Στη φθίνουσα πορεία – Περικοπές στην ελληνική γλώσσα

Γίνεται κάθε μέρα και πιο ξεκάθαρο ότι η αποκαλούμενη «ελληνική ορθόδοξη εκκλησία» είναι απλά μια χριστιανική ορθόδoξη εκκλησία που χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα, όπως η καθολική χρησιμοποιεί την λατινική. Δεν διαφέρει σε τίποτα από τους Ταλιμπάν που έσπαγαν και κατεδάφιζαν κάθε αρχαίο, ιστορικό στοιχείο που δεν είχε σχέση με τη μουσουλμανική τους θρησκεία. Την τέχνη αυτή, όπως ιστορικά πλέον καταγράφεται, αλλά επιβεβαιώνεται επίσης και από τις ίδιες αρχές της ελληνικής ορθόδοξης εκκλησίας, την δίδαξε η ίδια, όταν τα στελέχη και οι φανατικοί οπαδοί της κατακερμάτιζαν τους αρχαίους ναούς, για να στήσουν επάνω σε αυτούς τις δικές τους εκκλησίες, και τα γεννητικά όργανα των αγαλμάτων. Αν και οι σύγχρονοι απολογητές της εκκλησίας προσπαθούν με περίσσια «πειθώ» να μας πουν ότι ήταν «από σεβασμό προς τον ελληνικό πολιτισμό» και από μια πολιτική για «τη συνέχιση του ελληνικού πολιτισμού», πολύ δύσκολα κρύβουν τα μειδιάματα ακόμα και των δικών τους φρενόφερων φερέφονων.

Είμαστε, λοιπόν υπό την επίρροια ενός θρησκευτικού ναρκωτικού, στο οποίο οι περισσότεροι συμπάροικοι έχουν εθιστεί και υποκύπτουν όποτε έχουν μια ανθρώπινη κοινωνική ανάγκη. Ασθένεια, γάμος, βάπτιση, θάνατος, συμβουλή για οικογενειακά θέματα είναι κοινωνικές ανάγκες για τις οποίες εκ κεκτημένης ταχύτητας, οι συμπάροικοί μας έστρεφαν τα βλέμματά τους στον παπά της εκκλησίας. Τεράστια ποσά, οι συμπάροικοι κάθε βαλαντίου καταθέτουν στην εκκλησία: από αδύναμες γριούλες που πιστεύουν ότι θα σώσουν την ψυχή και κουβαλάνε την μικρή σύνταξή τους στον «ιερό ναό του θεού», μέχρι πλούσιους επιχειρηματίες που με τις δωρεές τους εξασφαλίζουν την πολυτελή ζωή του ιερέα της αγαπημένης τους ενορίας αλλά και τον καλλωπισμό του «ιερού χώρου». Αν ζούσαμε στον Μεσαίωνα, ο γράφων αυτό το πόνημα, θα είχε ριχτεί στην πυρά. Αλλά ο αγώνας των σοφών και εμπνευσμένων ανθρώπων, σταλαγματιά, σταλαγματιά άντρωσε το κίνημα της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού και το πέρασε από τον έναν στον άλλον. Ανακαλύπτοντας τα αρχαία ελληνικά συγγράμματα, άνδρωσαν το ουμανιστικό κίνημα που στηρίχτηκε βασικά στο «ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του».

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… έτσι άρχισαν να δημιουργούνται σχολεία που δεν ελέγχονταν από τις εκκλησίες, γιατί εκεί το μόνο που μάθαιναν ήταν ότι δεν χρειάζεται να καλλιεργούν το μυαλό τους αλλά μόνον να προσεύχονται «για τη μετα θάνατον ζωήν». Αργά, αλλά σταθερά για 150 περίπου χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιώντας το λόγο, τη σκέψη και το πείραμα έφτασαν στη βιομηχανική επανάσταση και από κει μέχρι στις ημέρες μας.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… όταν οι Ευρωπαίοι ανακάλυπταν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και αντλούσαν τη γνώση που τους επέτρεψε να δημιουργήσουν μέσα από τις στάχτες του θρησκευτικού φανατισμού, τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, εμείς είμασταν υπόδουλοι από την υλική άποψη στους Οθωμανούς και πνευματικά στους ορθόδοξους χριστιανούς. Η κατοχή ήταν διπλή, φυσική και πνευματική. Κάθε φωνή που καλούσε σε επανάσταση ενάντια στους φυσικούς και πνευματικούς κατακτητές ήταν εκ των προτέρων καθορισμένη να πνιγεί στο αίμα ή στον αφορισμό.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… μόνον με την γαλλική επανάσταση, οι φιλελεύθερες ιδέες οδήγησαν την προοδευτική Ευρώπη να σταθεί μαζί με τη ορθόδοξη τσαρική Ρωσσία, που ήταν συνεχώς στα μαχαίρια με του Οθωμανούς, στο πλευρό των Ελλήνων. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν αντιδραστική, φίλη της Αυστριακής Αυτοκρατορίας υπό τον Μέττερνιχ, και θα κατέπνιγε κάθε μορφή επανάστασης αν η Αγγλία και η Γαλλία δεν στήριζαν την ελληνική επανάσταση. Δεν ήταν λοιπόν η ορθόδοξη εκκλησία που στήριξε τον αγώνα, αλλά οι προοδευτικοί ευρωπαϊκοί  λαοί, που ενθουσιασμένοι από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό συμπαραστάθηκαν στους γραικούς, ρωμιούς ή οτιδήποτε άλλο, που έγραφαν και μίλαγαν ελληνικά. Το ίδιο αργότερα έκαναν με τη φυλή των Εβραίων και μετά το ολοκαύτωμα οι άνθρωποι αυτοί απέκτησαν ένα κομμάτι γης στα χώματα των πατέρων τους που το ονόμασαν Ισραήλ. Στη δική μας περίπτωση, το ονόμασαν Ελλάδα, ακολουθώντας τις ιστορικές πηγές για την οριοθέτησή της.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Θα μου πείτε, τι νόημα έχουν όλα αυτά, ένας βερμπαλισμός για ιστορικά γεγονότα που μπορεί κάποιος να τα βρει σε βιβλία ειδημόνων. Απλά θέλω να στηρίξω την άποψη ότι η χρήση της ελληνικής γλώσσας από την ορθόδοξη μεταβυζαντινή εκκλησία είναι απλά η συνέχιση της χρήσης μιας γλώσσας που κυρίαρχη στα προβυζαντινά χρόνια αποτέλεσε εργαλείο για την ορθόδοξη εκκλησία, ώστε να απλωθεί στην ανατολική Μεσόγειο, καθ’ον χρόνο οι διασπώμενοι καθολικοί χρησιμοποιούσαν την λατινική γλώσσα για να απλωθούν στην Ευρώπη. Δεν γνωρίζω αν ποτέ η ορθόδοξη εκκλησία επέβαλε την ελληνική γλώσσα σε φύλλα που εκχριστιανίστηκαν εκ των υστέρων. Δεν γνωρίζω τέτοιες περιπτώσεις, αλλά ούτε και αναζήτησα να βρω. Πάντως το δίδυμο Κύριλλου-Μεθόδιου είναι ένα παράδειγμα που στηρίζει την άποψη ότι χρησιμοποιήθηκε το ελληνικό αλφάβητο για να γράφεται η γλώσσα των νέων χριστιανικών φύλλων, και όχι για να διδαχτεί η ελληνική γλώσσα. Δεν είναι λοιπόν παρά ένα εργαλείο απαραίτητο σε κάποια χρονική στιγμή, η ελληνική γλώσσα, και τίποτα άλλο. Η σύγχρονη ορθόδοξη ελληνική εκκλησία προσπαθεί να μας πείσει ότι χριστιανισμός και ελληνισμός είναι ΕΝΑ. Και πολλοί Έλληνες το πιστεύουν.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Μια τέτοια περίπτωση, πίστης στο αθεμελίωτο «ο χριστιανισμός και ο ελληνισμός είναι ΕΝΑ» της ελληνικής ορθόδξης εκκλησίας, είναι χωρίς αμφιβολία η περίπτωση των ελληνικών παροικιών. Πράγματι, στην παροικία του Μόντρεαλ, η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλ (ΕΚΜΜ) διατηρεί 5 εκκλησίες: τον Αγιο Γεώργιο, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την Παναγίτσα, τον Αγ. Ιωάννη (ή Αγ. Μαρίνα κατά την επίσημη ονομασία της Επισκοπής), τον Αγ. Νικόλαο και τον Τίμιο Σταυρό. Παράλληλα έχει και πέντε σχολικά κτήρια: Σωκράτης ΙΙ, ΙΙΙ, IV, V και «Δημοσθένης». Ο Σωκράτης Ι έχει σταματήσει να λειτουργεί λόγω μικρού αριθμού μαθητών.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Οι πέντε εκκλησίες συντηρούνται εξ ολοκλήρου από την ΕΚΜΜ. Επισκευές,  αγορές, μισθοί, και κάθε άλλου είδους έξοδα είναι υποχρέωση της ΕΚΜΜ. Στα έξοδα αυτά συμπεριλαμβάνεται και ο φόρος επί των εσόδων, καθαρών ή μικτών, μερικών ή συνολικών (δεν έχει καμιά σημασία) που αποστέλλεται στην Επισκοπή. Μια ολόκληρη κοινότητα πολιτών είναι επιφορτισμένη να διατηρεί, ανεξαρτήτως των οικονομικών της δυνατοτήτων, μια δομή που διοικείται από ένα άλλο κεντρικό γραφείο. Οι γραικοί στο Μόντρεαλ και ο Πασάς στο Τορόντο.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Τα πέντε σχολεία επίσης συντηρούνται εξ ολοκλήρου από την ΕΚΜΜ. Επισκευές, αγορές, μισθοί και κάθε είδους άλλα έξοδα είναι υποχρέωση της ΕΚΜΜ. Η Ελληνική Κοινότητα από την ονομασία της και μόνον έχει την υποχρέωση να παραμένει «ΕΛΛΗΝΙΚΗ» και ο μόνος τρόπος είναι να διατηρεί την ελληνική γλώσσα, από γενιά σε γενιά.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Τα ιστορικά γεγονότα της ΕΚΜΜ σηματοδοτούν μια φθίνουσα πορεία όσον αφορά στην «ΕΛΛΗΝΙΚΗ» ταυτότητά της. «Περικοπές στα σχολεία, μείωση διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας» είναι η νέα πολιτική του αδύναμου και ανίκανου Δ.Σ. της ΕΚΜΜ. Περικοπές 800 000 δολαρίων δρομολογεί το Δ.Σ. Από τις περικοπές των μισθών των δασκάλων και προσωπικού προβλέπει να μειώσει τα έξοδα της παιδείας κατά 300 000 δολάρια (οι μισθοί του προσωπικού των ιερέων μένουν άθικτοι, καθορισμένοι από την Επισκοπή). Από τις περικοπές μεταφοράς μαθητών στα σχολεία προβλέπεται να μειώσει τα έξοδα κατά 250 000 δολάρια. Από τις περικοπές στη διδασκαλία της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ προβλέπεται να μειώσει τα έξοδα κατά 100 000 δολάρια. Περικοπές ύψους 650 000 δολαρίων που έχουν άμεση επίπτωση στην Παιδεία, και στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ. Σε μια εποχή που απαιτείται ενταντικοποίηση της ελληνικής παιδείας, το Δ.Σ. επιλέγει περικοπές σε αυτό τον σημαντικότατο, νευραλγικό τομέα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Άρα στην αδυναμία να εφαρμόσει την αρχή του κινήματος του ανθρωπισμού «Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Άρα θα γινόμαστε χειρότεροι, μόνο και μόνο για να μην περικόψουμε από τομείς που έχουν άμεση σχέση, και κανένα όφελος για τους Έλληνες, με τη λειτουργία της παρασιτικής εκκλησίας. Το μήνυμα αυτό περνάει στη συνείδηση των πολιτών ελληνικής καταγωγής οι οποίοι αισθάνονται ότι το κίνημα του ανθρωπισμού στην παροικία υποχωρεί, το κίνημα του θρησκευτικού φανατισμού ισχυροποιείται και επενδύουν σε αυτό κάνοντας τεράστιες δωρεές στην Επισκοπή αντί στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.

Ένα από τα μνημεία της Ελληνικής Παιδείας στην παροικία μας είναι το κτήριο της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων. Η πώλησή του θα καλύψει τρέχοντα λειτουργικά έξοδα μισθών δασκάλων. Σχεδόν με «δάκρυα στα ματιά» άφησαν κάποιοι υποστηρικτές της πρότασης να εννοηθεί ότι οδηγούνται σε αυτή την απόφαση. Υποκρισία πρώτου μεγέθους. Όλοι το καταλαβαίνουν. Το Δ.Σ. προκειμένου να γαντζωθεί στην εξουσία, προτιμάει να γίνει ο δήμιος της παροικιακής εκπαιδευτικής μας ιστορίας. Τα ονόματα σχολικών μονάδων «Σωκράτης», «Δημοσθένης», «Αριστοτέλης», «Πλάτων-Όμηρος» είναι η βιτρίνα, πίσω από την οποία απεργάζονται την ελληνική παιδεία.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Δυστυχώς η παιδεία αυτών που διοικούν είναι περιορισμένης έκτασης. Φημολογείται ότι το επόμενο κτίσμα που θα πάει για πούλημα είναι το σχολικό κτήριο και το οικόπεδο επί της οδού Hoode (όπου στεγαζόταν το παράρτημα ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ι και τώρα λειτουργεί ένας από τους παιδικούς σταθμούς της ΕΚΜΜ). Η ένωση της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας Λαβάλ με την Ελληνική Κοινότητα Μοντρεάλ ήταν αποτέλεσμα της προς πτώχευση πορείας της πρώτης, με αποτέλεσμα η δεύτερη να αναλάβει όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις και να μην χαθούν οι δυο εκκλησίες και το ένα σχολικό κτήριο. Το line of credit της ΕΚΜΜ ύψους 700 000 δολαρίων έχει ήδη ξεπεραστεί κατά πολύ. Σε όλη αυτή την οικονομική αγωνία, η Επισκοπή δεν συνδράμει ούτε με ένα σεντ. Όλα τα βάρη των εκκλησιών πέφτουν στις πλάτες των ανίκανων ηγετίσκων και συμβούλων του Δ.Σ. της ΕΚΜΜ (υπάρχουν ίσως κάποιες μοναχικές εξαιρέσεις που όμως δεν επηρεάζουν τον κανόνα της φθίνουσας πορείας). Μια λύση μόνο υπάρχει, η ΕΚΜΜ να απαλλαγεί από τις οικονομικές υποχρεώσεις των εκκλησιών και να λαμβάνει μίσθωμα ανάλογο με τα χρήματα που έχει επενδύσει για την απόκτησή τους. Τα υπόλοιπα πρέπει να είναι υποχρεώσεις της επισκοπής και των επιτροπών της σύμφωνα με το καταστατικό και τους ομοιόμορφους εσωτερικούς κανονισμούς της Επισκοπής.

«Ο άνθρωπος με την παιδεία μπορεί να καλλιτερεύσει τον εαυτό του»… Είναι δυνατόν; Ναι είναι δυνατόν ένα Δ.Σ. που διαχειρίζεται περιουσία 12 000 000 δολαρίων, να ασχολείται στη γ.σ. των μελών της με «έργα» όπως ανακαινίσεις του «Τιμίου Σταυρού», του «Αγίου Νικολάου» και να αφήνει την οικονομική ενίσχυση της ελληνικής παιδείας αποκλειστικά στα χέρια μιας επιτροπής εράνου. Τέτοια απαξίωση προς την παιδεία… Η επιτροπή εράνου με τον ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ 2011 για τα σχολικά κτήρια, συγκέντρωσε το πενιχρό ποσόν των 152000 δολαρίων από τις 14-15 Μαϊου, και ακόμη δεν έχει δώσει απολογισμό (υπολογίζεται ότι 600-800 υποστηρικτές των διοικούντων και παραδιοικούντων, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών, συγγενών και φανατικών τους φίλων στηρίζουν αυτές τις προσπάθειες). Απολογσμός δεν έχει ακόμη δοθεί από το πανηγύρι της εκκλησίας του «Ευαγγελισμού» από τον 15αύγουστο 2010, ενώ το δ.σ. περιφέρειας laval, ΑΝΕΒΑΛΕ την ΚΛΗΡΩΣΗ της ΛΑΧΕΙΟΦΟΡΟΥ για ΤΡΕΙΣ εβδομάδες, «ΛΟΓΩ ΚΑΤΑΡΑΚΤΩΔΟΥΣ ΒΡΟΧΗΣ». Οι περικοπές στην παιδεία τους έλλειπαν. Νέες προκηρύξεις για έργα αναρτώνται: «Ολοκλήρωση των έργων εγκατάστασης συστήματος κλιματισμού στον Ιερό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, Επιδιόρθωση τοίχου στο σχολείο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΙ, αντικατάσταση της στέγης του σχολείου ΣΩΚΡΑΤΗΣ V (Laval).

Advertisements