ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ (ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ)

Άλλη μια απαράδεκτη ερωτική σχέση μεταξύ εκκλησίας και κράτους έρχεται στην επιφάνεια της γνώσης μας, «Κάλλιο αργά παρά ποτέ».
Η Ελληνική Αστυνομία έχει ειδική υπηρεσία ονομαζόμενη «Θρησκευτική Υπηρεσία».
Εκ πρώτης όψεως, θα νόμιζε κανείς ότι πρόκειται για μια υπηρεσία, δίωξης θρησκευτικού εγκλήματος. Οποία ανοησία… Η θρησκευτική υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας (μόνο στο όνομα ΕΛΛ.ΑΣ.) αρχίζει επίσημα το 1944 (γι αυτό φαίνεται ταίριαξαν και το όνομα), όταν με τον νόμο 1421 συστάθηκε οργανική θέση ιερέως. Σημειώστε το έτος: 1944. Τι σύμπτωση…
Γράφουν «Το ρόλο του πνευματικού καθοδηγητή καλείται να παίξει η Θρησκευτική Υπηρεσία της Αστυνομίας. Η ευεργετική παρουσία της Εκκλησίας στο δύσκολο έργο του Αστυνομικού, διαπιστώθηκε από πολύ παλιά, απ’ τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Σώματος της Χωροφυλακής ( 1833), Οι θρησκευτικές ανάγκες των ανδρών εξυπηρετήθηκαν για πολλές δεκαετίες από τους στρατιωτικούς ιερείς. Το ίδιο συνέβη και με το Σώμα της Αστυνομίας Πόλεων.»
Κάθε φορά που οι αστυνομικοί, ασφαλίτες, πιερότοι του διεθνούς ιερατείου, δολοφονούσαν και έναν Αλέξη, πήγαιναν να ανακουφιστούν κάτω από την ευεργετική παρουσία της Εκκλησίας. Δεν τους χρειάζεται βλέπετε μια νομική υπηρεσία ή συμβουλευτική δικαστική υπηρεσία, κάτω από την ευεργετική προστασία της οποίας θα συμπεριφέρονται ανάλογα προς τους πολίτες.
Ο πρώτος επίσημα υπηρετών σε αυτή την υπηρεσία είναι ο Μακαριστός Αρχιμανδρίτης Γερμανός ΨΑΛΙΛΑΚΗΣ, από το 1940-1950. Για τις υπηρεσίες του, τυχαία… εγινε επίσκοπος Συνάδων ΗΠΑ.
Να λοιπόν και το πλαίσιο του έργου της:
Η Θρησκευτική Υπηρεσία εργάζεται για την πνευματική θωράκιση των ελλήνων Αστυνομικών και τα μέλη των οικογενειών τους και προσφέρει ευκαιρίες για τη ψυχική τόνωση, ηθική ενίσχυση και κοινωνική προβολή του έργου των αστυνομικών. Ειδικότερα δραστηριοποιείται στους εξής τομείς: Λατρευτικό, Ποιμαντικό, Ιεραποστολικό, Κοινωνικό και Πολιτιστικό. Τα μέσα τα οποία χρησιμοποιεί είναι: Η Θεία Λατρεία και οι αγιαστικές τελετές μαζί με την μυστηριακή και πνευματική ζωή της εκκλησίας, οι ποιμαντικές επισκέψεις στις αστυνομικές σχολές, τις αστυνομικές Διευθύνσεις και τις υπόλοιπες υπηρεσίες. Οι ποιμαντικές, πνευματικές, πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις, η λειτουργία του Πνευματικού της Κέντρου και της Δανειστικής Βιβλιοθήκης. Η έκδοση βιβλίων και εντύπων και η διάθεση της Καινής Διαθήκης στους Δοκίμους. Το περιοδικό « ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΑΣΤΥΝΟΜΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ» μεταφέρει τα ορθόδοξα πνευματικά μηνύματα στους αστυνομικούς και τους ενημερώνει για τις δραστηριότητες της Θρησκευτικής Υπηρεσίας. Οι ημερίδες και οι συνάξεις γονέων, παιδιών Αστυνομικών. Οι πολιτιστικές εκθέσεις, τα μαθήματα Βυζαντινής Μουσικής και οι χορωδίες. Οι προσκυνηματικές εκδρομές στο άγιο Όρο£, στους Αγίους Τόπους και σε άλλα ιερά προσκυνήματα του εσωτερικού και του εξωτερικού. Οι εισηγήσεις για την οικογένεια, το γάμο, την μητρότητα, τους πολύτεκνους κτλ.

ΓΙ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να διαχωρίζουμε τους φορείς του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας.
Παρατηρείτε ότι στα πλαίσια του έργου της είναι να διαθέτει την Καινή Διαθήκη, αλλά ούτε κατά διάνοια τα έργα που παγκόσμια αναδεικνύουν το λίκνο του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Έτσι οι φοιτώντες στην αστυνομική ακαδημία, αποκόπτονται από την πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας, διαμορφώνουν μια διχασμένη προσωπικότητα και συμπεριφέρονται σαν κοινωνικοί χρήστες πνευματικής μαστούρας.
Όλα αυτά βέβαια τα βλέπουν από μια διόπτρα παραμορμορφωμένων κατόπτρων, και αναρωτιούνται πως η κοινωνία τους καταδικάζει και η εκκλησία τους παρηγορεί.

Σε όλα αυτά φταίει η κυβέρνηση, μπλε ή πράσινη.
Τώρα με την οικονομική κρίση και τις περικοπές, αναρωτιέται κανείς γιατί δεν κόβονται αυτές οι υπηρεσίες.
Μια «ευρωπαϊκή» χώρα σαν την Ελλάδα θα είχε πολλά να επωφεληθεί, αρκεί να διάβαζαν μερικοί τα έργα και τη ζωή του Ιουλιανού.
Έτσι και αλλιώς η πράσινη κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι το πολιτικό κόστος δεν την ενδιαφέρει.
Το ίδιο δεν τον ενδιέφερε και τον Ιουλιανό, ο οποίος ως αυτοκράτορας του Βυζαντίου σκοτώθηκε σε μια από τις εκστρατείες του, στα ανατολικά σύνορα της βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Άς ελπίζουμε ότι την πορεία της βυζαντινής αυτοκρατορίας δεν θα έχει και η πορεία της ελληνικής δημοκρατίας. Γιατί το παράσιτο βρήκε πάλι νέο «host»

Advertisements