Εκτελέστηκε… ο Εκτελεστικός Διευθυντής της «Μεγαλώνυμης»

Με το συνηθισμένο τρόπο του πισώπλατου μαχαιρώματος, η «Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ κλπ.» εξετέλεσε τον Εκτελεστικό της Διευθυντή, κ. Γιώργο Σινογιάννη, μόλις γύρισε από την Ελλάδα. Τα αίτια είναι άγνωστα, και απ’ότι ακούγεται, ο Εκτελεστής άλλων υπαλλήλων καταφεύγει στη δικαιοσύνη για την κατά τη γνώμη του «άδικη απόλυση».

Ποιος, πότε, πως αποφάσισε την εκτέλεση του Εκτελεστικού Διευθυντή, μένει προς το παρόν κρυφό. Εκείνο που πάντως φημολογείται είναι ότι αντικατεστάθη πάραυτα. Ήταν δηλαδή μια εκπαραθύρωση που συνοδεύτηκε από τον γνωστό νεποτισμό του προεδρικού περιβάλλοντος.

Η θέση του Εκτελεστικού Διευθυντή δημιουργήθηκε μετά από έναν συμφερτό ψευτοεπιχειρημάτων της ομάδας Θεοδοσόπουλου-Μαρίνου. Μάλιστα ο Μαρίνος, έπεισε την παροικία ότι έψαχνε σε όλον τον Καναδά και τον βρήκε τελικά στο… Μοντρεάλ. Η θέση δημιουργήθηκε το 2006, με την πρόθεση να υπάρχει γενικός διευθυντής. Μετά έγινε Εκτελεστικός Διευθυντής, για να μην χάνουν οι σύμβουλοι την εξουσία. Έτσι, ο Εκτελεστικός Διευθυντής εκτελούσε τα αποφασισμένα των συμβούλων, χωρίς να έχει τα περιθώρια δημιουργίας προγραμμάτων, κατάθεσης στρατηγικών στο Δ.Σ., κλπ. Απλά το Δ.Σ. μετέτρεψε τον Εκτελεστικό Διευθυντή, σε μια καρέκλα που ουσιαστικά έπαιρνε 70-80000 δολ. για να μην κάνει καμιά πνευματική εργασία.

Με την πρόσληψή του, οι παρατάξεις της ΕΠΟΚ, του κ. Παγώνη, του κ. Μαρή, και των Θεοδοσόπουλου-Μαρίνου, εψήφισαν να συμπεριληφθεί στους εσ. κανονισμούς η υποχρέωση της ΕΚΜ να έχει γενικό-εκτελεστικό διευθυντή επίσημα, και η κ. Παπαθανάκου, ιδιοκτήτρια του Σαββατιανού πρωϊνού ελληνικού προγράμματος στον ραδ. σταθμό CFMB, χοροπήδαγε από τη χαρά της αναφερόμενη στην πρόσληψη του κ. Γ. Σινογιάννη και δίνοντας «συγχαρητήρια στον brother», υπονοώντας τον συνδετικό τους κρίκο στην οργάνωση της τοπικής ΑΧΕΠΑ.

Η θέση του εκτελεστικού ή γενικού ή όπως κατά καιρούς ήθελαν τα δ.σ. της Κοινότητας να ονομάζουν αυτή τη θεση, είναι μια αποτυχία, που το μόνο που έχει καταφέρει είναι να υπάρχει κάποιος για να κάνει τη «βρώμικη» δουλειά τους.

Η «μεγαλώνυμη» καταρακύλισε ακόμη περισσότερο φέτος. Από το 2004 ή 2005 η διοίκηση Κατσαμπάνη ξεκίνησε ένα μεγάλο ελληνικό φεστιβάλ, στην προκυμαία του παλαιού Μοντρεάλ. Η διοίκηση Μπαλαμπάνου κατάφερε σιγά-σιγά να το υποβαθμίσει και να το συρρικνώσει και φέτος να το συγχωνεύσει με το πανηγύρι της 15ης Αυγούστου, έξω από τις εκκλησίες της Κοινότητας, επί της οδού St-Roch, στο γκέτο του Park-Extension. «Hellenic Flame Festival/Πανηγύρι» παρουσιάζεται στο FB.

Κοντά σε όλα αυτά, το υπουργείο Παιδείας Quebec μετά από τη συνεχείς περικοπές προς το δημοτικό σχολείο ΣΩΚΡΑΤΗΣ, είχε αποφασίσει να μην δώσει άδεια λειτουργίας διότι το σχολείο αργούσε να καταθέσει τον σχολικό απολογισμό. Προφανώς, η θέση του γεν. διευθυντή (των 5 παραρτημάτων) δεν επαρκούσε για να γίνει έγκαιρα ο απολογισμός, απλά διότι οι πληροφορίες μας λένε ότι ο γενικός διευθυντής εργάζεται παράλληλα και στο δήμο του Μοντρεάλ, και ίσως διατηρεί και τρίτη απασχόληση. Αυτό που ίσως πρέπει να γνωρίζει η παροικία είναι αν η «Μεγαλώνυμη» δεν έχει να πληρώσει το γ.δ. του ΣΩΚΡΑΤΗ (που υποθέτουμε ότι ο μισθός του δικαιολογείται στα κονδύλια που δίνει το υπουργείο παιδείας του Κεμπέκ) και αναγκάζεται ο άνθρωπος να διατηρεί και άλλες παράλληλες θέσεις, ή τις κρατάει για «καλό και κακό», μήπως βρεθεί χωρίς δουλειά όπως ο κ. Σινογιάννης.

Αφού, λοιπόν, με το ζόρι κατάφεραν να ετοιμάσουν τον απολογισμό, το υπουργείο, υποπτευόμενο την ανικανότητα του συστήματος, έδωσε άδεια για έναν χρόνο και απαίτησε όπως όλοι οι διδάσκοντες στο σύστημα να έχου άδεια διδασκαλίας (κάτι που κάθε άλλο παρά ήταν η νόρμα για τους έλληνες δασκάλους/ες).

Advertisements

Ελληνικός οργανισμός καταθέτει μη αληθή στοιχεία στη γερουσία του Καναδά;

Πολλά γίνονται στην παροικία. Όσο γίνονται εντός και δεν φτάνουν παραπέρα, όχι ότι δικαιολογούνται αλλά λες και ένα «τέλος πάντων, τρωγώμαστε μεταξύ μας».

Τι γίνεται όμως όταν πηγαίνεις να συναντηθείς με τη γερουσία του Καναδά; Μπορείς να λές ότι είσαι κάτι που δεν είσαι; Να καταγράφεσαι στα επίσημα αρχεία, ως εκπρόσωπος ενός οργανισμού με τίτλο που δεν υπάρχει σε αυτόν τον οργανισμό αλλά σε κάποιον άλλον.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΑΝΑΔΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ αποκαλύπτει ότι φτάσαμε και μέχρι εκεί.

Από τα πρακτικά της καναδικής γερουσίας προκύπτει ότι στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, η μόνιμη επιτροπή της γερουσίας για θέματα των επισήμων γλωσσών, στην έκθεση της «The Vitality of Quebec’s English-speaking Communities: From Myth to Reality» συνατήθηκε με διάφορα γκρουπ. Μεταξύ των γκρουπ ήταν και τα εθνοπολιτιστικά. Να τι καταχωρείται στην έκθεση της επιτροπής:

Rencontre avec les représentants de communautés ethnoculturelles, 17.09.2010

• George Sinoyannis, directeur général, Congrès hellénique du Québec

• Eleni Sakotakis, directrice des services sociaux, Congrès hellénique du Québec

• Giuliano D’Andrea, vice-président, Canadian-Italian Business and Professional Association

Ο κ. Γιώργος Σινογιάννης, γενικός διευθυντής της Ελληνικής Κοινότητας Μοντρεάλ, παρουσιάζεται ως γενικός διευθυντής του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ, και
η κ. Ελένη Φακοτάκη, διευθύντρια των κοινωνικών υπηρεσιών της Ελληνικής Κοινότητας Μοντρεάλ, παρουσιάζεται ως διευθύντρια των κοινωνικών υπηρεσιών του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ.

Χωρίς αμφιβολία, υπάρχει περίπτωση να έχουν τις ίδιες θέσεις και στο Ελληνικού Κογκρέσο του Κεμπέκ, αν βέβαια είχε γενικό διευθυντή και κοινωνικές υπηρεσίες….

Μπορείτε να το επιβεβαιώσετε εδώ, στη σελίδα 127-128.

Πρέπει να ενημερώσουμε και από δω, ότι απλά οι οργανισμοί μας είναι σε χέρια αμαθών και δεν αντανακλούν τη σοβαρότητα της παροικίας. Δεν είμαστε όλοι κουτοπόνηροι.

Επίσης είναι απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι η παροικία μας είναι δίγλωσση. Είμαστε ακόμα μια αγγλόφωνη εθνοπολιτισμική κοινότητα; Μετά από 40 χρόνια γαλλόφωνης εκπαίδευσης (τουλάχιστον 2 αν όχι τρεις γενιές), θεωρούμε τους εαυτούς μας αγγλόφωνους, επειδή η θρησκευτικο-φιλελεύθερη ομάδα της παροικίας θέλει να παίρνει τις επιδοτήσεις από το Κεμπέκ για την εκπαίδευσή της αλλά να διαιωνίζει το παρελθόν… Υπάρχει κομμάτι της παροικίας που μιλάει μόνον γαλλικά. Υπάρχει κομμάτι της που μιλάει μόνον αγγλικά, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της νεότερης παροικίας είναι διγλωσσο., τόσο χάριν των σχολείων ΣΩΚΡΑΤΗΣ που προωθούν την γαλλική γλώσσα στις νέες μας γενιές, όσο και διότι με την πάροδο του χρόνου το Κεμπέκ άνοιξε τις πόρτες για την εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας σε όλες τις μειονότητες συμπεριλαμβανομένων και των μη καθολικών. Οι νέες γενιές της παροικίας ζουν και προκόβουν στο Κεμπέκ έχοντας τη δυνατότητα να μιλούν τουλάχιστον τρεις γλώσσες (Γαλλικά, Αγγλικά, Ελληνικά) αν όχι περισσότερες. Απλά η συντηρητική μερίδα της παροικίας, που καθοδηγείται από την εκκλησία και το φιλελεύθερο κόμμα αρνείται να ακολουθήσει τις αλλαγές της παροικίας, ως μέρος της κεμπεκιώτικης κοινωνίας και παραμένει γκετοποιημένη.