… Δεν δίνονται οι άδειες σύμφωνα με την υλοποίηση του νόμου; Χρειάζεται ο βουλευτής για την άδεια, όταν ο οργανισμός εκπληροί τις προϋποθέσεις του νόμου;

 

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 4 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Μια άλλη «λεπτομέρεια», που δεν χρειάζεται διευκρίνηση, είναι το θέμα του προϋπολογισμού. Όντας η ΕΚΜ στον αυτόματο πιλότο, λειτουργεί χωρίς προϋπολογισμό για 4 μήνες. Ο προϋπολογισμός δεν έχει κατατεθεί και ανακοινώθηκε στη συνεδρίαση της 28ης Οκτωβρίου ότι θα εγκριθεί στη γ.σ που «πρόκειται να γίνει στις 11 Οκτωβρίου.»

Μετά τη συνεδρίαση της 28ης Σεπτεμβρίου, η ημερομηνία άλλαξε για τις 25 Οκτωβρίου 2011, σύμφωνα με την ανακοίνωση της κοινότητας στο διαδίκτυο. Έχουμε ακόμα καιρό, και αν αργήσει λιγάκι ας μην βιαζόμαστε, «εθελοντές» είναι.

Advertisements