ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

«Πάντα το βιβλίο, πάντα η μόρφωση κι η αλήθεια στάθηκαν καρφί στο μάτι των κάθε είδους δικτατόρων και σκοταδιστών ή στηρικτών του συντηρητικού κατεστημένου, από πολύ παλιά. Μήπως στην αρχαιότητα, σε εποχή έξαρσης του συντηρητισμού, δεν παράδωσαν στις φλόγες τα συγγράμματα του Δημόκριτου, του πατέρα της ατομικής επιστήμης, πρωτοστατούντος μάλιστα, όπως λέγεται, του μεγάλου θεωρητικού του ιδεαλισμού, του Πλάτωνα; Ή μήπως δεν έγινε το ίδιο, σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Πόλης, το 1453, από τον τότε εγκάθετο των Τούρκων πατριάρχη, που «ειρήσθω εν παρόδω», πέρασε «εν μια νυκτί και μόνη» όλα τα αξιώματα και τα οφίτσια της ιερατικής ιεραρχίας, για να εκτοξευθεί, από διάκονος, στην κορυφή, στο ύψιστο αξίωμα του κλήρου της Ορθόδοξης εκκλησίας, Γεώργιο Γεννάδιο, που πήρε την απόφαση <> του μεγάλου σοφού και διδασκάλου του Γένους Γεωργίου-Πλήθωνος Γεμιστού;

Αγανακτισμένος ο Κωστής Παλαμάς γι’ αυτή την άγρια μεταχείριση της γνώσης, θα πει τέσσερις αιώνες αργότερα στο Δωδεκάλογο του Γύφτου;
Άναβε φωτιές, καλόγερε
κάψε, κάψε, στα χαμένα καις
απ’ τη στάχτη της φωτιάς σου
της ιδέας ο χρυσαϊτός
τις φτερούγες του τεντώνει πιο πλατιές
προς τα ύψη, προς το φως.

Επί Δικτατορίας Μεταξά η στενή σχέση Εκκλησίας και Δικτατορίας δεν απέφυγε την απαγόρευση της διδασκαλίας του <> του Περικλή. Και τότε η εκκλησία παρέμεινε θεατής γιατί δεν απειλούνται τα συμφέροντά της.

Επί γερμανικής κατοχής η φιλοσοφική σχολή του <> πέρασε από δίκη, τη γνωστή «Δίκη των τόνων» (όχι βέβαια των ψαριών αλλά των σημείων του τονισμού) τον Ιωάννη Κακριδή, γιατί σ’ένα βιβλίο του τόλμησε να υποστηρίξει το μονοτονικό σύστημα και του επέβαλε <>.

Μια άλλη μαρτυρία της στενής συνεργασίας εκκλησίας και δικτατορικών καθεστώτων είναι η περίοδος Μεταξά. Το καθεστώς προωθούσε φυσικά τους δικούς του θεωρητικούς, Στην ποίηση συναντάμε το θρησκευόμενο ποιητή Τάκη Παπατσώνη, τον φιλοναζιστή παιδαγωγό Βασίλειο Τσίριμπα ο οποίος και είχε στο ενεργητικό του μελέτες όπως <>, <>, κ.α.

Όσα βιβλία δεν συμφωνούσαν με τις εθνικοσοσιαλιστικές απόψεις της κυρίαρχης τάξης παραδόθηκαν στο <>. Τρεις τέτοιες μεγάλες φωτιές άναψαν: μια στην πλατεία Συντάγματος, μια ανάμεσα στις στήλες του Ολυμπίου Διός και την Πύλη του Ανδριανού, και μια τρίτη μπροστά στην Εθνική Βιβλιοθήκη.»

Η εκκλησία παρέμεινε θεατής. Εάν η στάση της είναι τέτοια και ούτως αποφασίζει, τότε καλά κάνιει. Το ίδιο θα πρέπει να κάνει και τώρα. Να μείνει θεατής στην εκπαιδευτική ανάπλαση των Ελλήνων και να φύγει από το υπουργείο Παιδείας.

Πηγή των στοιχείων είναι το βιβλίο «Η παιδεία στην Αντίσταση» του Χάρη Σακελλαρίου.
Ο Χάρης Σακελλαρίου γεννήθκε το 1923, σπούδασε παιδαγωγικά και φιλολογία και Lettres Modernes στο πανεπιστήμιο της Alix-en_province στην Γαλλία. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και ήταν ένας από τους συγγραφείς του αναγωνστικού Ελεύθερη Ελλάδα. Έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών και άλλους οργανισμούς που ασχολούνται με τη λογοτεχνία και το παιδικό βιβλίο

Advertisements