Οι εσωτερικές συγκρούσεις στο Liberal Party, «σφαλιάρα» στην ελληνική παροικία

Ένα είναι γεγονός, πλέον, αναμφισβήτητο: Το Νεο Δημοκρατικό Κόμμα (NDP), στο οποίο κυριαρχεί η σοσιαλδημοκρατική συνιστώσα, πέτυχε μια σαρωτική νίκη στην επαρχία του γαλλόφωνου Κεμπέκ του Καναδά. Καταβαράθρωσε με τη νίκη του τα κυρίαρχα μέχρι τωρα παραδοσιακά κόμματα των Φιλελευθέρων (Liberal) και των Γαλλοαυτονομιστών (Bloc). Οι λόγοι αυτής της ανατροπής οφείλονται σε αιτίες που δεν έχουν ακόμη εξακριβωθεί. Πάντως κάποιο ρόλο θα έπαιξε το γεγονός ότι οι Γάλλοι απεχθάνονται τους Φιλελεύθερους, τους Συντηρητικούς και διέκριναν ότι το Bloc δεν έχει την παρρησία να αντιπροσωπεύσει αποτελεσματικά το Κεμπέκ στην Ομοσπονδιακή Βουλή. Οπωσδήποτε όμως μένει να εξερευνηθούν τα οικονομικά συμφέροντα, που προκάλεσαν αυτή την ανατροπή, .

Στην επαρχία του Quebec, το αγγλόφωνο στοιχείο ψήφιζε μαζικά Liberal Party. Αυτή τη φορά έγινε ανατροπή. Στην ανατροπή αυτή έπαιξε ρόλο και η ελληνική παροικία που δημόσια παροτρύνθηκαν «οι Έλλληνες να μην ψηφίσουν το Φιλελεύθερο Κόμμα». Το μήνυμα ήρθε από δυο-τρεις διαφορετικές πλευρές, που όλες όμως συνέκλιναν στον ίδιο παρανομαστή. Ο παρανομαστής, αυτός, ήταν η ανοιχτή υποψηφιότητα στην περιοχή του Chomedey, εκλογική περιοχή Laval-Les îles. Στην εκλογική περιοχή, οι ειδήμονες ησχυρίζονται ότι υπάρχουν 25000 ψηφοφόροι ελληνικής καταγωγής. Η ελληνική παροικία για ιστορικο-πολιτικούς λόγους είναι δεμένη στο Φιλελεύθερο κομματικό άρμα, το οποίο περττό να πούμε, ότι επηρεάζει τις εξελίξεις στους παροικιακούς μας οργανισμούς, και ιδιαίτερα στην Ελληνική Κοινότητα της ευρύτερης περιοχής του Μοντρεάλ. Ονόματα όπως Α. Μαρής, Δ. Μανωλάκος, ο κ. Πανταζής, ο δικηγόρος και αντιδήμαρχος του δήμου Laval κ. Βασ. Αγγελόπουλος είναι μερικά από εκείνα που έπαιξαν διαχρονικά ρόλο ηγετικού πολιτικού μπούσουλα στην ελληνική παροικία (σύγουρα, αδικώ πολλά ονόματα, διότι είναι τόσο πολλοί οι μνηστήρες της παροικίας μας στον πολιτικό αυτό «γυναικώνα»).

Πρόσφατα και συγκεκριμένα μετά τις εκλογές, οργανισμός  της παροικίας που και αυτός έχει καπελλωθεί από τους Φιλελεύθερους μνηστήρες, κάνει γεύμα προς τιμή του κ. Βασ. Αγγελόπουλου, δικηγόρου και αντιδημάρχου του δήμου Laval. Δεν πρόκειται βέβαια περί σύμπτωσης. Ο κ. Βασ. Αγγελόπουλος είναι γέννημα και θρέμα του Liberal Party, ξεπήδησε από την νεολαία του κόμματος , αλλά είναι και αυτός, ως εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος, δημοφιλής στους Ελληνικής καταγωγής κάτοικους της περιοχής, αλλά είναι επίσης, αυτός που δημόσια προέτρεψε τους Έλληνες να μην ψηφίσουν το Liberal Party, σε καμμιά εκλογική περιοχή (δεν περιορίστηκε δηλαδή μόνον στην εκλογική περιοχή Laval-Les îles). Άρα ως άλλος διάκος διακινδύνευσε την ζωή του για την υπεράσπιση της πολιτικής της κυρίαρχης Φιλελεύθερης ομάδας της παροικίας μας που δεν εισακούστηκε από τον αρχηγό του κόμματος κ. Ignatieff.

Οι λόγοι για τους οποίους δημιουργήθηκε αυτή η αναστάτωση ήταν οι κάτωθι:

1. Στην εκλογική περιοχή Laval-Les îles, οι καναδοί ελληνικής καταγωγής, αυτοί που κινητοποιούνται άμμεσα από τις εκκλησίες και τους Φιλελεύθερους άρχοντες (δηλ. τουλάχιστον το 90%), με τυφλά μάτια ψήφιζαν Liberals. Μιλάμε για «δαγκωτό» ψήφο (υπό το φόβο της κυριαρχίας των γαλλόφωνων), διότι παλαιότερα, η καθολική τους εκκλησία δεν δεχόταν τα ελληνόπουλα στα γαλλόφωνα σχολεία γιατί δεν ήταν καθολικοί (εκεί πάτησαν κάποιοι πεφωτισμένοι Φιλελεύθεροι και αναβάθμησαν το ημερήσιο αγγλόφωνο δημοτικό «Σωκράτης» σε γαλλόφωνο, επιδοτούμενο πρόγραμμα από την κυβέρνηση, για να προωθηθούν τα παιδιά ελληνικής καταγωγής στη γαλλική γλώσσα, διατηρώντας την ελληνική ορθόδοξη θρησκεία τους).

2. Στην ίδια περιοχή υπήρχε παλαιότερα γαλλόφωνος υποψήφιος, του οποίου η γυναίκα τον αντικατέστησε μετά το θάνατό του. Μια θέση που την κατείχε άνδρας, πέρασε σε γυναίκα με μια πετυχημένη κίνηση, στην οποία η αντίδραση του ελληνικού «λόμπυ» ήταν πολύ χλιαρή, μέχρι τελείως κρύα. Αλλά το παράπονο είχε φωλιάσει μέσα σε όλους, γιατί αυτή η θέση ήταν σαν κάστρο απόρθητο. «Τέτοια κάστρα δεν δίνονται σε όποιον κι όποιον» αλλά σε κομματικές υποχρεώσεις για πολλαπλιασμό των ψήφων θα σκέφτονται οι στρατηγοί του κόμματος.

3. Η σύζυγος παραιτείται το πρώτο Σάββατο μετά την προκήρυξη των εκλογών.

4. Ένα άλλο στέλεχος, η κ. Μπακοπάνου, και αυτή γέννημα και θρέμα του κόμματος, έχει χάσει τη θέση της στην εκλογική περιοχή Ahuntsic του Μοντρεάλ, από την κ. Μουρανί του Bloc (του κόμματος της αυτοδιάθεσης του Κεμπέκ), με λίγους ψήφους διαφορά, αλλά εξαιτίας της σκληρής πολιτικής δουλειάς της η κ. Μουρανί παραμένει, μέσα στο πολιτικό ολοκαύτωμα του Bloc, μια από τα 4 άτομα που εκλέχτηκαν από το κόμμα αυτό, στις πρόσφατες εκλογές του 2011.

Όλοι αυτοί οι λόγοι δρουν ως συνιστώσες που καθορίζουν την κατεύθυνση της συνισταμένης δύναμης, προς το μήνυμα καταψήφισης του Φιλελεύθερου κόμματος και της πολιτικής του Ignatieff.

Οι εξελίξεις:

Στις 9 Μαρτίου, ο προεδρεύων της ομοσπονδιακής βουλής κ. Peter Milliken, αποφάσισε ότι η υπουργός Bev Oda, και ξεχωριστά η κυβέρνηση ως σώμα, αμφότερες μπορεί να έχουν προσβάλει και εμποδίσει τη βουλή στην ομαλή διεκπεραίωση των καθηκόντων της και τούτο διότι η κυβέρνηση συνεχίζει να αρνείται να καταθέσει στοιχεία που ζητάει η αντιπολίτευση για να αποφασίσει τη θέση της στα προτεινόμενα νομοσχέδια και τα κόστη αυτών των νομοσχεδίων. Ο κ. Milliken ανάθεσε και τα δυο θέματα στην υπεύθυνη επιτροπή και έθεσε ως ημερομηνία κατάθεσης του πορίσματος της επιτροπής, την 21η Μαρτίου 2011, μια μέρα πριν την κατάθεση του νέου προϋπολογισμού.

Το πόρισμα της επιτροπής έκρινε την κυβέρνηση ένοχη προσβολής και παρεμπόδισης των εργασιών του κοινοβουλίου, με τη μειοψηφία των Συντηρητικών να διαφοροποιείται και να δημοσιεύει δικό της πόρισμα. Μετά το πόρισμα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Liberal Party, κ. Michael Ignatieff κατέθεσε πρόταση μη εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και στις 25 Μαρτίου 2011, η βουλή ψήφισε επί της πρότασης, με την πλειοψηφία να συμφωνεί 156 υπέρ και 146 κατά, με το πόρισμα της πλειοψηφίας της επιτροπής. Μια τέτοια απόφαση είναι πρωτοφανής στα πολιτικά χρονικά του Καναδά αλλά και ολόκληρης της Κοινοπολιτείας. Ο πρωθυπουργός, μην έχοντας άλλη νόμιμη διέξοδο, κάνει πρόταση να αναβληθεί η συνεδρίαση της βουλής. Ο πρωθυπουργός κ. Stephen Joseph Harper επισκέπτεται τον Γενικό Κυβερνήτη (εκπρόσωπο τηε βασίλισσας), και ζητάει την προκήρυξη εκλογών, την οποία κάνει ο γεν. κυβερνήτης στις 26 Μαρτίου (ημέρα Σάββατο).

Ενώ στο εθνικό επίπεδο αυτά τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα, στην ελληνική παροικία παίρνουν φωτιά τα τηλέφωνα. Γίνεται αμέσως γνωστό ότι η βουλευτής κ. Folco, της περιοχής Laval-Les îles, ανακοίνωσε στο κόμμα της ότι δεν πρόκειται να ξαναείναι υποψήφια.

Από τη συνέντευξη του κ. Β. Αγγελόπουλου στην τοπική ελληνόφωνη εφημερίδα «Τα Ελληνοκανανδικά Νέα» προκύπτουν τα εξής:

Τα τηλεφωνήματα κατευθύνονται στον κ. Αγγελόπουλο, ο οποίος όμως το Σάββατο είναι προσκαλεσμένος στο επίσημο δείπνο της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μοντρεάλης, για την 25η Μαρτίου, και μαθαίνει τα νέα την επόμενη, δηλαδή 26 Μαρτίου 2011, ημέρα Κυριακή, που γίνεται η παρέλαση και φυσικά οι πολιτικοί, θρησκευτικοί και άλλοι ηγέτες συγκεντρώνονται στην εξέδρα για να τιμήσουν τους παρελαύνοντες. Τα τηλέφωνα λοιπόν γίνονται για να ρωτήσουν τον κ. Β. Αγγελόπουλο αν ο ίδιος ενδιαφέρεται. Ο κ. Αγγελόπουλος δεν αναφέρει στη συνέντευξή του αν τα τηλεφωνήματα προέρχονται από το κόμμα του ή τους έλληνες λομπίστες του κόμματος. Μόνον από τη συνέντευξη προκύπτει ότι του είπαν πως «αν δεν έχουν star candidate θα πρέπει οπωσδήποτε να βάλουν γυναίκα«. Σε ερώτηση όμως του δημοσιογράφου επιβεβαιώνει ότι αυτά τα είπαν «το κόμμα και οι διοργανωτές του κόμματος». Άρα είχε επαφή με άτομα και εκτός των διοργανωτών, που αντιπροσώπευαν «το κόμμα», όμως ο κ. Αγγελόπουλος αποφεύγει να τα κατονομάσει, λέγοντας ότι δεν έχει ονόματα (άραγε εσείς όταν μιλάτε με κάποιον στο τηλέφωνο δεν γνωρίζετε με ποιον μιλάτε!). Κατά συνέπεια ο κ. Αγγελόπουλος δεν θέλει να εκθέσει τουν συνομιλώντες του.

Ο κ. Αγγελόπουλος θεωρείται star candidate, αλλά στην άρνησή του να είναι υποψήφιος, μπαίνει η διαδικασία εξεύρεσης γυναικείας υποψηφιότητας «, «για να μην πέσει το ποσοστό γυναικείων υποψηφιοτήτων του κόμματος».

Οπότε, λέει ο κ. Αγγελόπουλος, ήταν ξεκάθαρο ότι έπρεπε να βρούμε μια γυναικεία υποψηφιότητα, έστω και μη star candidate. Δυο πράγματα διαφαίνονται στη θέση αυτή του κ. Αγγελόπουλου (τα οποία μπορεί να μην είναι πραγματικά βέβαια, μόνον ο ίδιος γνωρίζει την αλήθεια), ή ότι το «κόμμα» και οι «διοργανωτές του κόμματος» του ανέθεσαν να βρει γυναικεία υποψηφιότητα, ή ότι αυτοί που του τηλεφώνησαν ήταν επίσης ελληνικής καταγωγής και του είπαν «αφού εσύ δεν θέλεις και χρειάζεται γυναίκα, βρες την Μπακοπάνου» η οποία έδειξε ενδιαφέρον, «κινήθηκε, ζήτησε την υποστήριξη από την οργανωμένη παροικία και την έλαβε χωρίς κανένα πρόβλημα» όπως και από «στελέχη και επιτροπές του κόμματος». Η κ. Μπακοπάνου ήταν «η πιο κατάλληλη μέσα στον χρόνο μηδέν που έπρεπε να δράσουμε και να οργανωθούμε» λέει ο κ. Αγγελόπουλος, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αν υπήρχε περισσότερος χρόνος μπορεί να βρισκόταν και άλλη πιο κατάλληλη.

Η κ. Μπακοπάνου υποστήριξε για αρχηγό του Liberal Party, τον κ. Stéphane Dion και ίσως το γκρουπ Ignatieff την είχε βάλει στο «μάτι». Παρ’όλα αυτά όμως, ο κ. Αγγελόπουλος αναφέρει ότι το κόμμα δεν έδειξε μια τέτοια διάθεση (δεν ήθελαν να αναλάβουν αυτοί το κόστος, περίμεναν να το κάνει το ελληνικό λόμπι εξ ιδίων). Παρά τον χρόνο μηδέν, το κόμμα παίρνει την ώρα του, προσπαθώντας να κινήσει το ενδιαφέρον άλλων υποψηφιοτήτων. Σε αυτό το χρονικό διάστημα το ελληνικό λόμπι δεν κινητοποιείται, έστω κι αν έχει χρόνο μπροστά του, να βρει μια άλλη πιο «κατάλληλη» υποψηφιότητα. Τελικά το κόμμα ανακοινώνει  την Τρίτη, την υποψηφιότητα της κ. Karine Joizil από την Αϊτινή παροικία, και την Πέμπτη γίνεται συνάντηση με τον κ. Michael Ignatieff όπου παρευρίσκεται και ο κ. Αγγελόπουλος (άρα και άλλα στελέχη). Η συζήτηση την ημέρα εκείνη δεν πήγε πολύ καλά. Αλλά από τη συνέντευξή του, ήταν ο Αγγελόπουλος που πάτησε πόδι. Οι άλλοι έλληνες λομπίστες ήταν μάλλον χλιαροί, γιατί δεν τους αναφέρει ο κ. Αγγελόπουλος.

«όχι μόνον δεν συμφωνώ με την απόφαση σας αλλά τη θεωρώ προσβλητική, ως αντιπρόσωπος της ελληνικής παροικίας και θεωρώ ότι έχω την υποχρέωση να κινηθώ εναντίον του κόμματος, για πρώτη φορά». Ο κ. Ιgnatieff αποκρίθηκε εκφράζοντας τη «λύπη του αλλά και την κατανόησή του» γι’ αυτή τη θέση του κ. Αγγελόπουλου. Δεν κατάλαβε ο κ. Ιgnatieff την έκφραση «ως αντιπρόσωπος της ελληνικής παροικίας», την προσέλαβε «ως αντιπρόσωπος του ελληνικού κομματικού μηχανισμού» ίσως. Δεν καταλαβαίνει φαίνεται τη θεωρία του «ποιμνίου».

Σύμφωνα όμως με πληροφορίες του «Ελληνοκαναδικού δεσμού», ο υποψήφιος κ. Denis Codere της εκλογικής περιοχής Bourassa, η οποία έχει μαζική παρουσία της γαλλόφωνης Αίτινής παροικίας, φρόντισε να την ικανοποιήσει, και συνεπικούρησε με την υποψηφιότητα της κ. Karine Joizil για να έχει την υποστήριξή της Αίτινής παροικίας στη δική του περιοχή, ενώ η κ. Robillard, μια από τους «διοργανωτές του κόμματος», ήταν πολύ αγανακτισμένη με το πρόβλημα της περιοχής  Laval-Les îles, για την οποία εισέρρεαν υποψηφιότητες από διάφορες μειονότητες, όπως από την αραβική καιτ νη αρμενική.

Σε κάθε περίπτωση, το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο «μην ψηφίσετε το φιλελεύθερο κόμμα στο Λαβάλ» διαφήμιζαν πρώην πρόεδροι όπως ο κ. Β. Κατσαμπάνης, και ο κ. Δ. Μανωλάκος αλλά και το Κογκρέσο. Πιο αυστηρός και ριζοσπαστικός ήταν ο κ. Αγγελόπουλος ο οποίος σήκωσε τη σημαία πιο ψηλά «πιστεύω ότι κάθε πολιτικός κάθε αντιπρόσωπος που αναλαμβάνει μια δημόσια θέση έχει υποχρέωση όταν τα συμφέροντα αυτών που αντιπροσωπεύει θίγονται, να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς επιφυλάξεις και προσωπικά συμφέροντα… στην ουσία μας προκάλεσαν να το κάνουμε, δεν πήγαμε ψάχνοντας για φασαρία είτε να δημιουργήσουμε προβλήματα».

Παρά τη διαφωνία, οι έλληνες ηγέτες παρέβλεψαν το μότο που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα όταν είχαν έλληνες υποψήφιους των Liberals «ψηφίστε τους έλληνες«, αν και στην περιοχή Laval-les îles υπήρχε υποψήφιος του Marxist-Leninist Party of Canada, ο κ. Πολύβιος Τσακανίκας, και στην Papineau, ο κ. Peter  Macrisopoulos, και στην περιοχή Ahuntsic, ο κ. Constantin Kiryakidis, του Conservative Party of Canada και ίσως και ο Ted Kouretas (Green Party of Canada – Ahuntsic) να είναι ελληνικής καταγωγής και αρκετοί άλλοι, που μένουν μακριά από τους ελληνικούς παροικιακούς οργανισμούς διότι δεν είναι ότι οι παντογνώστες ηγέτες της παροικίας. Τώρα έπρεπε να στραφούν κατά των Liberals αλλά η θέση τους δεν τους επέτρεπε να υποστηρίξουν κάποιον άλλον έστω και «Ελληνα». Αυτό πήγαινε πολύ, γινόταν πολιτική προδοσία.

Είναι μια επιβεβαίωση ότι τον εθνικό συνηρμό τον καπιλευόμαστε μόνον όταν πρόκειται να υπηρετήσουμε τα στενά οικονομικο-πολιτικά συμφέροντά μας.

Αργά ή γρήγορα όλα γίνονται ξεκάθαρα. Μας έφαγαν στη στροφή άλλοι. Είμαστε λίγο μακριά από την ελληνική διάνοια που κάποτε, πριν να κατακρεουργηθούμε από τους φανατικούς χριστιανούς την μεταδίδαμε σε όλη τη Μεσόγειο και αργότερα κατά την Αναγέννηση, την ανακάλυψαν ξανά οι Ευρωπαίοι. Για να προβάλλουμε λοιπόν την «ανδρειοσύνη μας» κάνουμε δείπνο προς τιμή του κ. Αγγελόπουλου, να τον αναδείξουμε ηγέτη, που προάσπισε τα συμφέροντα της παροικίας, λες και ο κ. Δημήτρης Σούδας, επί των δημοσίων σχέσεων παρά τω πρωθυπουργώ, ήταν σε θέση να αποτρέψει την αναγνώριση των Σκοπίων ως Μακεδονία από την κυβέρνησή του. Η εθνική καταγωγή δεν παίζει κανέναν ρόλο, και καλά κάνει βέβαια. Είναι τα οικονομικά συμφέροντα, και αυτά της ελληνικής παροικίας είναι τόσο μικρά που δεν μπορούν να επηρεάσουν.

Στα σχόλια του ο αρθρογράφος και ραδιοφωνικός σχολιαστής κ. Μιχάλης Τελλίδης κλείνει το άρθρο του λέγοντας «Δυστυχώς με τις καθυστερημένες και άστοχες κινήτοποιήσεις μας καταφέραμε, για άλλη μια φορά, να έρθουμε τελευταίοι και καταϊδρωμένοι!».

Στην ίδια εφημερίδα (Ελληνοκαναδικά Νέα) ένας άλλος αρθρογράφος (Γ. Γκιούσμας) μιλώντας για την αποχή στις εκλογές σημειώνει «Ας πάρουμε παράδειγμα από την εβραϊκή κοινότητα που στην περιοχή Mount-Royal έχουν βάλει δικούς τους στα τρία μεγάλα κόμματα.» Κάτι θα ήξερε η κ. Folco, η οποία σεργιάνιζε με την νέα υποψήφιο, επηρεάζοντας τους ψηφοφόρους να υποστηρίξουν την αντικαταστάτριά της. Δείγμα ότι και η κ. Folco λίγο νοιαζόταν για το ποιος θα την αντικαταστήσει.

Η κ. Joizil σε συνέντευξη προς τα «Ελληνικαναδικά Νέα» φαίνεται ότι είπε «… είχα θετικές αντιδράσεις… έχω έλληνες εθελοντές στο εκλογικό μου γραφείο.», «δεν θα είμαι αφελής να πιστέψω ότι αυτή η απόφαση του κογκρέσου δεν θα επιδράσει, αλλά έχω εμπιστοσύνη μετά από όσα έχω δει ότι η πλειψηφία των Ελλήνων θα ψηφίσει για το καλλίτερο κόμμα, το κόμμα που μπορεί να εμπιστεύεται και αυτό είναι το Φιλελεύθερο Κόμμα. Το NDP δεν είναι ικανό να κυβερνήσει γιατί δεν έχει την πείρα».

Όπως έλεγε και ο Ίσοκράτης «και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι».

Εμείς το ξέρουμε…;

Advertisements