ΕΚΛOΓΕΣ – ΟΧΙ ΕΚΛΟΓΕΣ – ΕΚΛΟΓΕΣ – ΟΧΙ ΕΚΛΟΓΕΣ

Οι συνεχεiς δημοσκοπήσεις, πολωμένες ή όχι, δείχνουν γενικά μια τάση που δεν είναι απαραίτητα καθοριστική για την ανάκαμψη της Ελλάδας. Το δικομματικό κράτος συνεχίζει να βασιλεύει. Αυτό κρατά αισιόδοξους τους εταίρους μας και προσπαθούν με τη μέθοδο του σκωτσέζικου ντους (μια κρύο – μια ζεστό) να σταθμίσουν τις αντοχές μας.

Είμαστε σε μια αίολη κατάσταση, χωρίς ευβουλία με αποτέλεσμα η αδιευκρίνιστη ψήφος να είναι το πρώτο… κόμμα.

Μια σειρά από πολιτικές πρωτοβουλίες, ενθουσιάζουν τους πολίτες, αλλά και δημιουργούν μια δυναμική αδράνειας. Θα παραλληλίσω την κατάσταση ως ένα σταυροδρόμι όπου όταν φτάνει ο πολίτης ακούει φωνές παλιές και νέες από διάφορες κατευθύνσεις, και αδρανοποιείται μέχρι να κατασταλάξει τι δρόμο θα διαλέξει. Προσπαθεί να ξεκαθαρίσει στο μυαλό του τις φωνές, τι λένε, τι εμπειρίες έχει για τις γνωστές και τις άγνωστες, αναπολεί τις παλιές στιγμές που τον είχαν βάλει σε μια ρουτίνα και δεν χρειαζόταν να προβληματίζεται. Αλλά τώρα;

Τώρα έχουμε τρία κύρια μπλοκ. Το πρώτο μπλοκ της εξουσίας με δυο κόμματα, λένε οι δημοσκοπήσεις (υποθέτουμε ότι είναι αντιπροσωπευτικές των επιλογών των πολιτών). Η Νέα Δημοκρατία και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Τα δυο αυτά κόμματα έχουν μια πτωτική τάση που επηρεάζεται από τα γεγονότα που προκύπτουν κάθε φορά. Η πτώση του ΠαΣοΚ είναι μεγαλύτερη και η ψαλλίδα ανοίγει. Άρα, όταν χρειαστεί οι εταίροι μας να αλλάξουν το κυβερνόν κόμμα, θα έχουν τον δικό τους αντικαταστάτη. Η συναίνεση των δυο κομμάτων προσεγγίζει το 40%. Με το 40% η καλύτερη περίπτωση είναι μια συνεργασία των δυο μετά τις εκλογές, διότι υπάρχει και ο φόβος των διαρροών, αν προεκλογικά συνεργαστούν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, κάτι βέβαια που είναι και πολύ δύσκολο, ακόμη και επικοινωνιακά να γίνει πραγματικότητα.

Ένα δεύτερο μπλοκ που ξεχωρίζει είναι το μπλοκ των ΚΚΕ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ. Στο μπλοκ αυτό το πιο σκληροπυρηνικό κόμμα, με την σταθερή πολιτική γραμμή και πειθαρχία έχει ανεβάσει τα ποσοστά του και φαίνεται ότι παίζει στο 10%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, με μια αντικομφορμιστική τακτική, στηρίζοντας κάθε μέρος της κοινωνίας που βρίσκεται σε οικονομική συρρίκνωση και κοινωνική υποβάθμιση,  δεν φαίνεται να κερδίζει την εύνοια των πολιτών. Έχει ένα ποσοστό που μονίμως είναι κάτω από το ποσοστό του ΛΑΟΣ, κυμαινόμενο στο 6%. Επίσης έχουμε το ΛΑΟΣ, το οποίο έχει μια ιδιάζουσα πολιτική: 1) μιλάει στους πολίτες με σοφιστείες, π.χ. λέει ότι το ΟΧΙ στο 2ο Π.Π. το είπε ο Μεταξάς αλλά το είπε και ο λαός. Στηρίζει το ΠαΣοκ και κάνει κριτική στη ΝΔ, και μετά καταψηφίζει επιλεκτικά τις προτάσεις της κυβέρνησης που κατ’αρχήν είχε ψηφίσει. Οι πολίτες, κατ’επέκταση βρίσκουν λιμάνι να αράξουν, γιατί όταν διαφωνούν με τα κόμματα τους, στηρίζοντας το ΛαΟΣ δεν αισθάνονται ένοχοι. Το ποσοστό του παίζει στο 7%. Επανειλλημένα έχει δηλώσει ότι θα στηρίξει κυβέρνηση συνεργασίας, δηλαδή και τα τρία κόμματα καλύπτουν 47%. Σίγουρα, μέρος της αδιευκρίνηστης ψήφου θα δει μια τέτοια κίνηση συνεργασίας θετικά, οπότε το ποσοστό θα ξεπεράσει το 50%.

Το τρίτο μπλοκ είναι αρκετά κοντά στο δεύτερο, αλλά σε κάθε περίπτωση κάτω από το 5%. Αυτό το μπλοκ απαρτίζουν οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ, η Δημοκρατική Αριστερά, η Δημοκρατική Συνεργασία, το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών. Από τα τέσσερα αυτά κόμματα οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ μένουν σταθερά στην κορυφή του μπλοκ με ένα ποσοστό που παίζει στο 4%. Μια σχετικά σταθερή θέση αλλά σε ποσοστό που παίζει στο 2.5% βρίσκεται η Δημ.Αρ. Η Δημ.Αρ. έχει ξεκαθαρίσει ότι αποκλείει οποιαδήποτε συνεργασία με την Αριστερά. Παρουσιάζει όμως μια κριτική παρόμοια με του ΣυΡιζΑ προς το ΠαΣοΚ. Στην ίδια περίπου θέση βρίσκεται η ΔηΣυ, αλλά σαφώς ακολουθεί τη ΔημΑρ, με ένα ποσοστό που κυμαίνεται γύρω από 2.2%. Ουραγός του τρίτου μπλοκ είναι το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών. Το «Άρμα» έχει μια ιδιαιτερότητα αφενός λόγω μεγέθους, αφετέρου λόγω αδυναμίας να ξεκαθαρίσει με ποιους θα συνεργαστεί, διαφορετικά θα σβήσει. Το ποσοστό του παίζει γύρω στο 2%

Εν κατακλείδι, η παραδοσιακή δεξιά συγκεντρώνει 32%, οι κεντρώες δυνάμεις 22%, με την αριστερά στο 20% και την αδιευκρίνηστη ψήφο 22%, και άλλων μικρότερων κομμάτων όπως «Χρυσή Αυγή» και «ΑΝΤΑΡΣΥΑ», που υπολογίζονται μαζί με άλλα μικρότερα στο 4%.

Τι θα μπορούσε να ξεκολλήσει τους πολίτες από τον δικομματισμό; Είναι αρκετή η οικονομική κρίση για να απομακρύνει τους πολίτες από τον δικκοματισμό της δεξιάς (με την ευρεία έννοιά της); Οι δημοσκοπήσεις λένε ΝΑΙ και ΟΧΙ. «ΝΑΙ» γιατί υπάρχει μια μεγάλη αδιευκρίνηστη ψήφος, «ΟΧΙ» διότι κάποιος πρέπει να την πείσει να ενταχτεί σε μια από τις εναλλακτικές πολιτικές δυνάμεις.

Είναι πέρα από τη δυνατότητα αυτού του άρθρου να δώσει απαντήσεις, αλλά αν κάποιος σωστά διαπιστώσει που οφείλεται η διαφορά ανάμεσα στα τρία μπλοκ, και μετά ξεκαθαρίσει τις διαφορές μεταξύ των μελών του μπλοκ, θα έχει τη δυνατότητα να καταλήξει στο τι πρέπει να κάνει πέρα από την οικονομική κρίση.

Μια πρώτη προσέγγιση, είναι το γεγονός ότι τα μεγάλα κόμματα έχουν ένα δίκτυο ριζωμένο στην κοινωνία. Οι νεότεροι βλέπουν ότι το παλαιό κατεστημένο λόγω της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί να συνεχίσει την ίδια δικτύωση, άρα δεν θα δουλέψουν οι παλαιοί μηχανισμοί εξασφάλισης εργασίας. Ψάχνει για νέους μηχανισμούς, μέσα από τους οποίους θα εξασφαλίσει εργασία και, ίσως, με αξιοπρέπεια.

ΕΝΑΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΘΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤOYΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ.

Ποιος λοιπόν προσφέρει αυτό το πολιτικό αγαθό;

Το ΚΚΕ σε καμιά περίπτωση, αφού αναζητά μια καθολική επανάσταση. Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ; θα μπορούσε αλλά δεν το έχουμε δει. Δεν έχουμε δει ένα πρόγραμμα που θα ξεκαθαρίζει τον ορίζοντα σε αυτόν τον τομέα. Που να δείχνει ποσά επένδυσης και θέσεις εργασίας, τομείς εργασίας, κλπ. φυσικά ακόμη περισσότερο τα άλλα κόμματα. Εκτός από το ΛαΟΣ, το οποίο επιθυμεί την καθεστηκυία τάξη, με την οποία θα συνεργάζεται και θα παίζει τον ηγετικό ρόλο, απομονώνοντας τον πολιτικό φόβο της αριστεράς, μετά των άλλων αστικών κομμάτων και των εταίρων στην Ευρώπη του κεφαλαίου.

ΝΕΑ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ (31 Οκτωβρίου 2011)

Ν.Δ.-22,2% – Πα.Σο.Κ.: 14,7% – Κ.Κ.Ε.: 9,1% – ΛΑ.Ο.Σ.: 6.3% – Σύ.Ριζ.Α.: 5.1% – Δημ.Αρ.: 4.2% – Οικολόγοι Πράσινοι: 3,4% – ΔηΣυ.: 2.6% – ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ: 1.8%.

Advertisements