Η Αναγέννηση και ο Μεσαίωνας

Από το Μεσαίωνα στην Αναγέννηση, στην Ευρώπη και από την Τουρκοκρατία στο Μεσαίωνα στην Ελλάδα.
Σϋμφωνα με την ιστορία της, η Ευρώπη είχε βυθστεί κάτω από τα πλοκάμια της Καθολικής Εκκλησίας. Ήταν τόσο μεγάλη η δύναμή της, που κράτησε αιώνες. Μάλιστα. Αιώνες. Όταν το 1453μ.Χ. έπεφτε το χριστιανοκό φρούριο της Ανατολικής Χριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στους Οθωμανούς, η Καθολική Εκκλησία βασίλευε στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Η καθολική Εκκλησία είχε ως κύρια αρχή οι άνθρωποι να προσεύχονται για να ζήσουν στην αγκαλιά του Θεού στη μεταθάνατο ζωή. Απλά πράγματα απαιτούνταν από τους ανθρώπους. Η μόρφωση δεν χρειαζόταν. Η προσευχή χρειαζόταν. Η εκκλησία διάλεγε τα παιδιά που συμμετείχαν στις χορωδίες, τα έκρινε κατάλληλα για να ταχτούν στις γραμμές της εκκλησίας και τα έκανε σιγά-σιγά μοναχούς. Από αυτούς οι πιο δραστήριοι και με κλίση στα βιβλία έμπαιναν στις ομάδες καταγραφής των βιβλίων που φυλάγονταν στα μοναστήρια και γίνονταν σιγ΄-σιγά η διανόηση της Ευρώπης. Πολλά βιβλία αρχαίων Ρωμαίων και Ελλήνω φιλοσόφων βρίσκονταν στις διάφορες βιβλιοθήκες μοναστηριών, τα οποία μελετώνταν για να βρεθούν επιχειρήματα όσονα φορά στην ύπαρξη του Θεού. Η καταγραφή και αντιγραφή αυτών των πνευματικών έργων διατήρησε τα φίλα φιλοσοφικά ρεύματα, ενώ άλλων φιλοσόφων που διατηρούσαν υλιστικές απόψεις, δεν είχαν την τύχη να δούν το φως της δημοσιότητας, αφού εξαφανίστηκαν.
Χωρίς αμφιβολία, λοιπόν, τα μέτρα της Καθολικής Εκκλησίας στην Ευρώπη ήταν οδυνηρά, αλλά επι αιώνες επιβλήθηκαν στους υποταγμένους λαούς.
Από την Ιερά Εξέταση μέχρι τα συγχωροχάρτια, η Καθολική Εκκλησία έλεγχε όλους τους τομείς της ζωής. Στα πανεπιστήμια οι σχολάριοι δίδασκαν πρώτα τη Βίβλο και μετά τα Μαθηματικά. Τα Μαθηματικά έπρεπε να υπηρετούν τους σκοπούς της Εκκλησίας. Έτσι γύρω στο 1542 μ.Χ. ο Κοπέρνικος, πήρε στα χέρια του, λίγο πριν πεθάνει την εργασία για το ηλιοκεντρικό σύστημα, που φοβόταν να τη δημοσιεύσει για να μην αποκοπεί από τον εκκλησιαστικό κορβανά. Ο μαθητής του Rheticus την έστειλε στη Νυρεμβέργη για να τυπωθεί. Όλοι θυμόμαστε τις 95 θέσεις του Λούθηρου, από τις σπουδαιότερες ήταν ότι ο Θεός δεν χρειάζεται συγχωροχάρτια και ότι η Βίβλος ήταν ανώτερη από τον Πάπα. Νάσου λοιπόν και ο Προτεσταντισμός και μετά οι Καλβινιστές στην Ελβετία. Η Καθολική Εκκλησία άρχισε να χάνει την εξουσία και για έναν άλλο λόγο. Οι επίσκοποι ζούσαν έκλυτη ζωή. Σε πανάκριβα σπίτια με μεγάλα έξοδα και μεγάλα χρέη. Για να ξεχρεώσουν πούλαγαν συγχωροχάρτια και με τα χρήματα ξεπλήρωναν τα χρέη τους και έχτιζαν τον Άγιο Πέτρο στη Ρώμη.
Τότε εμφανίζεται και πιο ζωντανεμένο το Ανθρωπιστικό Κίνημα, που έβαζε τον άνθρωπο αντί το θεό, στο κέντρο της ζωής, και υποστήριζε ότι με την εκπαίδευση ο άνθρωπος θα μπορέσει να ζήσει καλλίτερα σε αυτή τη ζωή και να γίνει καλύτερος.
Η Καθολική Εκκλησία για να μην χάσει την δύναμή της έκανε μια μεγάλη στροφή και διέταξε τους επισκόπους να γυρίσουν και να μένουν στις επισκοπές τους, να επιμορφώνουν τους μοναχούς και δημιούργησε τις Ουρσουλίνες για να βοηθούν τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, τους Ιησουήτες για να παιρνάνε το μήνυμα της Εκκλησίας στο χώρο της εκπαίδευσης και γενικά να κρατήσουν τον λαό, τον κάθε λαό κοντά τους.
Έτσι άλλαξε ο κόσμος, αλλά έμεινε ο ίδιος. Η Αναγέννηση έφερε τις Τέχνες και τις Επιστήμες στα γνωστά σημερινά επίπεδα, ενώ πάλευε με τις αντίστοιχες της Καθολικής Εκκλησίας (εκείνο το μπιχλιδιασμένο ΜΠΑΡΟΚ). Αρχίζουν τα πρώτα λαϊκά σχολεία, ανεξάρτητα από τον έλεγχο της Καθολικής Εκκλησίας. Παρόλα αυτά μέχρι πριν από μερικά χρόνια, θυμόμαστε ότι η Καθολική Εκκλησία στο Κεμπέκ ήταν τόσο ισχυρή που η δύναμή της προερχόταν τόσο από τους Γάλλους Κεμπεκιώτες όσο και από την ιδιαίτερη σχέση που είχε με την Βρετανική αποικιοκρατική διοίκηση του Καναδά. Έτσι δεν επέτρεπε στα σχολεία να παρακολουθούν παιδιά που δεν ήταν καθολικά. Όλοι οι ορθόδοξοι πήγαιναν στα προτεστάντικα αγγλόφωνα σχολεία. Έπρεπε να παραμεριστεί η εκκλησία από το κίνημα ανεξαρτησίας του Κεμπέκ για να μπορέσει το Κεμπέκ να εντάξει όλα τα παιδιά στα γαλλόφωνα σχολεία. Τεράστια η κοινωνική ζημιά της Καθολικής Εκκλησίας.

Αυτά το βλέπουμε με συμπάθεια όταν δεν πρόκειται για μας. Όταν εμείς είμαστε απλοί θεατές ή και θύματα σε μερικές περιπτώσεις. Δεν αντιλαμβανόμαστε όμως, ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, με το να αναγνωρίσει την Ανατορική Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία ως το εκφραστή των ραγιάδων, βύθισε στον μεσαίωνα την Ελλάδα, όταν οι Ευρωπαίοι έμπαιναν και ανδρώνονταν στην εποχή της Αναγέννησης.
Αυτά που συνέβαιναν στην Ευρώπη μέχρι το 1500, άρχισαν να συμβαίνουν στην Ελλάδα μέχρι το 1864 και συνεχίστηκαν μετά την επανάσταση, με τη δύναμη που είχε η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μας παραμύθιασαν με τα θρησκευτικά κρυφά σχολιά, για να μας πείσουν ότι ο Ελληνικός Πολιτισμός και η Ανατολική Χριστιανική Εκκλησία είναι ένα και το αυτό. Δηλαδή ότι η όποια εξέλιξη της Ελληνικής Κοινωνίας δεν μπορεί να είναι εκτός χριστιανκής θρησκείας.
Τα λαϊκά σχολεία της Αναγέννησης δεν έχουν ακόμη θεμελιωθεί στην Ελλάδα.
Η τεράστια περιουσία της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, προερχόμενη δήθεν από τις βούλες των Τούρκων πασάδων, είναι ένα αστείο που δυστυχώς έχει πάρει μια πολύ σοβαρή διάσταση στην Ελλάδα μετατρέποντας τη χώρα σε ένα εκκλησιαστικό βιλαέτι.
Η Ελλάδα, όσο και να μην θέλουμε να το πιστέψουμε, είναι υποχείριο της Εκκλησίας. Ατράνταχτη απόδειξη, οι Κοινότητές μας στον Καναδά. Πρώτον η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει τα πρωτοτόκια της εκκλησίας επάνω στον απόδημο ελληνισμό, και δεύτερον ότι όλες οι ελληνικές κοινότητες είναι ορθόδοξες. Μας κοπανάνε δηλαδή το ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ της Χούντας σε διάφορους τόνους, μελωδίες και ρυθμούς μέχρι να μας ζαλίσουν.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει ένας Λεβέκ στην Ελλάδα να αλλάξει το εκπαιδευτικό σύστημά μας. Και όμως, αν δεν αλλάξει η μοίρα η κακομοίρα μας…

Advertisements