Volcanic Artifacts Imply Ice-Age Mariners in Prehistoric Greece

A new technique offers evidence of early seafaring traders in the Aegean Sea.

Aug 26, 2011

(ISNS) — Mariners may have been traveling the Aegean Sea even before the end of the last ice age, according to new evidence from researchers, in order to extract coveted volcanic rocks for pre-Bronze Age tools and weapons.

A new technique which dates obsidian — volcanic glass which can be fashioned into tools — suggests that people were mining for obsidian in Mediterranean waters and shipping the once valuable rocks from the island of Melos in modern day Greece as far back as  15,000 years ago.

«Obsidian was a precious natural rock-glass found only in Melos, some in [the modern-day Greek areas of] Antiparos and Yali,» explained Nicolaos Laskaris of the University of the Aegean in Greece. «From there it was spread all over the Aegean and in the continent too through contacts of trade.»

If you wanted to have sharp tools and weapons in the days before bronze, you needed places like Melos. But you also needed a boat to get there. The evidence that people were crossing over to Melos even before the end of the last ice age comes from obsidian artifacts found in the Franchthi cave on the Peloponnese peninsula in southern mainland Greece — far from the island of Melos. Previous geochemical work had already established the artifacts were from Melos, but figuring out when they were brought from the island is a trickier problem.

«They were sailors, certainly, especially in the Aegean region they followed little islands jumping like a frog reaching also Asia Minor and the Greek mainland,» said Laskaris, who with his colleagues has published a paper about the discovery  in the Sept. 2011 issue of Journal of Archaeological Science. «Until now only in Franchthi cave obsidians had been found at circa 8,500 B.C. Now we prove earlier contact with coastal sites was a fact.»

Laskaris and his colleagues turned to a method called obsidian hydration dating (OHD) combined with a newer technique known as secondary ion mass spectrometry of surface saturation (SIMS-SS) to determine how much water had penetrated the obsidian surfaces that were exposed to the air by prehistoric humans who were chipping the rocks to make tools and weapons.

«A freshly exposed obsidian surface contains microscopic cracks, into which water absorbs over time,» explained researcher Ellery Frahm, of the University of Minnesota Twin Cities, and president-elect of the International Association for Obsidian Studies. The OHD method alone is not very reliable at dating the fractures on the rocks, because it has a couple of serious limitations, she said.

The first is the fact that it’s difficult, when looking at the rock surface through a microscope, to see and measure how deep the fuzzy water diffusion zone penetrates into a rock.

«Where do you measure along this fuzzy line? Second, the diffusion front isn’t really where it looks to be. A straw appears to bend in a glass of water due to the difference in refraction index of air and water, so the diffusion front in obsidian isn’t really where it appears to be either for the same reason,» Frahm explained.

But when SIMS-SS, the new mass spectrometry technique, is added to the picture, scientists can actually quantify the water that penetrates a rock.

«SIMS can directly measure the water in obsidian over a depth,» Frahm said. «A particle beam removes ions from the obsidian in extremely thin layers, it is like individually measuring the composition of each onion peel layer.» That way the change in water content can be plotted with depth, revealing exactly how it changes.

Using the new SIM-SS method, Laskaris and his colleagues were able to determine that Melos obsidian artifacts were making it to the mainland earlier than previously believed. That naturally implies that people were crossing between islands very early in some unknown types of boats.

SOURCE: By Larry O’Hanlon, ISNS Contributor, Inside Science News Service ( http://www.insidescience.org/ )

Advertisements

Περιμένοντας δικαιοσύνη και ανάπτυξη: Η τύχη του «Ταμείου Μολυβιάτη»

Πολλές παροικίες αποδήμων, ανά τον κόσμο συνεισέφεραν μέσω οργανισμών, συλλογικών ή ιδιωτικών, στο ειδικό ταμείο για τους πυρόπληκτους. Με το άρθρο που δημοσιεύεται αποκαλύπτεται η κοροϊδία της κυβέρνησης, η οποία το 2010 έκλεισε το ειδικό ταμείο και μετέφερε τα χρήματα στο Υπ. Οικονομικών.
Για να μπορέσει η κυβέρνηση να είναι φερέγγυη και οι πολίτες να συνεισφέρουν και για την αποπληρωμή του χρέους, στον ειδικό λογαριασμό που έχει καθοριστεί, απαιτείται διαφάνεια και έκδοση περιοδικού απολογισμού.
Της Ζώτου Έλλης-Ημερομηνία δημοσίευσης: 28/08/2011- εφημερίδα ΑΥΓΗ

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα μαύρα σύννεφα καπνού που σκέπαζαν τέτοιες ημέρες πριν από τέσσερα χρόνια όλη την Πελοπόννησο που είχε τυλιχθεί στις φλόγες; Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους μαυρισμένους από τους καπνούς ανθρώπους να τρέχουν να σωθούν, 75 (!) από τους οποίους δεν τα κατάφεραν και βρήκαν πραγματικά μαρτυρικό θάνατο στις φλόγες και εκείνον τον κοκκινόμαυρο ουρανό που έβρεχε στάχτη σε όλη την επικράτεια;

Σίγουρα όχι οι κάτοικοι του νομού Ηλείας που τέσσερα χρόνια μετά τις τραγικές εκείνες ημέρες που σβήστηκαν ολόκληρα χωριά από τον χάρτη και ξεκληρίστηκαν οικογένειες συνεχίζουν να είναι αντιμέτωποι με τις συνέπειες της καταστροφής.

Η Αρτέμιδα και η Μάκιστος, χωριά που εξαφανίστηκαν από τον χάρτη, ξαναφτιάχτηκαν, το πρώτο από την κυπριακή κυβέρνηση και το δεύτερο από τον επιχειρηματικό όμιλο Βαρδινογιάννη. Ωστόσο, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι και
παραδέχεται και ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Απόστολος Κατσιφάρας, μπορεί τα σπίτια να χτίστηκαν, δεν διασφαλίστηκε όμως η επιστροφή των κατοίκων σε αυτά, καθώς δεν συνοδεύτηκαν και από κίνητρα, όπως εύρεση εργασίας, για να παραμείνουν.

Την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλουν κάτοικοι αγνοείται η τύχη του «Ταμείου Μολυβιάτη» ή στην καλύτερη περίπτωση χρησιμοποιείται για άλλες δράσεις.
Πρόκειται για ταμείο που φτιάχτηκε από τις δωρεές πολιτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό για τους πυρόπληκτους, το οποίο καταργήθηκε το 2010 και τώρα ανήκει στο υπουργείο Οικονομικών.

Σπήλιος Κάρτας: «Έχουν ξεχάσει τον άνθρωπο!»

«Έχουν ξεχάσει τον πιο βασικό παράγοντα, τον ανθρώπινο» τονίζει ο Σπήλιος Κάρτας μιλώντας στην «Αυγή» της Κυριακής, λίγη ώρα μετά το τρισάγιο εις μνήμη των θυμάτων της Αρτέμιδας, όπου έχασε τον αδελφό του, την αδελφή του με τα τέσσερα παιδιά της και τη μητέρα του γαμπρού του.

«Ζητάμε δικαίωση και βοήθεια, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που χρειάζονται φροντίδα, από ιατροφαρμακευτική περίθαλψη μέχρι ψυχολογική στήριξη, μια γυναίκα για παράδειγμα τέσσερα χρόνια μετά βρίσκεται μέχρι σήμερα σε άγρυπνο κώμα»,
συμπληρώνει και αναφερόμενος στο θέμα του «Ταμείου Μολυβιάτη» υπογραμμίζει πως τα χρήματα αυτά δόθηκαν για τους ανθρώπους και όχι για τους δημάρχους, για να υποδεικνύουν έργο.

Με θέμα άλλωστε το «Ταμείο Μολυβιάτη», ο Σπήλιος Κάρτας έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό στις 3 Αυγούστου, στην οποία γράφει μεταξύ άλλων: «Από τα χρήματα που είχαν δώσει εκατομμύρια άνθρωποι από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό τότε, τίποτα δεν έχει δοθεί σε αυτές. Το περιβόητο «Ταμείο Μολυβιάτη» καταργήθηκε. Πού πήγαν τα χρήματα αυτά; Σας ρωτώ: που είναι αυτά τα ιερά χρήματα που από το υστέρημά τους είχαν δώσει οι φιλεύσπλαχνοι άνθρωποι το 2007 και μετά; Μαθαίνουμε ότι πηγαίνουν σε αναπτυξιακά έργα της περιοχής. Αληθεύει; Αλλά και πάλι, οι άνθρωποι αυτοί τα έδωσαν για τους ανθρώπους που επλήγησαν από τις φωτιές. Και αυτοί δεν έχουν πάρει τίποτα… Γιατί;»

Απόστολος Κατσιφάρας: «Η πολιτεία δεν έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της»

Ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Απόστολος Κατσιφάρας μιλώντας στην «Αυγή» της Κυριακής για το θέμα επιβεβαιώνει ουσιαστικά όσα καταγγέλλουν οι κάτοικοι. «Η Ηλεία, τέσσερα χρόνια μετά, είναι ακόμα αντιμέτωπη με την πληγές της παρά την κυρίως οικιστική αποκατάσταση. Το αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης του νομού και τα ειδικά προγράμματα ανασυγκρότησης για κάθε πληγείσα περιοχή βρίσκονται ακόμα στα χαρτιά των υπουργείων. Η πολιτεία δεν έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, κυρίως στον αναπτυξιακό τομέα για να υπάρξει ανάπτυξη» παραδέχεται και αναφερόμενος στο θέμα του «Ταμείου Μολυβιάτη» εξηγεί πως «αυτή τη στιγμή υπάρχουν γύρω στα 100 εκατομμύρια ευρώ στο ταμείο που μετά την
κατάργησή του ανήκουν στο υπουργείο Οικονομικών. Χρήματα που περιμένουν την κυβέρνηση να φέρει στη Βουλή σχέδιο νόμου για την ανασυγκρότηση του νομού και των ειδικών δράσεων, ώστε να αποδεσμευθούν και να χρησιμοποιηθούν εκεί.»

Όπως υπογραμμίζει ο Α. Κατσιφάρας, το Περιφερειακό Συμβούλιο έχει ζητήσει από τα αρμόδια υπουργεία την άμεση κατάθεση και ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου. Στο μεταξύ, σύμφωνα πάλι με τον περιφερειάρχη, έχουν αντληθεί ήδη κονδύλια από το ταμείο για να χρηματοδοτηθούν αναπτυξιακά έργα στην περιοχή, τα οποία όμως παραδέχεται πως είναι αποσπασματικά και μεμονωμένα και πιθανότατα δεν θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα ή τα αποτελέσματα που θα είχαν αν ήταν ενταγμένα σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανασυγκρότησης και αποκατάστασης, αυτό δηλαδή που είναι  ακόμα στα χαρτιά.

Περιμένοντας τη δικαιοσύνη

Όσο για τη δικαίωση που περιμένει ο κ. Κάρτας και οι οικογένειες που έχασαν τους αγαπημένους τους, αυτή πήρε αναβολή για τις 6 Οκτωβρίου, ημέρα που αναμένεται να βρεθούν ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηλείας τα έξι άτομα που σύμφωνα με την πρόταση του εισαγγελέα Π. Μεϊδάνη ευθύνονται για το ολοκαύτωμα στην Ηλεία, που στοίχισε τη ζωή σε 36 ανθρώπους και προκάλεσε ανυπολόγιστη οικολογική καταστροφή.

Ένα χρόνο πριν, τον Ιούλιο του 2010 ο εισαγγελέας Παναγιώτης Μεϊδάνης με πρότασή του προς το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, την οποία έκανε τελικά δεκτή τον Ιανουάριο του 2011, είχε ζητήσει την παραπομπή σε δίκη για τη νοικοκυρά Σοφία Νικολοπούλου, τον πρώην νομάρχη και νυν αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Χαράλαμπο Καφύρα, τον δήμαρχο Ζαχάρως Πανταζή Χρονόπουλο, τον αξιωματικό της Πυροσβεστικής Νικόλαο Μιχαλόπουλο, τον εποχικό πυροσβέστη Παναγιώτη Τσούρα και τον τότε υπαρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Φώτη Παππά.

Στο σημείο αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι αρχικά υψηλόβαθμα στελέχη της τότε κυβέρνησης και υπουργοί πίσω από το ολοκαύτωμα της Ηλείας έβλεπαν τρομοκράτες, αναρχικούς και ξένους πράκτορες. Τρία χρόνια δικαστικής έρευνας που κατέληξαν στο πόρισμα του εισαγγελέα Μεϊδάνη και στη συνέχεια το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηλείας οδήγησαν σε μια συνταξιούχο νοικοκυρά που έφτιαχνε κόλλυβα και ξέχασε την κατσαρόλα στο μάτι (!) με αποτέλεσμα να ξεσπάσει φωτιά και σε 5 άτομα των οποίων οι παραλείψεις και ενέργειες προκάλεσαν την τραγωδία του Αυγούστου του 2007.

Τα αδικήματα τα οποία αποδίδονται στους έξι είναι κατά περίπτωση εμπρησμός δάσους από αμέλεια, εμπρησμός πραγμάτων από αμέλεια, ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή (σ.σ.: αφορά τους 36 ανθρώπους που κάηκαν ζωντανοί στις 24.8.2007). Αξίζει να σημειωθεί ότι αρχικά η αντεισαγγελέας Πύργου είχε αποφασίσει να θέσει την υπόθεση στο αρχείο, γιατί δεν εντόπισε σε κάποιον αρμόδιο ποινικές ευθύνες, ωστόσο η υπόθεση ξανάνοιξε μετά την επιμονή του Γιώργου Παρασκευόπουλου, ο οποίος στην πυρκαγιά είχε χάσει τα τέσσερα παιδιά του, τη σύζυγό του και τη μητέρα του, που άσκησε προσφυγή στην Εισαγγελία Εφετών Πάτρας.